Love When It's Convenient

Chapter 14

Nakikiusap ang kanyang mga mata na bumaling sa mga lalaki, umiling siya sa mga to upang hindi na ituloy ang plano, ngunit hindi ito nakinig sa kanya ng bigla nalang iya nitong sinampal, pakiramdam niya dumugo ang kanyang labi, hindi pa siya nakakabawi sa sakit na naramdaman ng sampalin syang muli nito, hilong hilo siya dahil sa makailang ulit na ginawang pagsampal sa kanya.

Hinang hina ang kanyang katawan na tila gusto na lamang nyang maglaho na parang bula, nakita nyang lumapit ang isa at walang pasabi na hinugot ang kutsilyo sa kanyang hita. "Aaaahhhh!" Daing niya dahil sa sakit, pagkatapos inundayan siya ng saksak ginawa niya ang lahat upang makailag ngunit sa lahat ng binato nitong saksak bilang lang niya ang hindi napuruhan.

Inawat ito ng lalaki. "Don't kill her right away, Let's r**e her first, what do you think boys?" Anito sa mga kasama, na ikitawa ng ilan. "HAHAHAHA, I like your idea, Rex!" Anito. napatingin siya sa kalalakihan na nasa kanyang harapan, agad na tumulo ang kanyang luha, umiling siya. "No, please!" makaaawa niya, hilong hilo siya dahil sa dugong umaagos sa kanyang katawan. "You are all stupid!" galit na sambit ng isa. "Patayin niyo na yan, baka sa kasarapan niyo makatakas yan at malintikan tayong lahat kay ashley!" Patuloy nito.

"Hindi na yan makakatakas, tingnan mo oh oras nalang ang bibilangin mamamatay na yan!" Ani ng isa habang tumatawa tawa, umiikot na ang kanyang paningin, lumapit ang isa at niyugyog siya, akmang hahalikan siya nito ng tutukan ito ng baril ng isa. "Do what I say!" Banda nito sa lalaki, agad na naalarma ang ilan ngunit walang magawa ang mga ito ng paputukin nito ang hawak na baril sa taas.

Tumayo ang lalaki at nilayuan siya nanginginig ang kanyang katawan dahil sa takot, tinanggal ng isang lalaki ang kanyang tali sa paa, pagkatapos hinaklit siya nito patayo. "Wag pakiusap!" Aniya habang nagmamakaawa, ngumiti ito sa kanya. "Wala akong magagawa para sa iyo, utos lang ito sa amin wag mong masamain!" Anito habang tawa tawa sa mga kasamahan nito, ngunit sa kanyang paglalakad nandilim ang kanyang paningin kaya agad na bumagsak ang kanyang tuhod sa sementadong sahig.

Itinayo siya nito, ngunit wala na talaga syang lakas upang tumayo pa, sinubukan nyang imulat ang kanyang mga mata, kailangan nyang makasurvive, gusto nyang makaligtas aniya sa isip, sinakay siya nito sa isang yacht at agad na binitawan napahiga siya sa sahig.

Napansin niya na iilan lang ang sumama, kahit na nanghihina ang kanyang katawan sinubukan nyang makatayo, habang alam niya pa ang nangyayari kailangan nyang makaalis kaagad, humawak siya sa mga gilid upang doon kumuha ng lakas, malapit na siya makarating sa daungan ng may masalubong syang lalaki. "Saan ka pupunta!" Anito ng nakangiti at agad na hinawakan ang kanyang ulo at inuntog sa matigas na bagay napapikit siya sa sakit.

Hinawakan siya nito sa buhok at itinayo, pagkatapos muli syang inuntog sa matigas na bagay, ngumiti siya. "Mapatay niyo man ako may isang tao na alam kong papatayin kayo!" Singhal niya rito, magkahalong takot gigil at galit itong tumingin sa kanya at pagkatapos muli syang inuntog, umagos ang dugo sa kanyang sintido papunta sa pisngi. "Matibay ka ah!" Anito at makailang beses yang inuntog ng inuntog.

