Napatingin si Thea sa gilid ng kaniyang kama kung saan siya umupo sandali—at nanlaki ang kaniyang mga mata. May maliit na pulang marka na bumaon sa tela ng kutson.
Mabilis niyang tiningnan ang kaniyang kasuotan at doon napatunayan ang kaniyang nakita: dumating na ang kaniyang buwanang dalaw.
Sa isang iglap, tila nabawasan ng napakabigat na dusa ang kaniyang dibdib. Ang matinding takot, kaba, at panginginig ng kaniyang katawan na kanina lamang ay nagpapakapal ng malamig na pawis sa kaniyang noo ay unti-unting napalitan ng labis na ginhawa. Napaupo siya sa gilid ng kama, sabay pakawala ng isang napakahabang buntong-hininga.
Na-delay lang pala talaga siya dahil sa matinding stress at puyat sa mga nagdaang linggo.
Habang nagmamadali siyang pumunta sa banyo para mag-ayos at magpalit, tumuno
