%Daiana's POV %
"So what's the plan?" - tanong sa akin ni steven habang inaayos nya ang mga gamit sa paligid nitong bangka.
" I don't know... Mmm... What's the plan?" - balik kong tanong sa kanya.
" Ako ang unang nagtanong tapos tinatanong mo ako. Iba ka din no"-steven
" eh... di ko nga alam eh... kaya nga binalik ko sayo yung tanong."- tumayo ako mula sa pagkakaupo at naglakad patungo sa unahang bahagi nitong bangka.
Kasalukoyang nasa laot kami ngayon, pinapakiramdaman ang buong paligid.
Napakatahimik nito at banayad ang hanging umiihip sa buong paligid. Kahit gabi na ay kitang-kita parin ang buong paligid dahil sa liwanag na nagmumula sa buwan.
Napatingin ako sa buong paligid.
Kay ganda niyon. Ang buwan ay napakalaki, maliwanag at napakagandang tignan. Mga bituin na kumukuti-kutitap ang kanilang ning-ning sa kalangitan na para ba silang mga perlas sa gabing madilim. Nagre-reflect din sila sa malinaw na tila salaming dagat.
Kay gandang pagmasdan ang angking ganda ng kapaligiran. Kahit na madilim ay tila mapapanatag ang iyong kalooban sa ganda ng tanawin.
Kung wala lang sanang problemang kinakaharap ay tiyak na mas ma eenjoy ko itong lahat.
Napatigil ako sa pag-iisip at muling naalala ang aking sadya, kung bakit ako umalis sa islang sinilangan ko at kung bakit kinakailangan kong iwan ang mga mahal ko sa buhay.
Muli akong humarap kay Steven na kasalukoyang hinihila ang lubid para iangat paitaas ang layag.
"Maybe...We're going to the war." - usal ko na nakapagpahinto sa kanyang ginagawa.
"War." - Pagkaklaro nya sa huli kong sinabi.
"Yes... War. The place where we can see Sire and... defeat him. so that we can bring back peace to Myskiera and the war will end." - Pagpapaliwanag ko sa kanya nang mapansin kong hindi nya agad nakuha ang nais kong ipahiwatig.
"How can you defeat him? His too strong and powerful and no one can defeat him. Ever!" - nakangiting tanong nya sa akin.
Aba... Itong lalaking to, kung makapagsalita parang alam nya ang lahat. Ako bay minamaliit nito? Di porker babae lang ako mahina na agad? Di ba pweding weak muna? Ay teka parang ganun din yun e. kita nyo? Pati isipan ko nahawa narin sa pamamaliit nya. Tsk.
Nginitian ko naman sya ng nakakaloko, saka ko pinakita sa kanya ang bagay na hawak hawak ko.
"We can defeat him..." - huminto talaga ako sa pagsasalita para intense.
Wala lang gusto ko lang, para lalong magtaka sya at tsaka nakakatawa kaya ang hitsura nya pag nabitin sya sa mga naririnig nya. Hahahaha... Feeling ko tuloy ang sama sama ko this day hahahah..
" With this." - pagtutuloy ko sa sinabi ko kanina habang inilahad sa harapan namin ang hawak hawak kong bagay.
Napaarko naman ang kanyang kilay at tila hindi naniniwala sa sinasabi ko.
"With that sword?" - takang tanong nya habang tinuturo pa ang hawak kong espada.
"Yes with this sword... This sword is not like the ordinary sword. It was a gift from a god. It has a strong enough ability to kill a god. Zeus give this weapon to the sss's to fulfill the sss's mission. To fight, stop and kill the god of war." - proud kong paliwanag sa parang natataeng mukha nya. Hahhahahaha.
Kung nakikita nyo lang yung hitsura nya tyak matatawa din kayo para kasing amaze na nagtatakang labis na parang natatae na ewan ahahahah.
"Wait..." - pagpuputol nya sa lihim kong pagtatawa sa loob looban ko. "You say sss Right?" - takang tanong nya sa akin.
Napatingin naman ako sa kanya. Bingi ba sya o sadjang bingi sya?.
"Yes... Amazon... Me, my mother, and my people, are sss's. We are sss's. " - sagot ko sa tanong nya. "Do you have any problem with that?" - takang tanong ko sa kanya.
Sa halip na sagutin nya ako ay tumahimik lang sya.
"Steven. do you have any problem with that matter?" - nagtatakang tanong ko sa kanya.
"Ha?... Ahhh wala wala... May inaalala lang ako pero kalimutan mo na hindi naman yun importante."-sagot nya sa akin at tinalikoran na nya ako. Sinundan ko lang sya ng tingin hanggang sa umupo s'ya sa may kabilang gilid nitong bangka.
Ako naman ay umupo sa upoan malapit sa kinatatayoan ko.
Napatahimik naman sya at tila may iniisip na napakaimportanting bagay na hindi nya maalala. Napakunot pa nga ito ng kanyang noo habang nasa kanyang bibig ang kanyang kanang kamay at nakatingin lang sa itaas. .
Ok lang kaya sya?
" Steve? "-tawag ko sa pangalan nya.
Di nya ako tinitingnan.
"Steve. " - Di parin sya tumitingin sa akin.
Kaya nilapitan ko sya.