Bumagkas siya sa sahig sa huling pwersa nito, huli nyang naramdaman ang pag alis ng yacht, namamanhid ang kanyang katawan at unti unting nanlabo ang kanyang paningin, kumirot ng matindi ang kanyang ulo, tumingin siya sa kadiliman ng langit. "Mahal kita Nick, paalam!" Mahinang aniya kasabay ng pagtulo ng kanyang masagang luha bago tuluyang mawalan ng malay. Ito na ang kanyang katapusan.

Masayang masaya ang lahat ng tao sa nasaksihan ngayong araw ngunit hindi siya, hindi niya alam kung anong nangyayari sa kanya ngunit kanina pa siya hindi mapakali, gustong gusto na nyang bumalik ng Pilipinas ngunit bilang pag respeto sa kanyang kaibigan nanatili siya. "Hi Nick!" Bati sa kanya ni Ava, ngumiti siya rito at pinagdikit niya ang kanilang pisngi. "Hi!" ganting bati niya. "How are you?" Tanong nito sa kanya. "Hey!" Sabay silang napabaling sa papalapit na si Jacob. "That's mine, fuckers!" Anito sa kanya, parehas silang natawa ni Ava. "Hands off man!" Aniya saka itinaas ang dalawang kamay, lumapit ito at hinakawan sa beywang si Ava at hinapit, napatingin siya sa malayo at muling bumaling sa dalawa

"I'm doing good!" Aniya, bigla syang napahawak sa dibdib, kumabog ito ng sobrang lakas tila kinabahan siya. "Hey!" untag sa kanya ni Jacob. "Are you okay?" Tanong nito, agad syang tumango. "Yeah, bigla lang akong kinabahan!" Aniya, tinapik siya nito sa balikat. "Don't worry to much let yourself enjoy for tonight!" anito na tinapik siya sa balikat tumango siya bilang pagsang ayon, lumipas ang ilang sandali ng kanilang paguusap nang magpaalam ito na babalik na sa mga guest.

Kinuha niya ang phone at tumawag sa kanyang tauhan sa Pilipinas. "Where's Zav?" tanong niya. "They haven't come back yet Sir!" Anito. "Follow them and give me update!" Aniya at pinatay ang tawag.

Pinilit nyang ipanatag ang kalooban ngunit kahit na ano ang kanyang gawin hindi talaga mawaglit sa kanyang isipan ang mukha ni Zav, bago siya umalis alam nitong galit siya, ayaw nyang masaktan ang dalaga kaya mas pinili niya na umalis na walang paalam, halos galit at pagseselos ang kanyang naramdaman ng makita ang larawan nito at ni Austin na naghahalikan, gusto nyang sumabog sa galit, ngunit mas mabuti ng pigilan niya baka hindi niya makontrol ang sarili at magtuloy tuloy.

Lumipas ang ilang sandali ng tumunog ang kanyang phone. "Yes?" tanong niya. "Sir, Miss Zav left a letter for you!" Natahimik siya, nagtataka kung bakit ito nagiwan ng sulat. "For what?" Tanong niya muli. "I don't know Sir, she was not with Paul!" Anito sa kanya. "What do you mean?" nagmamadali syang lumabas ng reception kung saan ginaganap ang kasiyahan.

"Paul arrived without ms. Zav and he handed over the letter to give to you!" Anito, sumakay siya bg sasakyan hindi na niya nagawang magpaalam sa mga kaibigan, pinaandar niya ito paalis sa lugar.

"Why did he let Zav go?" Galit na sambit niya. "Austin almost killed him if he hadn't escaped!" Anito, nilipat niya sa kabilang tainga ang phone upang maayos na makapag drive patungong airport. "That f*****g asshole!" Aniya, saka mahigpit na napahawak sa phone.

