DOZ’s POV
Gising na si Iza. Na-check-up na siya ni Doc at maayos naman ang lahat. Bumalik na sa kaniyang kamalayan ang aking Iza—iyon ang unang pumasok sa isip ko nang iminulat niya ang kaniyang mga mata.
Nag-message na ako kina Mama Cindy at Papa Lex. Pati na rin sa mga magulang ko. Wala pang sumasagot sa kanila.
Hindi ko na rin sila tinawagan. Kung nagpapahinga sila, okay lang. Maaari naman silang pumunta rito sa umaga. Importante pa rin ang pahinga nila. Maghapon din silang abala sa kani-kanilang responsibilidad.
“Baby, anong gusto mo?” tanong ko sa kaniya.
“Baby?” ulit niya. Kami na lang dalawa ang naiwan sa loob ng silid.
“Oo, baby. Bakit? May problema ba? Noon pa man, baby na ang tawag ko sa ’yo.”
“Ayaw kong tawagin mo akong baby,” mariin niyang sagot. “Ikaw na rin ang nagsabi
