%Daiana's POV %
"is it true?" - pagbasag nang katahimikan sa pagitan namin ng punong babaylan habang inaalis nya ang telang nakatali sa aking braso.
Bahagyang napakunot ang aking noo dahil sa kawalang idea sa kanyang tinatanong, tiningnan ko sya na may pagkalito sa aking mukha.
Ngumiti naman sya sa akin at pinagpatuloy ang pag-aalis ng tela sa aking braso upang masuri ang sugat na aking natamo kanina sa tabing dagat.
Matapos ang paglilitis kanina ay kinausap ko ang inang reyna at iminungkahi ko ang aking saloobin matapos marinig ang pagkwekwento ni steven.
Pero gaya ng inaasahan ko. Hindi madaling kumbinsihin ang inang reyna lalo nat may pasya na sya.
Mukhang wala akong magagawa kundi hayaan nalang na maka alis si steven dito sa althera.
"That man" - pagpapatuloy nya sa kanyang sinasabi kanina nang mapansin nyang hindi ko na intindihan ang kanyang nga sinasabi. "You save his life" -dagdag nya.
Tiningnan ko sya sa mga mata at nagulat nalang ako sa aking nakita. Imbis na galit at poot ang makikita mo sa kanyang mga mata ay paghanga at pagkakaproud ang makikita mo roon.
Walang bahid na pagkakasuklam ang kanyang mga titig sa akin na tila ba ipinagmamalaki nya ang aking ginawa.
"Iniligtas nya ako kanina sa gitna ng bakbakan at pinrotektahan nya ko kaya nararapat lang na iligtas ko din sya" - sagot ko sa kanyang tanong kanina.
Tumangu naman sya ng bahagya tsaka inalis ng tuloyan ang telang naka benda sa aking sugat.
"As I expected" - satisfied na usal nya matapos makita ang braso ko na makinis ng muli. Wala na doon ang sugat na nagdurogo kanina.
Bahagya pa nya iyong pinisil at ngumiti sa akin.
"Alagaan mong mabuti ang sarili mo Daiana. Hindi sa lahat ng panahon ay may sasagip sayo sa gitna ng kapahamakan. Matoto kang tumayo sa sarili mong mga paa na walang hinihinging tulong mula sa ibang tao. Only you," - binitawan naman nya ang braso ko at tumalikod tsaka naglakad patungo sa bilog na mesa. " can save yourself in any circumstances. "- pagpapatuloy nya sa kanyang mga sinasabi.
Niligpit naman nya ang mga dala nyang kasangkapan sa panggagamot. Tsaka kinuha ang nakatuping malaking tela at inabut nya ito sa akin.
Inabot ko naman ito mula sa kanya at nagtataka kung anong gagawin ko sa ibinigay nyang tela.
Napansin naman nya ito kaya bago pa ako makapagtanong ay sinagot na nya ang katanongan sa aking isipan.
"Nasa b****a sya ng banal na tubig. Pinababad ko sya doon ng sagano'y gumaling ang mga paso nya sa katawan dulot ng laso ng hustisya"-pagpapaliwanag nya.
"Alam mo naman na walang kahit anong lunas o kapangyarihan ang makakagamot dulot ng hagupit ng lasso of hustisia diba? Maliban nalang sa mga pure gods at ang luha ng dyos na syang ginagamit natin sa panggagamot." - pagpapatuloy nya.
Ang luha ng dyos ay ang Tina tawag naming banal na tubig. Ayon kasi sa kasaysayan. Nanggawin ni Zues ang islang ito ay umiiyak sya dahil sa pagkasawi ng kanyang mga anak na mga dyos at dyosa maging ang pagkawala ng kanyang mga nilikha at ang pag taksil ng kanya isang anak na si Sire. At ayon sa kanila nakita nilang bumabagsak ang mga malalaking luha ng dyos na si Zues sa parting iyon ng kweba at nabutasan ito. Hanggang sa lumabas ang nagliliwanag na tubig na unti-unting nagpapagaling sa mga patay na halaman na nadaraanan nito. Iminungkahi din ng dyos na si Zues na ang luhang yun ay bigay nya sa aming mga amazona ng sa gayoy magamit namin sa panggagamot sa ano mang uri ng sakit na hindi magagaling ng kahit anong salamangka.