Pinatay niya ang tawag at gigil na hinagis ito sa dashboard ng sasakyan, maya maya pay ay nag ring ito, kinuha niya iyon at ng makita na si Ashley agad niya itong sinagot, bumungad sa kanya ang paghikbi nito sa kabilang linya. "Nick!" Garalgal na tawag nito sa kanya, hindi siya nagsalita at pinakinggan ang dalaga. "He left us!" Anito, napakunot ang kanyang noo. "What do you mean?" takang tanong niya. "I'm pregnant Nick, but he chose his woman more than to us." Anito sa pagitan ng paghikbi.

Lalong nilukob ng galit ang kanyang kalooban, paano nagagawa ng ibang tao na talikuran ang kanilang pamilya para sa isang pagmamahal na tinatawag, wala silang pakialam kahit pa may masaktan o may mawasak na pamilya, agad nyang binilisan ang pagpapatakbo. "Puntahan mo ako, kailangan kita!" Pakiusap nito sa kanya. "I'll be there, just hold ____ hold on!" Aniya at pinatay ang tawag.

Madiin nyang tinapakan ang gas ng sasakyan at matulin na pinatakbo, hanggang ngayon hindi matanggap ng kanyang isip na sumama ito sa lalaking kasal at may pamilya, bakit hindi nalang siya, sobrang bigat ng kanyang kalooban.

Pagkarating sa airport, kinausap niya ang private pilot na bumayahe pabalik ng Pilipinas, lulan ng sasakyan pang himpapawid, walang namutawi sa kanyang kalooban kundi galit, sakit at pait.

Lumipas ang oras na tila sobrang tagal para sa kanya, kahit na pagod at puyat agad syang natungo sa bahay at ang kanyang naabutan ang mga tauhan at mga katulong, agad na inabot sa kanya ng kanyang tauhan ang sulat, pagkabasa gigil niya iyong pinunit at inihagis nagkalat iyon sa sa sahig, pagkatapos lumabas siya at muling sumakay sa sasakyan.

Nagmamadali syang pinatakbo ito patungo sa bahay ni Ashley, hindi pa man siya nakakapasok ng isang hinagpis ang kanyang naririnig, umiiyak ito agad syang lumapit sa dalaga at inagaw ang hawak nito. "Are you f*****g crazy?" galit na sambit niya. "Don't be selfish Nick, give it back to me!" Anito at pilit syang inaabot. "No!" Sigaw niya.

Nilapag niya ang alak at hinawakan ito sa magkabilang braso. "Fix yourself, Ashley!" utos niya rito ngunit tumawa ito na tila nababaliw. "How can I fix myself if I'm broken inside!" Anito sa kanya maya maya pa ay bigla nalang itong tahimik na umiyak.

Niyakap niya ito upang sa ganoon mabawasan ang sakit na nararamdaman nito. "Sssshhhh, that's enough, It will be bad for the baby!" Hinayaan niya ito na ilabas lahat ng hinanakit, maya maya pa naramdaman niya bumigat ang paghinga nito pagtingin niya nakatulog na ito sa kanyang dibdib, basa ang mukha dahil sa pagiyak.

Binuhat niya ito patungo sa kama at maayos na inihiga roon, kinumutan niya ito at hinalikan sa noo pagkatapos bumalik siya sa living room at niligpit ang lahat ng nagkalat na bote ng alak pati natin ang mga pagkain.

Nang matapos sinilip niya ang dalaga, mahimbing itong natutulog sa kama, nagtungo siya sa couch upang magpahinga at matulog kahit na sandali napabuntong hininga siya, tila naging manhid ang kanyang puso, puro galit nalang ang kanyang nararamdaman, kinuha niya ang phone at tinawagan ang kanyang private investigator. "Zav Yildez and Austin Everett, find them as soon as possible!" Utos niya sa tauhan, pinatay niya ang tawag at ipinikit ang mga mata.

Ayaw nyang umalis at iwanan si Ashley dahil baka kung ano pa ang gawin nito sa sarili at sa anak, hanggat hindi nagiging maayos ang lagay nito magtatagal muna siya at babantayan ito kahit sandali.