Chapter 38
Nanggalaiti naman ako sa inaasal nito. “Pwede ba wag mokong sisigawan?! Ikaw na nga tong humihingi ng pabor. Pagsasalitaan mo pa ako ng ganyan.” Gigil na gigil na sambit ko sa kanya at hinawakan ko pa ng mahigpit ang kamay nito. “Alam ko ang nararamdaman niya, kasi mismong magulang ko wala ding pakialam sa akin. Naranasan kong maging anak pero di ko naramdaman ang may magulang. Namalimos din ako ng pagmamahal sa kanila, pero di nila binigay sa akin yun. Iniwan lang nila ako. Kaya wag na wag mong sasabihin sakin na wala akong pakiramdam, nakikita ko nga ang sarili ko sa batang yun. Kung susumahin, mas maswerte pa nga siya. Siya iniwan lang, ako iniwan na nga, sinira pa ang buhay ko. Naiintindihan moba? Kaya wag kang magsalita. Wala kang alam.” Madiin na sambit ko sa kanya, at matinding pagt
- Writer
