She's A Gangster Princess

CHAPTER 6: TRANSFEREE

I tap the Palomino Blackwing pencil on my desk as I listen to an indie music on spotify. I'm softly humming while thinking about nothing; it seems like my mind is at rest, and this calmness has increased the levels of dopamine in my system. It's the first time in two months that I've felt the bliss of silence. Most of the time, silence invites unwanted emotions, so I'm savoring this once-in-a-lifetime peace.

But the silence that had just begun to creep into my system was abruptly broken by an exaggerated voice. “Nadz! Tumayo ka na dyan. It was nearly time and mali-late na tayo sa klase.” I just groaned in dismay and forced myself to pack my things.

“Sino ba ang late sa ating dalawa?” I glared at her and she responded me with a peace sign. I’ve been waiting for her in the coffee shop near in our school and she requested me to wait for her dahil magpapatulong daw s’ya sa akin na magdala ng gamit. I looked at the five paper bags in her hand plus paper the two boxes her driver is holding.

“Eh, sino ba kasi ang may kasalanan kung bakit kailangan kong magdala ng ganito karaming gamit? Grabe! Alas otso nang gabi tumawag kay mommy ang school administration para itanong kung okay lang ba na ako ulit ang magrepresent ng school for quarter summit dahil hindi ka raw pwede.”

“Sana tumanngi ka na lang, marami naman na pwedeng kunin ang Academy.”

“Para namang hindi mo kilala si mommy, eh s’ya nga ang naghanda ng lahat ng ito. Here!” Inabot ko ang paper bags na hawak n’ya at s’ya naman ang nagdala ng mga boxes.

“Bakit ka ba kasi nag-back out pa? May nangyari ba?” Lumabas na kami ng coffee shop at iniwan na lang namin ang driver n’ya. Bawal kasing magsama sa Academy ng mga personal assistant and drivers kaya kami ang kailangan na magdala nito, kahit pa kung tutuusin ay pwedeng pwede naman na ipadala na lang namin ito.

“Wala naman, you know that I’m not into such things.”

"Good morning, students! Before we begin our lectures, I'd want you to get to know your new classmates. Get in and introduce yourself Ms. De Vera and Ms. Del Valle." When I heard the familiar surname, my attention was drawn to it. I'm sure this isn't the first time that I've come across such a surname.

“Nadz! Hindi ba sila yung anak ng shareholder n’yo sa SN Company? Yung nakasama natin before sa photoshoot?” I just nodded my head at her. Now that she's mentioned it, I'm reminded of the epic photo session last year for the new cover of SN Company. We were going to model earrings and a necklace for SN when those two made a ruckus and requested if they may join us in the shooting.

“Grabe! Natatawa na naman ako dahil naalala ko yun.” Sinamaan ko s’ya ng tingin dahil baka may masabi na naman s’ya na hindi maganda at hindi nga ako nagkamli.

"My name is Claire Nathalie De Vera, and Isabelle Del Valle is my friend here." The girl in front introduced herself as vivacious. She looks exactly the same as she did last year, the persistent girl who made the photoshoot hilarious.

“Claire pala ang pangalan n’ya eh. Diba s’ya yung hinalikan ka sa pisngi?” She made an annoying kissing gesture with her finger, and her suppressed laughing irritated me to extent. Bakit ba kailangan n’ya pa’ng ipaalaala sa akin ang bagay na yun?

“Tumigil ka nga!” Saway ko dito at tinakpan ng notebook ang kan’yang mukha. Bukas ay hindi na ako sa tabi n’ya uupo para hindi na n’ya ako mainis pa.

“Ang ganda-ganda mo kasi! Kahit babae hinahalikan ka.” She added to annoy me more. Hindi naman s’ya nabigo na inisin ako, hindi ko na lang ipinahalata para tumigil na s’ya. The more that I entertain her annoyingness, the more she’ll bother me.

"All right, please take the vacant seat at the back." I want you to be ready for a 50-item quiz tomorrow, student. Get your books now!" Nagsimula nang magsulat ang instructor namin ng notes sa white board at nag-discuss. Bago matapos ang klase ay ibinilin n’ya rin ang scope ng magiging quiz bukas.

Naglalakad na kami ngayon papuntang cafeteria pero hindi pa rin tumitigil si Chesca sa pang-iinis sa akin, buti na nga lang at hindi namin kasabay ang grupo nina Lance ngayon dahil siguradong kahit sabihin ko na hindi naman kami close ay hindi n’ya ako titigilan sa mga panunukso n’ya.

