I don't know kung papaano napapayag ni Lukas ang parents ko para payagan ako sa mga kahibangan ko kanina. Nagdududa na tuloy ako kung tunay pa ba nila akong anak dahil parang hindi man lang nila ako nagawang pigilan o di kaya kwestyunin man lang ako sa biglaan kong paglayas.
On the contrary they are the one who's being excited about this and that's how I feel and I don't know why? Well ofcourse not my brother obviously, but my parents are.
"If my daughter is mad about something hijo, pagtiyagan mo nalang muna maikli lang kase talaga ang pasensya nyang batang yan. Miske si Manang Sally kung minsan nasusungitan nya pero mabait naman si Sienna. Siguro kapag nagkaganon bigyan mo lang siya ng oras para makapag isip. Sya naman mismo ang hihingi sayo ng paumanhin kapag alam nyang sya ang may mali." I overhear my mom said to Lukas.
Nasa labas ako ng kwarto nila nakikinig sa pintuan kung anong pinag uusapan nila sa loob.
"Don't worry tita, I can handle her." Lukas calmly said.
Tuluyan na akong lumayo dahil mukhang okay naman na ang lahat. Narinig ko naman na ang pagpayag nila kanina sa gusto kong mangyari at iyon lang naman ang gusto kong marinig hindi ang pangaral nila sa akin.
I was ready to go back in my room when I accidentally bumped into someone.
I thought it is one of our house helper but it's not. It was basically my brother.
Medyo napadaing pa ako sa biglaan naming pagkakabangga.
"Sorry." He apologize first.
I just look at him blankly at gusto na lang iyong palampasin. Iwas narin naman sya sa akin ngayon. Perhaps because of the misunderstanding he caused earlier that's why he distance himself.
Lalagpasan ko na sana si Kuya ng bigla nya akong pigilan at hinawakan sa kanang palapulsuhan.
Come on! What now?
"Sienna...I am not your enemy. I just want you to be safe. Think about my advice as a concern brother to you. That is for your own good. I know it may sounds ridiculous but I am just saving you for the major conflict that you will be encounter after a year or so maybe?...I don't know. But I just wanna be sure, and probably for you to don't regret it in the future. As of now you will not see or get what I am talking about. But I just wish that you eventually understand it someday. Our parents is—" I didn't finish his words dahil naiirita na ako.
Can he just please! Leave me alone? Can he? Magulo pa ang utak koang dami daming emosyon ang nararamdaman ko ngayon. I am so damn tired in this family.
And he's right! I don't get him.
"Kuya can you please stop spitting nonsense? I don't literally understand what are you pertaining to? And to be honest iniisip ko na baka ginagawa mo lang ito para mapigilan ako o mabago pa ang isip ko na makaalis ng bahay. If you were genuinely concern about me, you will let me decide on my own. Besides our parent's agreed with my decision kuya. And please stop about the shots you've advice! Ano naman kung wala ako non? Ano rin kung may mangyari samin? And sige sabihin na natin na ano rin kung mabuntis nga ako ni Lukas? Katawan ko naman iyon? And we will get married naman, bakit ba concern na concern ka? Can you just please be happy?" I snapped out that I almost cry because of the sudden outburst I release.
Habol ko pa ang hininga ko dahil sa mga pinagsasabi ko ngayon. Napasapo pa ako sa noo ko habang siya binigyan lang ako ng nangsusumamong mga mata at tumango bago ako bitawan.
Ano bang problema nya? Ang labo nyang kausap.
"Yeah...you're right. Maybe I am just exaggerating things do I?" tumawa siya doon ng mapait, "I'm sorry again Sienna...I get it, your kuya will stop interferring in your life decisions from now on. Just do what you want as long as it will made you happy. I am not against with Lukas, He's a good man I know it. May mga bagay lang talaga na hindi ko nagustuhan kung bakit kayo ikakasal. Siguro ako lang din talaga yung problema? Perhaps a little bit dissapointed with our parents I guess? But yeah...I'm just hoping that you will not regret it one day." He paused, while clearing his throat once, "Anyway, balik narin ako sa kwarto ko kailangan ko pang umisip ng plano para maresolba ang kumpanya natin in a clean way." His last words is just a whispered kaya hindi ko na iyon narinig.
Tuluyan nya narin akong iniwan sa hallway at hindi na ako muli pang nilingon. Pinagsawalang bahala ko nalang iyon at dali dali narin akong nagtungo sa kwarto ko para doon nalang mag antay.
I waited for about a 10 minutes before my door open at pumasok doon si mom kasunod din si Lukas.