Muling tumalikod sa akin ang punong babaylan at lumapit sa mesa kung saan nakalagay ang lalagyan ng kanyang gamit sa panggagamot at muli ay humarap sya sa akin.
"Go!, puntahan mo sya nang saganoy makapag usap kayong dalawa. Ibigay mo rin yang hawak mo sa kanya." - usal nya at muling tumalikod sa akin at nag lakad palabas ng aking silid.
Napabuntong hininga naman ako ng walang maisip na gagawin.
Mukhang kailangan ko nga talagang puntahan si Steven.
Isip ko at tsaka napagsyahang puntahan sya sa kweba ng banal na tubig at para narin maka usap sya.
Lumabas ako sa aking silid at naglakad sa mahabang pasilyo patungo sa labas ng palasyo. Naka ilang liko na ako sa kaliwa at kanan hanggang sa makababa ako ng hagdan at tinahak ang hallway patungo sa malaking pinto ng palasyo.
Binuksan naman ito ng mga amazona na naka bantay sa malaking double door.
Nangmabuksan na ito ay lumabas agad ako. Tsaka ko na pansin na papalubog na pala ang araw. Hindi ko lang naman na pansin na palapit na pala ang gabi.
Kumuha ako ng isang sulo sa gilid para may magamit ako, dahil paniguradong maaabotan ako ng gabi sa paglalakad, may kalayoan pa naman mula dito sa palasyo ang kweba.
Hindi rin naman ako pweding gumamit ng kabayo dahil ipinagbabawal ng inang reyna na magdala doon ng kabayo. Kaya napilitan akong maglakad.
Nang makalabas na ako sa gate ng palasyo ay tinahak ko ang daan papasok ng gubat. Hinawi ko ang mga malalaking dahon, mga halaman at mga damo at dahil sa madilim ang loob ng gubat ay medjo nakaramdam ako ng kaunting takot. Buti nalang nagdala ako ng sulo kaya kahit papaano ay tinataboy nito ang kadiliman ng lugar. Pinatatag ko naman ang aking loob tsaka nagpatuloy ako sa paglalakad.
Dahil sa mabatong daan ay nahirapan ako sa paglalakad dahilan para bumagal ang pag usad ko pero kahit na ganun ay pinagpatuloy ko lang ang aking paglalakad. Hanggang sa maka abot sa malaking wanang, at sa dulo ng wanang na ito ay ang malaking bunganga ng kweba. Medjo madilim na rin ang kalangitan kaya nagmamadali akong pumasok sa loob.
Nang ganap na makapasok na ako sa loob ay tumambad sa akin ang liwanag ng silid na nagmumula sa banal na tubig nanagkalat sa buong sahig ng kweba. Nag mistulang ilaw naman iyon sa buong paligid.
Naglakad ako palapit sa b****a at nakita ko ang lalaking sadja ko. Naka loblob sa banal na tubig ang kanyang katawan mula paa hanggang leeg at tila nahihiwagaan na naglalaro sa tubig. Nakaharap sya sa akin at tila hindi nya napansin ang pagpasok ko dito sa kweba.
Naghanap ako ng mauupoan, umupo ako sa malaking bato sa harap nya.
Itinaas nya ang kanyang paa at di makapaniwala na umiilaw ito. Pati ang kanyang mga kamay ay inikot ikot nya sa tubig.
"It's your first time to see a water like that?" - tanong ko sa kanya.
"Yeah and it's so amazii... Whoahh!!! .." _ gulat na napatayo sya habang nakatingin sa akin.
"K-kailan k-ka pa dyan?" - utal utal nyang tanong.
"kanikanina lang." - inosenting sagot ko sa kanya "hindi ka pa lumusob jan."
Nakita kong nan laki ang kanyang nga mata ng marealized ang nga sina sabi ko. Bahagya pang tumigil ang isang kamay nya sa ere habang nakaturo sa akin at ang isa naman ay nakahawak sa mga bato sa kweba.
"D-dyan ka lang w-wag kang aalis dyan." - nagpapanic nyang utos sa akin.
Natawa naman ako sa kanyang reaksyon kaya iniling ko ang aking ulo.
"okay okay" - sagot ko sa kanya.
Umahon naman sya sa tubig at tila di makapaniwalang tiningnan ako.
"Paano ka pala nakapasok dito?" - tanong nya.
"Dumaan ako sa... lagusan?" - patanong kong sagot sa kanyan.
