Kabanata 6
Mikay's POV
[Continuation of Flashback]
“ Maawa po kayo sa akin! Tulunga mo ako!”muling pagmamakaawa ko sa ministro.
Pinunit ni Pader ang damit ko at ang palda na sinuot ko. Tanging naiwan ay ang panty ko. Agad kong tinakpan ang aking sarili gamit ang dalawang kamay ko.
“ Leave! Iwanan mo kami dito!” Walang tigil sa pag-agos ang luha sa mga mata ko.
Nagmamakaawa akong tumingin kay Ministro ngunit lumabas ito.
“Pvta, ang ingay mo!”sinikmuraan ako ni Pader dahilan upang mawalan ako ng malay.
End of flasback
Sa tuwing naalala ko ang pangyayaring iyon ay nahihirapan akong huminga. “Isinusumpa ko, di ako titigil hangga't di ako nakaganti sa mga demonyong pari at doon sa matandang ministro na iyon.
Nagpunas ako ng luha. “Papatayin ko kayo isa-isa!”bulong ko sa aking sarili.
Dumaan ako sa bintana ng silid ng kwarto ni Father Aris. Nang makaakyat ako bumungad, nakaboxer short lamang si Father Aris habang nakahiga sa kama. Hinintay kaya ako ni Father Aris? Dahan-dahan akong naglakad papalapit sa kaniya. Ibinaba ko si Muning.
“Diyan ka lang muna, Muning ah?”Hinimas-himas ko ang balahibo nito. Umupo ako sa may paanan niya at hinahaplos ang kaniyang hinaharap.
Napaiktad ako ng biglang gumalaw ang dambulahang alaga niya nang mahawakan ko ito.
“Nagising ko ata!”kamot ulo kong bulong sa hangin.
Pinagmasdan ko ang manipis at mapula niyang labi at dahan-dahan ko itong siniil.
Nagulat ako nang gumalaw ang labi nito. At sabay niya akong hinatak kaya napahiga ako sa dibdib niya.
Mariin niyang siniil ang labi ko. Nang matikman ko si Father ay hinanap-hanap ko ang init ng katawan niya, tila nagustuhan ko na ang ginagawa ko.
Hinubad niya ang damit na suot ko. Napakagat siya sa kaniyang ibabang labi nang muling makita ang kabuuan ng katawan ko.
Ibinuka ko ang aking dalawang hita. Una niyang siniil ang aking sus0 animo'y bata na uhaw na uhaw.
Napapaiktad ako sa ginawa niya. At mas lalo kong hinigpitan ang pagkakahawak ko sa buhok niya.
“ Father Aris! Ughh! Sige pa!” ungol ko pa habang nilalantakan niya ang sus0 ko..
Muli niyang siniil ang labi ko hanggang sa bumaba ito sa leeg ko. Napakagaling talaga niya.
Mas lalo akong nahuhumaling sa ipinakita niya. Di ko akalin na may tinatago palang kamanyakan si Father Aris. Napangiti na lamang ako dahil tiyak na masasagawa ko nang maayos ang plano ko sa kaniya. At iyon ay sirain ang reputasyon niya kasama na roon ang reputasyon ng matandang ministro. Hindi ako titigil hangga't hindi ako nakapaghiganti sa kawalanghiyaan na ginawa nila sa akin. Pagbabayaran nila ang kahayupan nila sa akin.
Dinakma niya ang hinaharap ko. At siniil niya ito. Pinaglalaruan niya ang aking tinggel.
“Malapit na akong malabasan, Father Aris!”mahinang sigaw ko.
“Ilabas mo, Mikay! s**t ang sarap mo, Mikay!”sagot niya pa at muling sinipsip ang tinggel ko. Pinasok niya ang kaniyang dila sa kaibuturan at ginalaw-galaw ito. Mas lalo akong napaiktad sa sarap.
Ipinasok niya ang kaniyang dalawang daliri sa namamasang kweba ko. “ Ugh! Ugh! Ayan na!” halinghing ko pa.
Napaka-wild ni Father sa ibabaw ng kama. Hindi ko inexpect na magagawa niya ito sabagay lahat naman ng tao ay may tinatagong baho at galing sa mga bagay-bagay lalo na pagdating sa s*x.
Hinubad niya ang kaniyang boxer short.At tumambad sa akin ang walong inches niyang dambuhalang alaga.
Napalagok ako nang makita ko ito. Ipinasok niya ito sa loob ng namamasang kweba ko. “ Aaaaaaah!” sigaw ko sa sakit nang maipasok niya sa loob ko ang alaga niya.
Aaminin kong hindi na ako birhen no'ng makuha niya ako dahil nga pari rin ang nakauna sa akin. Hinalay ako noon ng pari.
Kaya hindi na ako nasaktan nang una akong maangkin ni Father Aris. Sunod-sunod ang pagmura ko sa sarap.
“s**t! Wag kang tumigi, Father! Diinan niyo pa!”nakahawak ako sa buhok niya nang maibaon niya sa loob ko ng kweba ko ang kanyang dambuhalang alaga.
Pabilis ng pabilis ang pagbayo niya sa akin. Hanggang sa pinagpapawisan na siya.
“Aaaaaaah! Malapit na ako!” mahinang sigaw niya. Mas lalo niyang ibinaon ang alaga niya sa kweba ko kaya mas lalo akong napaiktad sa sarap.
Hanggang sa sabay kaming nilabasan ni Father Aris. Napayakap ako sa kaniya pagkatapos. Hinalikan niya ako sa noo at 'du ko namalayan na napangiti na pala ako. .