"Hija, I will miss you! Bibista din ako minsan sa bahay nyo don't worry. Bakit hindi ka pa nag aayos ng mga maletang gagamitin mo? Do you need help? I can help you? Kelan ka ba aalis? Ngayon? Mas mabuti kung ngayon na hija para less hassle narin kay Lukas." sunod sunod na tanong ni mom.
I look at Lukas who's behind my mom. Mistula siyang may malalim na iniisip at nakatingin lang sakin ng tuwid na para bang inaaral nya ako base sa pirmi nyang pagkakatitig. He somewhat leaved me a worried look on purpose pero agad din siyang nag iwas ng tingin.
"Mom, don't worry I will move right away. Just relax."
I kinda hurt kung saan to ngayon patungo.
Now they are urging me to help packing my clothes kahit na hindi pa naman ako lilipat ngayong araw. Para bang sukang suka na sila sa akin at gusto nalang nila akong palayasin dito sa bahay.
"Ganun ba, eh diba may pupuntahan din kayo? Unahin nyo muna yan then I will asked Manang to help me pack your things tapos balikan nyo nalang maybe after lunch? Is that okay hija? Nandidito narin and dad mo ng mga oras na yon pwede ka ng makapag paalam." mom added.
I sighed a deep breath while emotionally controling my tears not to win. Gusto ko nalang bigla maiyak pero hindi pwede. I don't want them to see me weak about this. Lilipat lang naman ako right? Yeah...that's...how I want to do. Pero bakit naman kase ganito?? I feel like...
"Sorry to interrupt but if that's the fastest way tita you can do that. Balikan nalang namin mamaya ni Sienna. Anyway, we should leave excuse us." He said, before he grab my pulse immediately and walk out my room.
I let my tears fall down after my mom gone to my sight. Tuloy tuloy na dumaloy ang luha kong kanina ko pa pinipigalan habang pababa kami ng hagdan.
I heard him cursing violently. Kaya pinigilan ko na ang paghikbi.
Hanggang sa nakarating na kami sa garahe at pinagbuksan nya na ako ng kotse. I just obeying him dahil ayoko narin namang magsalita. Wala na akong lakas.
Tinulungan nya pa nga ako sa pagkabit ng seatbelt bago sya umikot at pumasok na muli sa loob ng kotse para masimulan nya na ang pagmamaneho.
I dried my tears already, pero hindi nya parin iniistart ang engine kaya literal na akong napatingin sa kanya.
"I...m o-okay Lukas...you can start your car so we can leave." pagsusumamo ko.
Gusto ko nalang bigla makaalis sa pesteng bahay na 'to at ayoko ng bumalik pa kahit kailan. I don't belong here. I am not.
Nagulat lang ako ng biglang hawakan ni Lukas ang kaliwang kamay ko at pinisil pisil iyon.
"I make you happy Sienna...you don't deserved this kind of treatment."
Awang na ang labi ko matapos nya iyong banggitin. He smile at me genuinely before he managed to start his car engine and we start to drove away out of this house. All along he hold my hand firmly tila ayaw iyong bitawan at para bang doon sya kumukuha ng lakas.
I felt happy about his actions. Buong byahe tahimik lang ako at ganun din naman siya sa akin. Walang may gustong magsalita, tipong dinadama lang ang mainit na pagkakahawak namin sa isa't isa.
Half an hour of driving nakarating narin kami sa nais nyang puntahan. He said saglit lang naman siya kaya hindi ko na kailangan pang sumama sa kanya sa loob dahil babalikan nya naman ako kaagad.
"I'll finish this first before I take you home. Just call me when you get bored i-end ko agad ang meeting."
Tumango nalang ako sa mga pinagsasabi nya at umayon nalang. Isa pa gusto ko rin namang mapag isa kahit sandali. I want to think...and to breathe.
He just give me a big sighed and pat my head before he leave. Wala na akong nagawa doon at sinundan ko nalang sya ng mata habang papasok sya sa loob ng isang malaking building.
Maybe I should take a nap habang hinihintay si Lukas.
***
LUKAS
"Is there's anything I can do to stop you pulling out your contract? You know it is a big loss if you do it. I can give you hiatus Lukas pero hindi sa ganitong paraan. Millions of dollars will be gone once you neglect it."
I look away and start to comprehend what Mr. Gaizler want me to understand. But I made up my mind. There's no turning back in this decision.
Naiintindihan ko naman kung saan siya nanggagaling. Alam ko rin ang hirap na pinagdaanan nya para lang mapunta ako sa rurok ng tagumpay tapos babalewalain ko lang ngayon.
But a month ago when I was doing my job...hindi na ako masaya maybe because I know what my goal is? At hindi na ito yon. I burn out about this job. I just can't continue this gusto ko nalang mag settled.
"I'm sorry but—"
"You know what Lukas, I heard that you will be helding your engagement annoucement this week. Then you suddenly want to pull out your contract with us. Alam mo kung ano yung nakikita kong mali? Okay let say our contract is ended. And the media knows your retiring plan. You know what the consequences would be?" tanong nya.
I don't have clue on what he says. Kaya umiling ako.
He sighed, "All tabloids, newspaper and even media will write an article about back firing your girlfriend, you know the industry siguro they would write it as against your will and maybe they turn the table at your woman who is the one manipulating you to resort your career. Kilala mo naman ang industriya and that is just one of the reason I could think. You have a big name to take care of Lukas. Expect a worst scenario in your life once you do it. I give you some time to think let's not settled for less. Call me when you made up your mind."
That was our conversation went...
And I am so f*****g lost. Ayoko namang mapahamak si Sienna at sa kanya isisi ang lahat once I quit my career but...I am not happy with it.
I want to focus with my own business. Lalo pa at sakin naka-asa ang kumpanya ng mga alcazar once we got married.
Bagsak ang balikat kong bumalik sa kotse. Alas onse pasado na pala at medyo napatagal ako sa loob at hindi ko na namalayan ang oras.
I immediately hop in to my car without me knowing that Sienna is already falling asleep on her seat. I smiled languidly while giving her a peck on her forehead. I also reclined her chair so she could get a comfortable position to sleep. Nilakasan ko din ng bahagya ang aircon sa pwesto nya para mas lalo syang maging komportable.
"Sorry to make you waiting, but I promised that this day onward, you will be feel safe and worried-free with me. " I whispered in the air before I drive my ass off pit of this place.
Dadalhin na kita sa bahay mismo natin. You will no longer be chain with your parent's validation Sienna. I will make you decide on what you want as long as you are happy.
***
SIENNA
Nagising ako sa isang hindi pamilyar na lugar.
Sa umpisa todo todo ang kabang nararamdaman ko pero ng mapansin ko ang mga gamit ni Lukas sa bed table agad narin akong nakahinga ng maluwag.
I scan the whole room and it made me felt happy all of a sudden. Malaki din iyon para sa iisang tao lang, maybe this is our room would be. Pero magsasama na ba kami sa isang kwarto? Hindi ba't parang masyado naman atang mabilis?
Tuluyan na akong bumangon at lumabas ng kwarto para hanapin kung nasaan si Lukas. As I walk downstaire hindi ko mapigilang hindi mamangha sa ganda at unique na disenyo ang meron sa pamamahay na to. Is this his own place? It looks like a freaking mansion to me. In a second thought pakiramdam ko may iba pang tao ang nakatira dito? Bukod sa amin. It is huge for him alone.
I heard a sudden stainless scrape out of nowhere at hindi ko alam pero doon ako dinala non sa kusina. And to my surprise nandon nga si Lukas habang busy sa ginagawa.
Is he cooking? Anong oras na ba?
Titingnan ko pa lang sana ang oras ngunit agad na akong napansin ni Lukas. I just wave my hand on him while he was giving me a f*****g genuine perfect-teeth smile that makes him more handsome and adorable on that scene.
"Hey...how's sleep? You okay now? I'll just preparing our lunch. Kindly seat on the high steel chair. I will be finished any minute." He said while continue his doing.
That's a new things I know from him.
Napanguso ako at hindi ko sinunod ang gusto nyang mangyari. I walked along on his direction. Tinitigan kung ano yung ginagawa nya.
He look so busy.
Pinapainitan nya na ngayon ang kawali habang may kung ano syang hinihiwa sa chopping board.
And to be honest seeing him chopping some veggies is just like a pro. Di ko alam na magaling din pala sya sa pagluluto.
Tinitigan nya ako ng isang beses habang ako mangha sa ginagawa nya ngayon.
I don't know how to cook actually dahil lumaki ako na may gumagawa non para sa akin. Pero I want to learn mukha namang madali.
I just find him fascinating and look more manly than before because he also wear black apron habang suot nya ang puti nyang polo. At sa ilalim non na hanggang fore-arm nalang ngayon ang pagkakatupi.
"Just seat there Sienna. Stay out of here. Matatalsikan ka lang dito." matawa tawa nyang sabi.
I just crossed my arms on him. Natatawa narin sa inside-insult nya sa akin. Yabang nito kase magaling magluto. And what about it? Porke't nakasuot sya ng apron at ako hindi bawal na ako dito ganon ba iyon?