Luh. Anong iniisip nya? Baka pinagplanohan nya akong patayin o kaya kainin baka nagutom na sya. O kaya naman...ga... Ay hindi hindi.
Di naman siguro. Parang ang bait bait kaya nya.
"Steve... Yo hoo." - kinakaway kaway ko pa ang kamay ko sa harapan nya.
Di pa rin sya tumitingin sa akin.
"STEVEN PARKER PILOOOOOOOTTTT!!!! UTANG NA LABAS NASAAN KANANG KUMAG KA BUMALIK KA NA SA MYSKIERA!!!" - bulyaw ko sa kanya.
"Ay nawala..." - gulat na napaigtad sya ng sigawan ko sya sa tenga nya.
"Bakit ka ba sumisigaw?" - tanong nya.
"e bakit bingi ka?"
"sinong bingi? Ako? E hindi ko nga pangalan sinisigaw mo e."- Steve
"luhh anong hindi e diba sabi mo steven parket pilot yung pangalan mo nung tinatanong ka namin?"- Steven
"It was just a fake name... We... The spy didn't use our real name instead using the real name we preferred use the fake names for our safety." - paliwanag naman nya.
"so you lie?" - tiningnan ko naman sya ng masama.
"Woah woah. Easy. Relax... Lahat ng mga sinasabi ko ay totoo except for that name. Kaya nga ako napinsala at namimilipit sa sakit dulot ng lasong yan noong nagpapakilala ako diba?. dahil fake name yun." - paliwanag nya na nakaturo sa laso ng hastia na nasa kanan ko na naka sukbit sa lalagyan na nasa balakang ko.
" Ow I see."-naalala ko nga yung sinabi nya.
Mabilis kong hinablot ang lasong nasa balakang ko at hinagis yun agad sakanya.
Dahil sa bilis ng galaw ko ay umikot ito sa buong katawan nya, maging ang mga kamay nya ay pinulupot ng lubid ng hastia.
"I compels you to reveal the truth. now... What is your real name? Siguro naman pagkakatiwalaan mo na ako ngayon at sabihin sa akin ang totoong pangalan mo. "-me
"what the..." - gulat na usal nya na nakatingin sa katawan nyang umiilaw dahil sa lasong nakapulupot sa kanya. "ang bilis. "
Tiningnan ko lang sya ng masama.
"Fine. Just relax Daiana. I'm Steven Storm just call me steve or Steven." - sabay pakita nya sa akin ng school ID nya.
Hinila ko naman ng mahina ang lasong nakapulopot sa kanya para matanggal ito sa kanyang katawan ng hindi nagreact ang laso ng hastia.
" Ok mmm so where are we going now?" - tanong ko sa kanya.
Bumaling naman sya sa akin at ngumiti.
"To the place kung saan ako nanggaling."
Pumikit naman sya at nag concentrate. Di nag tagal ay nilabasan sya nga puting liwanag mula sa kanyang dibdib. Unti unti itong lumalakas hanggang sa tila kumalat ito sa buong katawan nya. Gumapang naman iyon papunta sa kamay nya at tila nabuo iyon doon.
Dumilat naman sya at humarap sa kanang bahagi bago itinapat sa hangin ang kanyang nagliliwanag na kamao Binuka naman nya ang kanyang kamay at kasabay ng pagbukas nito ay syang paglitaw ng puting liwanag sa harap nya, tumindi ito ng tumindi hanggang sa lumabas ang isang pabilog na tila isang.
"Portal." - usal ko na nakapagpabaling ng atensyon nya sa akin.
"Yes... It's a portal." - pagsang ayon nya sa sinasabi ko saka humarap sa akin at inilahad sa akin ang kanyang kamay." Shall we?"
Nagtataka man ako kung paano nya nagawa iyon ay hinawakan ko parin ang kanyang kamay.
Humakbang naman sya papasok at dahil sa nakahawak ako sa kanang kamay ay bilga akong nahatak papasok so loob nang portal.
Biglang umusbong ang kaba sa aking dibdib dahil first time kong maka pasok sa isang portal kasama ang hindi ko lubosang kilalang nilalang.
Ayon sa mga nababasa ko, ang portal ay parang isang lagusan na kung saan mo gustong pumunta ay makakapunta ka ng walang kahirap hirap, yun ngalang ay kailangan mo ng matinding fucos o konsentrasyon at dapat alam mo ang pupuntahan mo kung tatawid ka sa isang portal dahil kung hindi. Kung saan saang lugar ka nito dadalhin, pero ayon sa nakikita ko parang sanay na tong kasama ko kaya wala akong dapat na ikabahala.
Pero parang nahihilo ako at sumasakit nadin ang sintido ko.
Di nagtagal ay naramdaman ko na ang mabilis na paghatak sa akin at pumaikot-ikot pa ako. di ko na talaga kaya naduduwal na ako.
Napasigaw ako ng biglang lumabas kami sa isang portal at nahulog mula sa itaas biglang naramdaman ko ang matigas na sahig at muntik ng mawalan ako ng malay nang tumama ang likod ko sa matigas nitong taglay.
"Get up Daiana and welcome to Myskiera Academy."
________________________
A/N:
Ayan nakapag update narin sa wakas.
Hi guys I hope magustohan nyo tong part na to.
Please vote and comment... Thank you.