CHAPTER 10

1271 Words

THIRD PERSON POV “ATEEEEEEE!!! MAY TUMATAWAGGG!!!” sigaw ni Tintin mula sala, sabay hawak sa cellphone ni Dadang na parang nag-aapoy. “Tintin ibalik mo ‘yan! Private property ‘yan! Bawal basahin, bawal hawakan, bawal ilantad sa sambayanan!” tumatakbo si Dadang pababa ng hagdan, hawak ang tuwalya, mukhang bagong ligo pero war freak pa rin. “Ate, private daw oh,” pang-aasar ni Tintin, “Eh ‘Dodong (meron pa heart emoji)’ ang nakasave sa contact name! Gusto mong i-speaker ko?” “HUWAG!” halos mapatid si Dadang sa hagdan kakahabol, sabay agaw ng phone. “TINTIN! Kapag hindi mo ‘yan binigay, ipapamana ko sa’yo lahat ng kahihiyan ng pamilya natin!” “Too late,” sabi ni Tintin, sabay pindot ng green button. “Hello?” Malalim. Baritonong boses. At pamilyar. Si Dodong. “Ah-uh-h-hi, Dodong!” ha

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD