DALAWANG ARAW ang nakalipas, unti-unting iminulat ni Zerrie ang kanyang mata. Mabilis niyang inilibot kanyang mga mata sa paligid. Base sa itsura nito ay nakumpirma niyang nasa ospital siya. Pinilit ni Zerrie ang bumangon ngunit natigilan siya dahil sa kirot na naramdaman sa kanyang balikat. Napa-smirk siya dahil naalala nanaman niya ang nangyare sa kanya. Naalala nanaman niyang parehong hapdi at kirot.
Wala na siyang nagawa kung hindi ang humiga at antayin ang mga susunod na pangyayare. Kung ipipilit naman niya ang gusto niya ay mas lalo lang siyang masasaktan. Isa pa ay wala siyang idea sa nangyayare ngayon kaya mas mabuting manahimik nalang siya sa kamang iyon.
Maya-maya ay bumukas ang pinto. Tinapunan niya ng tingin ang bagong dating. Hindi niya inaasahan ang taong bibisita sa kanya.
