IZA’s POV
Panay na panay ang ungol ko. Ang damit na kanina’y kagat-kagat ko ay tuluyan nang naalis, nahulog na ng kusa. Mas masarap umungol na walang sagabal, walang humahadlang sa paglabas ng init at sarap na kumakawala sa katawan ko.
Ilang beses at ilang posisyon na ang nagawa namin ni Doz, pero heto kami at wala pa ring kasawaan. Para bang binabawi namin ang lahat ng nasayang na panahon. Mga sandaling pinili naming umiwas, magpigil, at magkunwaring walang nararamdaman.
Bahala na kung may nakakarinig sa hiyawan naming dalawa dahil sa sarap na nadarama namin. Ang makakarinig na lamang ang mag-adjust. Hindi ko na iniisip kung tama o mali pa ba ito. Ang mahalaga, narito kami, sabay na humihinga, sabay na nawawala sa sarili. At magkaulayaw sa buong magdamag.
Makakalimutan din naman nila