Na pansin naman nyang nakatingin ako sa kanya. At sa hindi ko mapigilan ay naitanong ko ang nasa aking isipan.
"Can you... tell me about... What kind of... Typical example of your s*x?" - taas noong tanong ko sa kanya habang hindi hinihiwalay ang tingin ko sa kakaibang ari nya.
"I'm a.... Above average."
"what is that?" - takang tanong ko sa kanyang ari.
Tila nataohan naman sya sa tanong ko at sinundan ang tingin ko. Nang makita nya na nakatingin ako sa kanyang ari ay tinakpan nya ito ng mga kamay nya at tumitingin sya sa paligid na tila ba may hinahanap tsaka sya dahan dahan umalis sa banal na tubig.
"Ahhh this?" - taning nya.
"uhuhm?"-tanong sagot ko.
"it's a... It's a... Watch yeah its a watch." - sabay pulot nya ng kung anong bagay na naka patong sa damit nya at ipinakita sa akin.
"A watch?" - tanong ko naman sa kanya.
"yeah a watch."
"How is it work?" - tanong ko sa kanya.
"it tells time... A time for breakfast, lunch, snacks and dinners. Even in a work it tell you that you need to hurry up if you are late or not" - paliwanag nya.
"you let this little thing tell you what to do. Weird" - giggle kong sabi sa kanya na tila hindi makapaniwala na hinahayaan nila na diktahan sila ng isang maliit na bagay kung anong gagawin nila sa buhay.
Tumalikod sya sa akin at napatawa ako ng makita ko ang pwet nya.
Tila may hinahanap sya sa likoran nya.
Napansin ko naman kaya inabot ko sa kanya ang hawak kong tela.
"Here" - humarap sya sa akin kasabay ng paghagis ko sa kanya ng telang hawak ko.
Sinalo naman nya ito at binuklat pagkatapos ay binalot nya sa boung katawan nya.
"Can i ask you something" - tanong nya habang itinali nya yung tela sa bewang nya.
"Sure" - me
"Where are we?"- tanong nya.
"The althera." - tipid kong sagot sa kanya.
"Yeah i know, i mean where are we? The exact location? Kung saang parte ng mundo tayo? Kung sino kayo? Anong lugar to? Bat ganyan yung tubig dito sa inyo? How can you speak English and tagalog?"- steven
"We speak hundreds of languages." - pag puputol ko sa kanyang mga katanongan? "and we... Are amazons. Zues created amazons to bring peace and love to myskiera and that was our secret missions . You are here in althera the land of amazons."
"ohw naniniwala din pala kayo sa dyos namin."- steven
"syempre, bakit hindi. Lahat tayo nilikha nya"- me
"Kung sa bagay." - patangong usal nya.
Inabot nya ang kanyang damit na nasa itaas ng malaking bato tsaka ito isinoot.
"Thanks." - sabi nya nang humarap sya sa akin pagkatapos nyang masoot ang kanyang damit.
Tinitigan ko naman sya ng may pagtataka. Napansin nya naman iyon kaya bago pa ako makapagsalita ay nauna na syang magsalita.
"For what you did on the beach" - pagpapatuloy nya.
"Wala yun, you fight at my side kaya dapat lang na masuklian ko ang kabutihang nagawa mo." - seryosong usal ko sa kanya habang naglalakad sa gilid ng kweba.
"I told them." - dagdag ko sa mga sinasabi ko.
"Told what?" - may pagtatakang tanong nya sa akin.
"Ang magpadala ng ilang amazona sa labas ng isla para tumulong sa pakikipaglaban and to fight sire and stop him so that the war will stop."-me
"you can't defeat him. No one can defeat the god of war." - sagot nya agad sa sinasabi ko.
Namagitan sa amin ang katahimikan at pilit kong tinitimbang sa aking isipan kung tama bang ipaalam ko sa kanya ang natatanging makakatalo sa dyos ng digmaan.
Ilang sandali pa ay tiningala ko sya.
" Yun ang akala mo."-me
Kasabay ng pagsalita ko ay ang pagtalikod ko sa kanya.
"Dito ka lang at babalik ako"-me
_________________
A/N:
Sorry sa maliit na update hanggang 1900 words lang ang magagawa ko dahil magla-log yung tab ko. Pero pagsisikapan kong makarami ng updates.
Please votes and comment guys.
Salamat. ^_^