Undeniable Love

Pretending I'm okay

Lahat ng iniisip kong pag fo-focus kanina ay nawala sa isang iglap nang makita ko kung sinong Ali ang binabanggit ni madam Velasco.

"Ali???"

Hindi ko napigilan ang sarili ko.

as-in gulat na gulat ako.

Is this really happening?

or it's just a dream?

A bad dream.

"Kilala nyo ang isat-isa?"

tanong ni madam Velasco

"Ahm.. H–hindi po madam. P–pamilyar lang po sya sa akin"

pagsisinungaling ko na hindi parin inaalis ang tingin sa mukha ni Ali.

Eh ano naman kung nagkita kami?

eh ano naman kung nagsinungaling ako kay madam Velasco na kilala ko nga ang pamangkin nya?

No big deal.

No big deal nga ba?

"Oh yeah. pamilyar lang"

he said sadly.

sadly??

"Okay. let's start. Direk Jeh?"

"Yes madam"

Lahat naman ng oras ay nasa tabi ko si madam Velasco at gina-guide ako.

masaya.

this is one of my dream and this is happening RIGHT NOW!.

hindi ako makapaniwalang nag didirek na ako ngayon.

It's a love story movie na ang karakter ni Althea at ni Ali ang bida.

yes. medyo hindi ako komportable na Ali's here at nakita ko sya ulit.

there's a part of me na may galit at tampo pero may parte rin sa aking masaya.

Hindi ko lang dapat ipakita dahil sa tingin ko, hindi ko naman talaga dapat ipakita o iparamdam manlang dahil tapos na ang lahat.

tapos na.

but I want to hug him simula pa kanina na nakita ko sya.

I really want to hug him...

"Direk Jeh? are you okay?"

tanong ni madam Velasco na napapansing madalas akong absent minded

"Po madam?"

"Are you okay my dear?"

"Yes madam"

Hindi naman sinasadyang mapatingin ako kay Ali na nakatingin na pala sa akin kaya kaagad akong napaiwas ng tingin.

"Action!"

sigaw ko na iwinaksi ang nasa isipan na hindi naman talagang dapat na nasa isipan.

Nasa scene na kami ngayon na sasampalin na ni Mica (Althea) si James (Ali) dahil nakita nyang magkasama si James at ang babae nitong si Amber (Trixie).

Damn.

bakit ba kasi ngayon pa?

bakit ba kasi timing na timing pa?

I have to focus but I can't...

After all this time may feelings parin pala ako para sa kanya?

I can't believe it...

tatlong taon na ang nakakalipas pero hindi parin pala ako nakaka move on sa kanya...

Nakatingin lang ako sa kanila habang ginagawa nila ang kani-kanilang trabaho.

I am thinking deeply...

can't wait to tell it to Vica.

Muling nagtagpo ang paningin namin ni Ali.

andoon ang pakiramdam ng excitement at kilig pero may parte sa akin na nagsasabing hindi.

Hindi dapat.

Hindi na dapat.

kaagad akong umiwas ng tingin.

kailangan kong mag focus.

"Cut!"

sigaw ko.

"Why? what's wrong?" tanong ni madam Velasco na nasa tabi ko.

"Siguro kailangan nating palitan yang makeup mo Trixie... I mean, ikaw ang kontrabida dito diba? Oh bakit mas mataray pa ang makeup nitong si Althea? makeup artists? ano 'to? ayusin nyo nga 'to"

Trixie shouted in frustration dahil kanina pa sila nasa initan pero na-cut lang dahil sa makeup.

"Palit tayo Trixie gusto mo?"

seryosong pagkakasabi ko na ikinatahimik naman nya.

Tahimik lang ang buong cast at naghihintay ng command ko.

Yes. this is my first time of being a director but I have to make it almost perfect, right?

bukod sa career ko ang iniisip ko, ayaw ko rin namang ma-dissapoint sa akin si madam Velasco at si madam Tikki na kapwa mga idolo ko na since I was a kid.

at... paraan ko narin siguro 'to para maiwaksi ko sa isipan na andito si Ali.

what the hell..

"Okay. lunch break!"

sigaw ko.

"Nice. Good job"

tinapik ako sa balikat ni madam Velasco.

"Sorry madam. masyado ba akong naging strict?" tanong ko na medyo iniisip na okay lang ba yung ginawa ko? masyado ba akong naging istrikto?

