Chapter 57
Zhiya Sabriya Smith
ALAS–ONSE na ng gabi.
Pabaling–baling ako sa higaan, hindi pa rin ako dalawin ng antok. Parang may kung anong bumabagabag sa dibdib ko. At hindi lang dahil sa takot ko para kay Seve... kundi dahil sa kanya. Kay Amari.
Wala pa rin siya.
Kanina pa ako nakasilip sa bintana, pabalik–balik, hoping na sa susunod na silip ko ay makikita ko na ang mga headlights ng sports car niya.
Pero wala pa rin.
Hindi ko rin masabi kahit kanino ang tungkol kay Seve. Kahit kay Mary Jane, hindi rin kay Donya Evelyn. I kept everything to myself. Tinatago ko ang takot, kinakain ang kaba. Para na lang akong bomba na anytime puwedeng sumabog.
Kanina, pagkatapos naming kumain at maghugas ng pinggan, umakyat na kami. Hindi pa siya inabot ng limang minuto at tulog na agad si Seve.
