APOY NG NAKARAAN

Chapter 12 ANG PAGHAHANDA SA DIGMAAN

Lumipas ang ilang taon.

Nagtapos si Elijah nang may pinakamataas na karangalan sa unibersidad. Tahimik ngunit palakpakan ang bumungad sa kanyang pag-akyat sa entablado, habang malayo sa likuran, palihim siyang pinapanood nina Lucas at Rafael.

Sa kanilang tatlo, si Elijah lamang ang may lihim na layunin — at iyon ay hindi lang ang magtagumpay, kundi ang pabagsakin ang buong mundo ng Villareal.

Pagkaraan ng graduation, umuwi siya sa probinsya upang makasama ang kanyang Lolo Ernesto at Lola Teresa. Ngunit hindi niya inasahan ang rebelasyong sasalubong sa kanya.

Habang nakaupo sila sa lumang bahay sa gitna ng taniman, tahimik na nagsalita ang kanyang lolo:

“Elijah… panahon na siguro para malaman mo ang totoo. Hindi kami palaging mahirap ng lola mo.”

Naguluhan siya.

“Anong ibig n’yo pong sabihin, Lo?”

Kinuha ni Lolo Ernesto ang isang lumang kahon at inilapag sa mesa. Binuksan iyon ni Lola Teresa — at tumambad sa kanya ang mga titulo ng lupa, mga dokumento ng dating negosyo, at mga lumang bank passbook na may milyong halaga.

“Iniwan namin ang negosyo noon nang magdesisyon ang tatay mo na piliin ang nanay mo,” paliwanag ng lola. “Galit ang mga magulang ng tatay mo, kaya itinakwil nila siya. Pero ngayong wala na sila… lahat ng ito ay iniwan nilang nakapangalan sa amin. Sa’yo ito, Elijah.”

Nanginig ang mga kamay ni Elijah. Sa unang pagkakataon, hawak niya ang kapangyarihang minsang ipinagkait sa kanila.

At sa kanyang isipan, isang ideya ang mabilis na nabuo:

“Kung gusto kong wasakin ang Villareal… kailangan kong maging kasing yaman nila. Mas makapangyarihan pa.”

Sa gabing iyon, sa ilalim ng mga bituin sa kanilang lumang bakuran, nagtipon silang tatlo — sina Elijah, Rafael, at ang kanyang mga lolo’t lola.

Doon nila isinilang ang plano:

Itatayo nila ang isang kumpanya sa real estate, kagaya ng sa Villareal.

Lolo Ernesto ang magiging investor, Lola Teresa ang magiging adviser.

Si Rafael, na marunong sa mga operasyon ng kumpanya, ang magiging katuwang niya.

At si Elijah, ang magiging mukha at utak ng buong imperyo — ang bagong panganay ng pamilyang minsang tinapakan.

Pangalan pa lamang ang kulang.

Ngunit sa kanyang puso, alam na niya ang magiging tatak:

isang apelyidong hindi nila malilimutan.

Tahimik siyang tumayo, hawak ang mga titulo ng lupa, at tinitigan ang malayong tanawin ng kanilang mga bukirin.

“Panahon na,” bulong niya.

“Hindi na ako ang anak na iniwan… ako na ang babaeng babangga sa kanila.”