“Ewan ko sa’yo. D’yan ka na nga.” Nauna na ako sa pag-pila at umorder ng isang set ng meal habang si Chesca ay nasa drinks section. Sa center table ako dumiretso dahil dito kami palaging pumu-pwesto, wala rin namang estudyante ang nagtatangka na umupo dito. Maybe they already consider this seat taken by us.

“Oh! Iyan lang ang kakainin mo?” Huwag mong sabihin na nagda-diet ka para sa event na sasalihan mo?” I instantly rolled my eyes when I heard his nagging voice. This guy never fails to make my day horrible. Sa tapat ko pa talaga s’ya umupo. Ang tatlong kasama n’ya naman ay tumabi sa kan’ya at bahagyang ngumiti sa akin.

“Paupo kami ah?” Nakangiting pagpapa-alam sa akin ni Xander. Sa kanilang lahat ay s’ya ang pinaka-friendly at masasabi ko’ng pinaka-matino sa kanilang lima. Tinanguan ko na lang s’ya at uminom ng juice.

“Bakit ka naman magpapa-alam pa? Wala namang pangalan n’ya na nakalagay.”

“Tumahimik ka na nga Lance, kaya hindi kayong dalawa nagkakasundo.” Napangiti ako sa sinabi ni Stephen at bahagyang naka-isip ng ideya. Nginitian ko rin si Lance na mukhang ikinagulat n’ya. I strive hard not to laugh at how he looks right now. He clearly did not expect me to smile at him despite his mockery.

“Gusto’ng gusto mo talaga na napapansin kita ‘no?” Tanong ko at kumuha ng chips sa pagkain n’ya. Hindi ko inaalis ang ngiti ko sa kan’ya samantalang gulat na gulat naman s’yang nakatingin sa akin. Kita’ng kita ko ang ilang beses n’yang paglunok at bahagyang pagtaas baba ng dibdib.

“Edi, natahimik ka rin?” Sabi ko pero nanatili s’yang walang imik. Akala n’ya ba ay s’ya lang ang marunong mang-asar sa aming dalawa? Napatingin naman ako sa kasama n’ya at tila gulat rin silang nakatingin sa akin. Bahagyang napa-awang ang aking bibig nang maisip kung gaano ka-out of character ang ginawa ko.

Gosh! May naging sapi ba ako?

Ipinagpatuloy ko na lang ang pagkain at nagpanggap na walang nangyari. I thought he'd never talk again, but when he regained consciousness, he seemed to realize that he'd been speechless earlier.

“A-anong akala mo sa akin? Tulad ng mga estudyante dito na nagkakandarapa sa’yo? Hindi porket maganda ka at representative ng school para sa summit ay magpapapansin na ako sa’yo.” Nasamid ako dahil sa sinabi n’ya samantalang nagtawanan naman ang mga kasama namin sa table maliban kay Steve. Si Xander at Stephen ay nag-apir pa at tuwang tuwa.

Sinabi n’ya ba talaga na maganda ako?

“Duh! Hindi na kaya si Nadz ang magre-represent sa school.” Pagsingit ni Chesca dala ang pagkain na inorder n’ya.

He stood up in his seat, surprised. “Huh? Bakit naman hindi na?” Napakunot ako ng noo dahil sa reaksyon n’ya.

“Bakit sa akin ka nagagalit? Kasalanan ko ba na ayaw sumali ni Nadz? OA ah!” Mukha namang narealize n’ya ang naging reaksyon n’ya dahil bigla s’yang natahimik.

"Guys pwede ba silang maki-join sa atin?" Tanong nang bagong dating na si Tyler. Kasama n’ya ang isang pamilyar na babae at ang dalawang transferee.

"Sure! Mas marami, mas masya." natutuwang sagot ni Chesca.

“Si Margaux nga pala, girlfriend ko. Ito namang dalawa ay mga pinsan n’ya. Kilala n’yo naman siguro ang isa’t isa kasi magkaka-klase tayo.” Margaux pala ang pangalan n’ya. Naalala ko na s’ya yung hinihintay ni Tyler before sa labas ng classroom.

"Ang ganda naman ng mga pinsan mo Margaux. Pakilala mo naman kami." Nang sabihin 'yon ni Lance ay biglang nag-init ang pisngi ko sa inis. Napaka landi talaga.

"What If I say NO?" Mataray ko’ng tanong. Mukhang nakuha ko ang atensyon ng mga nasa lamesa namin dahil lahat sila ay napatingin sa akin na may nagtatanong na mga mata kaya agad kong binawi ang sinabi ko at ngumiti sa kanila.

Gosh! What’s wrong with me?