"I wan't to help. Where's your another apron. What should I do?" pagmamalaki ko.
He look at me with amused pero pinaling nya lang ang kanyang ulo at hindi ako sinang ayunan sa gusto ko.
"There's no another apron for you. Sit on that chair, Sienna. I will be done in a minute. Thank's anyway." pang aasar nya.
Maiinis na sana ulit ako pero bigla nyang inilagay yung karne sa mainit na kawali at halos mapasigaw ako at umiwas dahil sa mga sunod sunod na talsik.
I almost got an heart attack dahil pakiramdam ko sinadya nya iyon para hindi ko na sya gambalain. What a d**k!
"See...stay there." He chuckled.
I rolled my eyes on him at naupo nalang sa hig-steel chair na nandidito sa counterpart ng kitchen. Nakapalumbaba ko na sya ngayon pinapanood sa ginagawa habang sya hindi man lang ako magawang lingunan.
Tss.
"I am thirsty Lukas...can you give me some water?" I pouted my lips so he could see that I want him to attending me.
I want his attention. Gusto ko syang guluhin.
"Just get some on the fridge." He said without looking at me.
Nakakaasar naman tong isang to. Minsan nalang magpalambing hindi nya man lang sundin.
"Can you just give me? Masakit ang paa ko." pagsisinungaling ko.
He ended up looking at me sternly hindi na natutuwa sa ginagawa kong pambubwisit.
Sungit naman.
"I'll give you later. I am busy Sienna." He said in rage.
Ibinalik nya lang ulit ang atensyon nya sa niluluto kaya tuluyan na akong nainis dahil hindi naman epektibo ang ginawa kong pagpapapansin sa kanya.
"Ok...fine ako na ang kukuha. You're so bossy." insulto ko.
Narinig nya iyon kaya tinitigan nya akong muli ng masama. Bakit totoo naman.
Kung ayaw nya edi wag. Mabilis naman akong kausap.
"I am not. Your just being a baby now and I know exactly what are you doing. Ayoko lang kitang itolerate."
Nyenyenye damot.
Padabog na akong lumapit sa fridge matapos kong marinig yon sa kanya. Sabihin nya ayaw nalang tapos bossy pa kala mo naman kung sinong gwapo sus.
Imbes na water bottled ang kunin ko sa fridge kinuha ko nalang mismo yung crystal clear na pitsel at inilapag iyon sa kitchen top para pestehin ulit si Lukas.
"Can you hand me the cup. Nandyan mismo sa harap mo thanks." I said, pestering him.
Hininaan nya saglit ang stove bago sundin ang utos ko at sya pa mismo ang lumapit sa akin. Tuluyan ng naiinis.
He look so f*****g done with me lalo na ng makita nyang di ko pa sinasara ang fridge sa likod ko at lumabas na ang lamig.
Napakunot na lang sya ng noo habang inaabot sa akin ang baso.
"For real baby, what are you doing?" Strikto nyang sabi habang nakameywang sa harap ko pero wala naman sakin ang tingin.
I look at my back where the fridge are actually hang-open widely. Doon din sya mismo nakatitig. Nilingunan nya lang ako ng tumingin ako sa kanya muli.
I bit my lips at yumuko nalang dahil nagalit ko na ata sya ngayon. Okay I know this ismy fault. Ayaw nya ata sa mga ganitong pag uugali.
"Closed the fridge." utos nya sa seryosong boses bagay na sinunod ko naman agad.
I don't want him to be mad.
Dahan dahan ko iyong sinara at doon nalang mismo nag stay at ayaw na syang lapitan. Meron na kaseng tension sa amin kaya ayoko ng dagdagan.
He literally look scary to be honest.
Oo na sige na Lukas, hindi na ako mang iinis do what you want.
"Come here." he said, but I am the one who shaked my head.
No.
Tinaasan nya ako ng isang kilay pero tuloy parin ako sa pag iling.
Napatingala nalang sya ng ulo sa kisame ng wala akong balak na sundin ang utos nya sa akin. He sighed big time.
"Don't make me repeat what I said. Come here." seryoso nya ng sabi.
I feel like he gonna hit me kapag hindi pa ako sumunod sa kanya pero kase...he look so mad.
Hindi ko naman intensyon.
"N-no...papaluin mo lang ako eh." sabi ko.
Biglang lumambot ang ekspresyon nya doon.
"Jesus, a what?" pagtawa nya.
I was about to run away with him dahil nakita ko siyang papalapit pero biglaan nya akong nahuli.