“Since I met you, Mikay. I felt unconcious. I don't know why, tila gusto kong bumitiw sa aking tungkulin dito sa kumbento at sa mga tao. Mamuhay ng mapayapa kasama ka,”nabigla ako sa sinabi niya, 'di ko inasahan na marinig ito mula sa kaniya.
“Talaga, Father Aris? Handa kang bumitiw sa tungkulin mo, makasama lamang ako?”tanong ko sa kaniya.
“Oo, Mikay. Gusto kitang makasama at mamuhay ng tahimik kasama ng magiging anak natin,”nasapo ko ang aking bibig. Dahil di ko inakala na sasabihin niya 'to.
“Sigurado kaba diyan, Father Aris? Ipagpapalit mo ang lahat para sa akin?”muling tanong ko sa kaniya.
Narinig ko siyang bumuntong-hininga. Sabay kaming napalingon nang may kumatok.
“Father Aris! Okay lang po ba kayo diyan?”boses iyon ng huklubang matanda.
Dali-dali akong nagtago sa ilalim ng kama niya. At tinakpan ko ang aking bibig upang 'di ako makagawa ng anumang ingay.
“Oo, Ministro okay lang ako. Wag kang mag-alala sa akin!" sagot ni Father Aris.
“May kasama po ba kayo diyan, Father Aris?”muling tanong nito.
Bigla akong kinabahan. Hindi niya ako pwedeng makita. Natahimik si Father Aris saglit bago sumagot, “Wala, Ministro. Mag-isa lang ako rito. Nagdarasal lang ako kanina.”
Naramdaman kong lumapit ang mga yapak sa pinto. Parang nagdadalawang-isip pa ang matanda. “Sigurado ka, Father? Narinig kong parang may kausap ka kanina.”
“Baka po nagdarasal lang ako nang malakas,” mabilis na sagot ni Father Aris. Naramdaman kong nag-pause ang Ministro sa labas, na tila nag-aalangan pa rin.
Hindi ako makagalaw sa ilalim ng kama, hawak-hawak ang aking bibig upang pigilan ang paghinga nang malakas. Nanginginig ang buong katawan ko sa kaba.
“Kung ganun, aalis na ako, Father. Pero kung may kailangan ka, huwag kang mag-atubiling tumawag, ha?” sabi ng Ministro bago unti-unting humina ang tunog ng mga yapak papalayo.
Pagkasara ng pinto, bumuntong-hininga nang malalim si Father Aris. Sumilip ako mula sa ilalim ng kama, at nakita ko siyang paluhod na nakayuko, hawak-hawak ang ulo niya.
“Napakadelikado nito, Mikay,” sabi niya habang tumingin sa direksyon ko. “Pero hindi ko kayang itigil ito.”
Lumabas ako mula sa ilalim ng kama at tumayo sa harap niya. “Father Aris, kung talagang mahal mo ako, hindi tayo dapat magpadalos-dalos. Hindi ko rin kayang masira ang buhay mo dahil lang sa akin.”
Ngunit tumayo siya at hinawakan ang magkabila kong kamay. “Hindi mo ako sinira, Mikay. Sa halip, ikaw ang dahilan kung bakit gusto kong magsimula ulit. Mahal kita.”
Hindi ko alam kung matutuwa ako o matatakot. Napaka-komplikado ng sitwasyon namin, ngunit ramdam kong totoo ang kanyang mga salita. “Kung gano’n, Father Aris, paano ang susunod nating gagawin?” tanong ko, puno ng pag-aalinlangan.
Tumitig siya sa akin, puno ng determinasyon. “Maghintay tayo ng tamang pagkakataon. Pero Mikay, ipangako mo sa akin—anumang mangyari, huwag kang mawawala sa tabi ko.”
“Handa mong isakripisyo ang lahat-lahat, Father Aris?”tanong ko ulit tula sinisigurado kung hanggang saan ang kaya niyang ibigay.
“Oo, Mikay. Mahal kita. Ikaw ang nagbigay ng bagong kahulugan sa buhay ko.”Sagot niya habang mariin nakatingin sa akin.
Napangisi ako nang mas malaki. “Kung akam mo lang ang tunay na dahilankung bakit ako naririto, baka ikamatay mo na lang,”bulong ko sa aking sarili.
Hindi niya napansin ang bahagyang pagbabago sa ekspresyon ko. Lumapit siya at hinawakan ang aking kamay.
“Mikay, gusto kong magsimula ng panibagong buhay kasama ka. Hindi ko alam kung paano pero ipaglalaban kita.”
“Talaga ba?”balik kong fanong, habang pilit na pinigilan ang sariling matawa.
Napakainosente niya. Hindi niya alam kung sino talaga ako.
Di niya alam na ang lahat ng ito ay hindi totoo. Kumbaga pinapasakay ko lamang siya, upang makaganti ako.
Lumapit pa siya sa akin at hinalikan ako sa noo. “Mikay, ang mahalaga sa akin ay ikaw. Anuman ang nakaraan mo, hindu na mahalaga iyon.”
Napangisi ako muli, pero ngayon, sinisikap kong itago ang tunay kong iniisip. “Kung ganun, Father Aris, simulan na natin ang planong iyon. Pero tandaan mo, wala nang bawian,”sagot ko habang tumitig sa kaniyang mga mata.
“Walang bawian,”mariin niyang sagot. Hindi niya alam na sa bawat sagot niya, mas lalo akong nananalo sa laro kong ito. Bawat saglit na kasama niya, mas lalong lumalapit ako sa layunin ko ang tuluyang pabagsakin ang lahat ng narito sa kumbento na ito at isa na doon ang matandang ministro.