ANG BAGSIK NI NINONG (SSPG)

KABANATA 3

HAZEL POV

Nang huminto ang sasakyan, mabilis lang akong bumaba sa kotse sa tulong ni Lea. Wala na akong ibang gustong gawin pa except salubungin ang sasakyan na ito. Binuhat ko ang sarili kong gown papunta sa van.

Lumulundag ang puso ko sa tuwa habang tumatakas ang mga luha sa aking mga mata. I don't care kung mabura ang make up ko, I just want to see Alden going down to this car. Kapag nakita ko ito, I am not going to yell at him, but rather hugged him tightly at sabay kaming papasok sa loob ng simbahan.

Nang makapunta ako sa tapat ng sasakyan, nagbukas ang pintuan ng driver at nakita kong bumaba si Alden. Maga ang mga mata, putok sa ang kanyang mga labi, at tumutulo ang dugo mula sa kanyang noo, papunta sa pisngi at namanstahan nito ang kanyang puting coat.

He smiled at me pero bumuhos ang luha sa kanyang mga mata. Di ako makapaniwala sa nangyari sa kanya. Gumuho ang mundo ko sinapit niya. Tinakapn ko ng dalawang kamay ang aking labi sa labis na pagkagulat.

"Sorry I'm late Hazel, ang daming mga taong bumugbog sa akin but I still made it."

"SINO ANG GUMAWA SAYO NITO!" ang malakas kong sigaw.

Ngitian lang ako nito bago pa s'ya tuluyang bumagsak sa harapan ko. Naging lutang ako sa mga sunod na mga nangyari, ang ingay ng paligid ko, nakakabingi ang mga taong sunod sunod na nagsasalita. Parang binubugbog ng paulit ulit ang puso ko. Nawawala ako sa aking sarili.

Bumalik lang ako sa realidad ng nasa hospital na ako at yakap yakap ko si Mama Leny. Parehas na kaming iyak ng iyak while waiting sa labas ng emergency room. Si tito Mark ay nasa labas, bumibili ng pagkain para sa amin. At si Ninong Max nasa simbahan pa rin daw. Pupunta na lang ito kapag natapos na raw s'ya sa kanyang ginagawa.

I have so many questions inside my head. Sino ang taong bumugbog kay Alden? May kaaway ba ito na hindi sinasabi? Ano ang motibo nila? I never have answer to those questions. Nakatulala lang ako, nananalangin at umaasang magiging din s'ya.

May mga taong dumadaan sa hallway, they are looking at me, naiinis ako sa mga ito. The thought na isa itong teleserye sa isang palabas na dapat pag chismisan. Pero kung mahina ang loob ko, malungkot, at pagod sa kakaiyak, this is nothing more that what tita is feeling right now.

She kept asking me kung sino ang gumawa nito, but I had no answer to her as I asked myself the same question. But whoever did this to Alden, ipinapangako ko sa kanila na magbabayad sila. Kapag nagising lang si Alden, sure akong s'ya mismo ang magtuturo ng mga salarin na gumawa nito sa kanya.

Pagdating ni tito Mark ay saktong paglabas ng babeng doktora na nakasalamin sa emergency room, mayroon pang stethoscope na nakasabit sa kanyang leeg. She has a kind face, kalmado, at lumingon ito kay tita.

"Miss Leny, ang anak niyo po ay nag suffer ng isang malalang head injury and this is the reason kung bakit ito hinimatay. I am afraid na magising ang pasensya anytime soon. And if ever man na magising ito, it will take more than a month."

Ang hirap paniwalaan ng sinasabi ng doctor na ito but she says those with a worried expression on her face. To think na di masabi ng isang doctor na kagaya n'ya kung kailan magiging si Alden, it takes my heart away.

"Miss, para mo na ring sinabing na comatose ang anak ko. Doktor ka at dapat na pagalingin mo ang anak ko," galit na sabi ni tito Mark, namumuo ang galit sa kanyang mukha.

"Sorry sir, even if I am a doctor, may mga limitasyon din sa aking kakayahan. But rest assured na gagawin namin ang makakaya namin upang iligtas ang patient, as a matter of fact, head injury lang ang pinaka malalang nangyari rito, his other wounds will heal easily. Hindi ko po sana gustong dagdagan ang inyong burden pero nangangailangan din po ng type A+ na dugo. Masyadong maraming nawalang dugo sa pasyente and he needs bloods tranfusion within 24 hours."

************************

************************

,MAX POV

Di ko ikinatuwa ang pagiging tanga ng mga tauhan ko sa pagpapalusot nila kay Alden. Ang usapan namin, bubugbugin nila ito at ililibing ng buhay ngunit huminga pa si Alden ng dumating ito sa kasal. Matagal ko na itong pinagpaplanuhan dahil tutol ako sa relasyon nila. Ako ang nagpalaki kay Hazel kaya ako lang ang bukod tanging pwedeng umangkin ng katawan nito. Kinuha ko lang ang loob n'ya upang di ito maghinala na mayroon akong masamang pina plano.

Iyon ang unang pagkakataon na tumindig ang balahibo sa kaba. Tiniklop ko ang kaliwa kong kamay at isang malakas na suntok ang binigay ko kay Alfred.

"Isa kang malaking tanga! Sinabi ko na sayong ayaw na ayaw kong pumalpak kayong lahat!"

Sa lakas ng suntok ko ay dumugo ang nguso ni Alfred at natumba ito. Ang kasalanan ng tauhan nito ay kasalanan n'ya rin!

"Baby, tama na ang pag aaway mo kay Alfred! Kanina mo pa ginagawang punching bag ang mukha ng lalaking 'yan. Kalma lang okay? We will assure na tuluyan na nating ililigpit ang lalaking yun."

Lumapit sa akin si Lea at yumakap ito sa aking dibdib. For a while, pumayag s'ya na maging kabit ko muna habang wala pa sa akin si Hazel. From the very start, I knew she was just after my money and she was trying to outsmart me. But she does not know na isa rin s'ya sa ililigpit ko kapag natapos ako kay Alden. For now, masasabi ko na pwede ko muna itong parausan.

Lumingon ako sa kanya, "Ano ang balita mo sa kaibigan mo?" kalmadong tanong ko.

"Duh! She's not my friend anymore. I just forced myself na pakisamahan s'ya. She's so full of herself. Pero guess what? She said something na dapat mong ikatuwa."

Nginitian muna ako nito. Nainis ako, di ko gusto na makita s'yang ngumiti ng ganito.

"Alam mong ayaw na ayaw kong binibitin ako. Ano ba ang sinabi n'ya na dapat kong ikatuwa?"