Chapter 7
697 Words
Sophia POV
Dumaan ang mga araw naging maayos naman ang aking pagtratrabaho. Mas maaga akong pumapasok para makapag ayos ako sa opisina ni Terrence at pinaghahanda ko na rin sya ng kape para kapag dating nya ay may naka ready ng coffee sa table nya minsan din ay nagdadala ako ng exta sandwich at ibinibigay ko rin sa kanya. Nilalagyan ko rin ng note na GOOD MORNING! with smilylie. Ginagawa ko lang naman ‘to dahil sa mga naitulong nya sa akin at aking pamilya. mapakalaking tulong ng ibinigay na pera nito. Tuluyan ng gumaling ang kanyang ama dahil na rin sa mga gamot na kumpletong nabili dahil sa perang bigay ng ninata.
Nakikita ko rin na masyado syang subsob sa pagtratrabaho. Minsan ay hindi ko rin nakikita itong maglunch.
Nagulat pa siya ng biglang nasa harapan nya na pala ang binata.
“Let’s go. Follow me” sabi ng binata.
Dahil sa gulat hindi tuloy alam ni Sophia ang gagawin. Kinuha nya agad ang notebook na pinagsusulatan nya ng mga notes at dalidaling sinundan ang binata. Wala naman syang alam na meron itong ka meeting ngayon dahil wala naman ito sa kanyang schedule. Siguro ang boss ang nakipag usap dito at hindi na ipinaalam sa kanya.
Habang naglalakad ay binibigyan sya ng instruction ng binata kung ano ang kanyang mga gagawin.
“I need you to write and document all the things that we are going to discuss with Mr. Romeo.” Seryosong sabi ng binata sa kanya.
Tumango lamang siya sa binata. Talagang napakaseryoso nito pagdating sa trabaho.
“Sir, Mr. Romeo is waiting for you.” Sabi ng babaeng lumapit sa boss nila.
Hindi nya kilala ang babae dahil bago pa lang naman sya sa company. Pero sa tingin nya ay empleyado din ito roon dahil sa uniform nito. Ito siguro ang naka usap ng ka meeting ng boss nya.
Nang pumasok sila sa loob ng conference room ay nagulat siya. Isang batang bata pa na binata ang nakita nya. Matangkad at napaka gwapo rin katulad ng kanyang boss.
“Good Morning Mr. Lopez!”
“Good Morning Mr. Romeo.” Bati rin ng kanyang boss at nagkamayan ang mga ito.
Napatingin naman ito sa kanya.
Agad naman siyang ipinakilala ni Terrence.
“This is Ms. Sophia Espino my new secretary. Pagpapakilala nito sa kanya
“Everytime I go here, iba ang secretary mo. I hope na magtagal na si Ms. Espino sa’yo.” Nakangiting baling sa kanya nito.
“Lets start the meeting if you don’t mind.” Walang pakialam na sabi ng boss nya.
Halos tumagal ng isang oras ang meeting nila dito. Wala syang ginawa kung hindi making sa pinag uusapan ng dalawa at isulat ang mga pinag-usapan ng mga ito.
“Okay so I think we are all set now.” Sabi ni Mr. Romeo sa kanyang boss at tumayo na ito.
Magkasabay silang tumayo ng kanyang boss.
“I’ll just email you the details afterwards. Thank you!” sabi ng boss nya at nakipagkamay.
Pagkatapos ay kinamayan din siya ni Mr. Romeo sabay sabi ng...
“Kapag nagresign kang sekretarya ni Terrence welcome ka sa company ko. Nakangiting sabi nito.
“No need! Hindi sya magreresign.” Pagalit na sabi ng kanyang boss.
Nginitian na lamang nya si Mr. Romeo dahil sa nahiya sya sa inasal ng boss.
Pabalik na sila sa opisina ng boss ng bigla syang kausapin nito.
“Anong ibig sabihin ng pag ngiti-ngiti mo kay Mr. Romeo? Masungit na tanong nito sa kanya.
Nagulat sya sa tanong nito at hindi nakasagot. Ano nga ba ang dapat nyang isagot? Wala naman ibang ibig sabihin ng pagngiti nya kay Mr. Romeo.
Nang walang makuhang sagot sa kanya ang binata ay tinalikuran na sya nito at pumasok sa opisina nito at padabog na isinara ang pinto. Nagulat pa sya sa ginawa ng boss.
Anong nangyari doon? Tanong nya sa isip.
Hindi nya maintindihan ang inaasal ng kanyang boss.
It’s already 5 PM ng lumabas ng opisina ang boss niya. Hindi na sya tinawag nito mula ng pumasok sa opisina nito kanina pagtapos ng meeting.
Agad siyang tumayo.
“ Ingat Sir!” nakangiti nyang sabi dito.
Ngunit hindi man lang sya tinignan nito. Derederetso ito sa pag-alis. Samantalang dati rati ito pa minsan ang bumabati sa kanya.
“Sungit!” pabulong nyang sabi dito.
- Writer
