NANLULUMONG bumalik ako sa ospital. Hindi ko na alam kung sino pa ang lalapitan ko, o kung paano pa ako nito bukas. Paano ang anak ko? Walang-wala na kami. Hindi ko na alam. Nanghihina na ako. Masyado na akong nahihirapan sa sitwasyong ito. Gusto ko na sumuko, pero kasi anak ko ang nasa loob. Dapat kong lakasan ang loob ko, pero saan ako hihingi ng tulong? Sa mga magulang ko? Wala rin naman sila. Dadagdagan ko lang ang problema nila at paniguradong ayaw nila akong makita.
Bakit ba kasi kailangan pang humantong sa ganito? Bakit kailangan pa namin maghirap ng ganito kalala? Gusto ko lang naman mabuhay na kami nang mapayapa at matiwasay. Gusto ko lang naman maging maayos na ang buhay namin. Bakit ang nangyayari ang puro kabaliktaran sa aking mga kagustuhan?
Patuloy ang pagbagsak ng aking lu