"No direk Jeh. Ang galing mo nga eh.

ganyan dapat ang direktor. observant and strict.. I like you. you're a good director"

"Thank you so much po madam"

Hulog ng langit talaga sa akin si madam Velasco. Kung hindi dahil sa kanya, hindi makikilala ang galing ko sa pagsusulat ng mga kwento at kung hindi dahil sa kanya, hindi ko mararanasan 'to.

"Paano ba yan? mukhang hindi mo na ako dito kailangan. Nag text sa akin kanina si direk Tikki. may meeting daw kami ngayon.

Ikwekwento ko narin sa kanya ang husay mo"

nakangiting sabi ni madam Velasco.

"Salamat po"

"Basta kung may mga tanong ka, or kailangan mo ng tulong, you have my phone number right? tawagan mo lang ako"

"Okay madam"

nakangiting sabi ko.

I need Vica.

"Beshie?"

pagkaalis na pagkaalis ni madam Velasco ay kaagad kong tinawagan si Vica.

I need him.

RIGHT NOW

["Oh? napatawag ka?"]

"I need you here"

Nauna ko pang sabihin ang tungkol dito kay Vica bago kina mama at papa kaya Alam na ni Vica ang lugar na ito

["Ngayon na?"]

"Yes. ngayon na ngayon na. marami ako sayong sasabihin na kailangan mong malaman"

half excited, half scared.

takot dahil baka sermunan nanaman ako ni Vica dahil my nararamdaman parin pala ako para kay Ali kahit tatlong taon na ang nakakalipas.

Alam nya naman na gusto ko pa si Ali. pero, ANDITO SI ALI NGAYON AT KASAMA KO MISMO SA IISANG LUGAR!

"Direk Jeh?"

Automatic namang nakaramdam ako ng kaba nang lapitan ako ni Ali at tawagin

"Yes?"

nanginginig ang boses ko.

I'm trying my best na magpanggap na I'm okay. I moved on.

pero trinatraydor ako ng sarili ko.

pinagpapawisan ako at nanginginig ang mga kamay ko.

Please naman... kampihan naman sana ako ngayon ng sarili ko!

"Pwede ba tayong mag-usap?"

"Ahm... ano bang gusto mong sabihin? sabihin mo na dito. marami pa akong gagawin"

Oh please. syempre gustong gusto ko syang makausap!

"Look at me" utos nya.

I tried my best to look at him straight into his eyes and pretend that I am not affected that he is in front of me RIGHT NOW.

but my eyes are betraying me!

Itinuon ko nalang ang tingin ko sa cellphone ko.

nag kukunwaring may tina-type ako.

"Sabihin mo na ang gusto mong sabihin. Wala akong masyadong sapat na oras"

"Are you angry?"

walang pagdadalawang isip na tanong nya

"Angry??"

ngayon ako napatingin ng direkta sa mga mata nya.

And yes. there is an anger.

talagang nagawa nya pang itanong yan after all the things that he did??

"Bakit naman ako magagalit?"

I asked pretending that I'm not hurt from what he did.

pretending that I moved on.

I moved on.

"Kasi... you know that I'm already taken right?"

I laughed

"Yeah. I know. three years ko na alam ang tungkol dyan. ano pang sasabihin mo?"

"Ahm.. nothing. nothing else"

he look embarrassed.

Dalawampung sigundong katahimikan...

"Kumain kana ba? kinseng minuto nalang magsisimula na tayo ulit"

tanong ko

"Not yet"

sagot nya bago sya umalis.

Nakaramdam ako ng awa pero mas ramdam ko ang ginhawa.

parang gusto kong ilibre ang sarili ko mamaya sa mamahaling restaurant.

his expression of embarrassment was satisfying and priceless.

he deserves it.

does he?

Am I happy now?

can't feel that...

"Direk? lunch mo po"

nakangiting ibinigay sa akin ni Mico ang pagkaing order nya sa Jollibee.

No one can resist the offer of this cute guy. he smiled at me. showing me his dimples.

"Oh. thank you"

ipinatong ko ang pagkain sa maliit na lamesang katapat ng silya na kinauupuan ko saka nagsimulang kumain.

tumabi naman sa akin si Mico at sinimulang kainin ang pagkain nya.

"I know you"

"W-what?"

napahinto ako sa pagkain at napatingin kay Mico na abala sa pagkain.

"Are you talking to me?"

paniniguro ko.

"Yeah. You like him."

natatawang sabi nya na may halong pang-aasar.

"Him?? who?"

natatawang tanong ko dahil baka nagbibiro lang sya.