He immediately grab my waist and he stay in my back hugging me firmly. Habang ako gustong gustong kumawala.
"S-sorry na...di na kita guguluhin sa pagluluto." I said, because guilt crept me all of the sudden.
He just breathing heavily on my back for about a seconds. Iniharap nya lang ako muli sa kanya at hinawakan sa magkabilang balikat.
Oh no...what to do.
"Look at me." utos nyang muli.
I pouted my lips and look at him once pero bigla ko lang din ibinagsak ang ulo sa sahig.
I just couldn't maintain his gazed. Okay! Masyadong mapanganib. Sorry na nga eh.
"Your being so stubborn lately, Look at me Sienna." makahulugan nyang sabi.
Hindi ko pa man nasusunod ang gusto nyang mangyari, napatili na ako ng bigla nya akong buhatin at doon ako mismo inilipag sa kitchen top at walang ano ano'y bigla akong sabik na hinalikan.
I didn't regain my senses back dahil tuluyan na akong nalamon ng init na ngayon at pinapadama nya sakin.
I closedmy eyes and accept his wrath.
He open my thighs a bit para magkasya sya sa gitna at mahalikan ako ng mas malalim. His hand is become so touchy that and immediately went to my side boobs while he is indulging his tongue inside of my mouth to enter.
Bigla akong nakaramdam ng saglit na panghihina at parang may kung anong kumikiliti sa puson ko pababa. Damn what is this feeling?
"L-lukas..." I moaned his name under my breathe.
Mas idiniin nya lang ang katawan nya sa akin habang ako nawawala na sa sarili lalo pa ng magtagumpay syang ipasok ng dila nya sa loob ng aking bibig.
He just groaned and pulled my hair a bit at sinabayan pa iyon ng mas malalim pang mga halik. f**k! What he is doing. This is so damn good.
His kisses is being so darned aggresive at pakiramdam ko mamaga na ang labi ko sa sobrang sabik nyang humalik.
Shit!
Sya narin mismo ang naglagay ng magkabila kong braso sa kanyang batok at mas ipinagduldulan pa ang sarili sa akin.
Damn...this is...
Natigil lang ako saglit when he softly cupped my right breast and squized it softly. I went blank and immediately lost.
I literally gasp a f*****g deep air while processing the good feeling he was doing on my body.
Hindi ko alam kung sadya ba yon o accidentally but it just felt good. Gusto ko pang maulit.
I mimick his kisses on me tuluyan naring nagpalamon sa gusto nyang mangyari.
He began to pinch my hard bud that actually makes me scream inside of his kisses. I arched my back on him and start moaning a very erotic sound that I couldn't imagine f**k!
What he is doing?
He went down his kisses to my neck and going up to my ears. Wala na akong ibang nagawa kundi magpaubaya at lasapin ang kakaibang pakiramdam na pinapadama nya sa akin.
Damn you Lukas...
He stop in one snap when he notice that I actually out of breathe and the way he look at me now is so gentle while his eyes is full of adoration and power.
Nangungusap na rin ang mata ko at sobra na akong nanghihina sa mga pinaggagawa sakin ni Lukas.
He chuckled a bit while he rest his forehead on mine.
Pareho naming habol ang hininga habang nakangisi sya sa akin ng nakakaloko at ako halos hindi na sya magawa pang titigan.
"Magkukulit ka pa?" He teased.
Umiling ako doon mg ilang beses dahil hindi ko ata sya kayang harapin. Damn it!
Ayoko na sya ulit awayin hindi maganda ang mga nangyayari.
"Good...now let's eat...an actual food Sienna not the other way around." He chuckled, while clarifying some things.
Napairap ako don dahil alam ko naman ang ibig nyang sabihin. What did he think of me a pervert.
Humiwalay na sya sa akin at tinulungan pa ako sa pag ayos ng medyo nagusot kong damit. Sya narin mismo ang nagsarado ng binti ko kaya mas lalo akong pinamulahan ng mukha sa biglaan nyang ginawa.
"A..ako na." pigil ko ng gusto nya pa sana akong ibaba sa counter top.
Lumayo lang sya ng saglit pero naka alalay parin sakin kahit na tuluyan na akong nakababa.
Dumiretso narin ako ng upo sa high-steel chair at iniwan na sya doon. Habang ako sobrang nahihiya.
My knees are actually wooble kaya ayoko na muling tumayo pa. Gusto ko munang kalmahin ang sarili.
I tried to look at him pero ako din agad ang nag iwas ng mistula syang seryosong nakatitig sa akin.
Ano ba Lukas...stop giving me temptation! Mamaya kung saan pa to mapunta.