Hari
Tulala ako at parang namanhid ang buong katawan ko dahil sa narinig. Ayaw pang pumasok sa isip ko ang sinabi ng aking madrasta. Patay na ang Papa ko.
"I'm sorry for your loss," sabi ni Sancho at hinaplos ang likuran ko.
Umiling ako. Baka naman nagkamali lang sila. Baka hindi pa patay ang Papa ko.
"Nagsisinungaling sila. Hindi pa patay ang Papa ko. Buhay pa sya. Hindi nyo ako pwedeng iwan," sabi ko at bigla na lang bumuhos ang luha ko.
Humarap ako sa madrasta ko na nakatulala lang din at basang-basa ng luha ang mga mata.
"Sabihin nyo sa aking hindi totoo ang sinabi nyo. Buhay pa ang Papa ko," sabi ko kay Amelia at sumama ang tingin sa akin.
"Bakit ako magsisinungaling? Hindi ko alam na ganoon na pala kalala ang sakit nya. Na kahit ipagamot pa natin sya ay hindi na kakayanin ng