"I'm his cousin. I'm madam Velasco's son. I know you like Ali. don't you?"

nakangiti syang tumingin sa akin.

Wala naman akong nasabi dahil wala akong masabi.

I'm sure na ngayon ko lang sya nakilala.

Nang dalawang minuto na akong tahimik, tumawa sya.

"Yeah. you like him. you still love him"

tuluyan na akong hindi nakapagsalita hanggang matapos syang kumain. Hindi ko na naubos ang pagkain ko dahil magsisimula narin ang shooting na sya namang pagdating ni Vica.

"Naks! direktor na direktor kana ah!"

"Hayyy.. mabuti naman andito kana..."

buntong hininga ko saka ko sya sinenyasan na maupo sa katabing bakanteng silya na kinauupuan ko.

Mahangin ang paligid at ang kaninang init ng sikat ng araw ay medyo napawi na dahil natakpan ng mga ulap.

"Oh? bakit parang hindi ka naman ata masaya? bakit parang stress ka?"

tanong ni Vica na sumusulyap sulyap sa camera man naming gwapo.

"Andito kasi si.... Ali"

"W–what?? who's Ali? yung past person mo??"

sa wakas, binitawan nya na ang tingin sa camera man.

tumango ako.

"Oohh.. asan? nasan??"

"Wag ka namang maingay!"

bulong-sigaw ko sa kanya

"Kilala nya ako?"

"Ay pekpek ng palaka— Ali??"

halos mapatalon ako sa gulat.

bakit ba kasi bigla bigla nalang syang sumusulpot?

"Ahm... syempre kilala ka nya! a—ano kasi... best friend ko sya. sinabi ko sa kanya na... bakit ka ba andito? magsisimula na ang shooting ah? kailangan kana dun"

"Okay direk"

tumakbo sya palapit sa mga kasamahan nyang artista na nag mememorya naman ng mga sasabihin.

"Oh. My. Gosh. I can't believe that he is really here!"

"Kahit ako beshie. bakit pa ba kasi kailangan nyang bigla bigla nalang sumulpot sa buhay ko?!"

madramang nasabi ko

"Akala ko ba gusto mong bumalik sya sa buhay mo? Eto na sya ngayon beshie oh! eh bakit naman parang ayaw mo?"

"Hindi ko rin alam beshie.

Okay! wait— kabisa nyo na ba ang mga sasabihin nyo? Trixie ayusin mo ang iyak mo ha? isipin mong nandyan ka talaga sa sitwasyon na yan. isipin mong mahal na mahal ko— este, mo si Ali. tapos nalaman mong may kasintahan na pala sya. okay?"

natawa naman si Vica sa pagkakamali ko maging si Mico na kahit medyo malayo ay hindi makakatakas ang ngiti sa mata ko.

What the f**k.

"Okay direk!"

"Role.... Action!"

"Mahal na mahal ko ha?"

natatawang pang-aasar sa akin ni Vica.

"Sorry nagkamali lang"

Hindi ko tuloy maiwasang maging defensive

"Ah... mahal mo pa sya..."

"A—ano?? ano bang sinasabi mo?"

pretend pa Jerralyn...

"Asus... akala mo ba makakaligtas ka sa akin? kilalang kilala na kita beshie.."

"Cut! Althea? diba sasampalin mo na sa part na yan si Trixie?"

"Yes direk! sorry po"

"Okay. repeat. Action!"

"Nagkausap na ba kayo?"

tanong ni Vica.

pinagsisisihan ko tuloy ngayon kung bakit ko sya pinapunta dito..

"Tinanong nya ako kung galit raw ako sa kanya kasi taken na daw sya"

"Oh. anong sagot mo?"

"Sabi ko.. bakit naman ako magagalit?"

"Bakit ka nga ba magagalit? eh hindi naman naging kayo. at... teka— may pakialam ka pa ba sa kanya?"

"Ahm.. w—wala. Wala na"

"Wala na? parang noong mga nakaraang araw lang bago mo sya muling makita nagdra-drama ka"

Hayyyyy honestly, syempre may pakialam ako. Ang tagal ko ring hinintay ang pagkakataon na ito na muli ko syang makita.

Pero ngayong nakita ko na ulit sya, hindi ko alam kung ano ang gagawin at ire-react ko.

dapat ba akong maging masaya?

pero ano pang saysay ng pagsasaya ko kung ngayon ay kasal na sya?

dahil huling balita ko sa kanya ay engage na daw sya. that means, ngayon ay kasal na sila at may mga anak na...