Almost Over You

Chapter 11

--

Gosh! Bakit ganito? Bakit sa tuwing nagkikita kami ay napapahiya ako?!

Pinusod ko muna ang buhok ko bago lumabas sa kwarto. Dinig ko ang mga boses nila sa baba.

I should have asked Aling Siona first! Siya 'yung nakabili? Bakit? This house doesn't suit on him. He's rich, he can afford a thousand mansion!

I was holding my saddle tight while going down the stairs. Kaagad 'kong namataan ang tatlo na nakaupo sa mahabang sofa ngunit walang Primo!

"Si Primo?" Kunot-noong tanong ko kay Aling Siona.

"Umalis na, merong hinahabol na klase."

Aba, hindi man lang ako hinintay! Damn you, Primo! Hindi man lang siya mag so-sorry sa 'kin?! Sa paninilip niya! Urrgh.

"Siya ang nakabili. Bakit hindi mo sinabi?" Tanong ko kay Aling Siona.

Masuyo niyang hinawakan ang siko ko.

Bahagya ko iyong hinawi ngunit hindi siya nagpatalo.

"Sasabihin ko na sana pero tumakbo ka 'eh, tapos ni-lock mo pa 'yung pinto. Ah 'yung sabi mo pala kanina? Hehe."

I smirked. Lumapit din ang dalawa sa 'kin. Binigyan ko sila gaya nang sabi ko, bago umalis doon. If I only had the courage to refuse Papa on Primo's birthday, I would have refused!

"Ma'am…"

"What?!"

Kita ko ang gulat sa mukha ni Kuya J sa pag taas ng boses ko. I sighed deeply, pati ibang tao napapagbuntongan ko.

"Bakit po?" Mahinahon 'kong tanong ulit.

"Ah… B-bigay po ni Sir Primo." Aniya at nilahad ang maliit na puting calling card sa 'kin.

That jerk! May pa calling card na! Graduate na ba 'yon? Kunot-noo ko iyong tinanggap at binasa ang nakasulat doon.

"Ano ako, magpapagawa ng bahay?!"

Ibigay ba naman calling card ng kapatid niya! He's a jerk before, but right now, he's an ultra mega jerk! Kakainis!

"Ah, s-sa likod po niyan ma'am." Mahinang sabi ng driver na kaagad kong ginawa.

Nakalagay doon ang number niya na halatang sulat kamay dahil sa ballpen na gamit nito. Padabog ko iyong niligay sa bag ko at muling tinignan si Kuya J sa salamin.

"Bakit niya ako binigyan ng ganito?" Tanong ko.

"May pag-uusapan daw po kayo, ma'am, tungkol sa bahay."

Bakit kailangang ako pa? Bakit hindi siya? Oh syempre ma pride 'yon. Sa dalawang taon, wala man lang pinagbago.

Nang dumating ako sa bahay ay kaagad akong dumiretso sa aking kwarto dahil sa nararamdamang lagkit sa 'king katawan, dahil 'yon sa kumot na binalot ko kanina.

My eyes scanned the whole room. It's a modern bedroom that has only two colors: white and gold. Akala ko ba pastel? Halatang kagagawa pa lamang dahil langhap mo ang amoy ng pintura pag lumalapit ka sa dingding. Isang queen size bed, lamp shade sa gilid ng kama, isang black na recliner chair, walk in closet, vanity table and cr.

Pumasok ako sa walk in closet at para akong bata na patalon talon doon ng makitang may dalawang bakanteng shelf doon at isang study table na merong lampshade na nakapatong. Nakakapanghinayang naman! Hindi ko 'to masyadong magagamit.

Pagkatapos 'kong maligo ay kaagad akong hinila ng antok. Gabi na, nang nagising ako dahil sa katok ng mga kasambahay, tinatawag ako para sa hapunan.

"Ako lang mag-isa?" Tanong ko ng makitang isang plato lang ang nakahanda doon.

"Uh, hindi po uuwi sina ma'am at sir ngayon, ma'am. At sina Sir Bench at Sir Allen naman po ay hindi na iyon dito umuuwi." Sagot ng mayordoma.

Tumango ako tsaka kumaing mag-isa. This is my first time eating alone. Noon kase hindi pumapayag si Tita Irene pag hindi kami sabay kumakain, doon naman sa australia ini-invite ko ang dalawa. Nakakalungkot pala.

Sa ganung paraan natapos ang araw ko.

Kinabukasan, It was just a lazy morning. Nakatitig ako sa puting papel na binigsy ni Primo kanima. Tatawagan ko 'ba siya? Ewan. Maraming bumabagabag sa isipan ko ngayon. Ang lalaking nagbayad sa utang ni tita kay Aling Siona. Sino 'yon? Kliente niya ba 'yon?

Parang lumiwanag sa 'kin ng maalala kung sino ang katawag ni Primo nang pumasok siya sa kwarto. Si Henry! Kailangan ko siyang makausap! Kaagad 'kong kinuha ang aking cellphone at ni-dial ang numero ni Primo.

"M-magkita tayo." Maikling sabi ko, nang sinagot niya ang tawag ko at kaagad iyong binaba, hindi na hinintay ang magiging sagot niya.

"Kuya J, alam niyo ba 'to? Sinearch ko lang 'yan kasi sa internet." Sabay pakita sa address na binigay ko kay Primo.

"Opo, ma'am." He answered before starting the engine.

I was wearing a white crop top with a jewel neckline, matching it with a long skirt jeans that has slit every side and some flip flops.

Hindi naman masyadong kalayuan ang address na binigay ko, kaya madali kaming nakapunta doon. Pinusod ko muna ang buhok ko bago bumaba sa kotse.

"Sa parking lot nalang po ako maghihintay sa inyo, ma'am." Tumango ako sa sinabi ni Kuya J.

Pinili 'kong sa coffee shop kami magkita sa loob ng mall, dahil ayokong may makakita samin at sinadya ko talagang ma-late ako ng 10 minutes sa oras na binigay ko sa kanya, ayokong mag-isip siya na masyado akong excited na magkipagkita sa kanya.

I smiled evilly, I'm pretty sure mukhang nakabusangot niya ang bubungad sa 'kin. Ngunit kaagad iyon napawi nang makitang bukas ang coffee shop ngunit walang ka tao tao.

"Damn." Pabulong 'kong mura at nasapo ang noo.

Hindi ko mapigilang pangigilan ang pang-ibabang labi ko, habang nagtitipa ng mensahe para kay Primo.

To Primo:

Where the f**k are you?

That f*****g jerk!

Busangot ko ata ang sasalubong sa 'kanya. Pfft. Padabog akong pumasok sa coffee shop at doon pinaulanan siya ng mga text.

To Primo:

Nandito na ako. Pakibilisan naman dyan, hindi nakakatuwa ang maghintay.

To Primo:

Nasaan ka na ba kasi!? Kanina pa ako dito!

To Primo:

Kung hindi ka makakapunta dito just answer my messages right away!

40 minutes later ngunit ni anino man ni Primo ay wala. Bumuntong hininga ako habang nakatitig sa ice cream na ngayon ay natutunaw na. Kung ayaw niyang magpakita edi wag! Hindi naman ako namimilit. Oh, baka ginagago lang ako nang nun? Pwes hindi nakakatuwa!

Ang dami ko pa naman sanang tanong sa 'kanya at lahat ng iyon ay gusto ko ng kasagutan. Maybe I will just find it out all, by myself.

Bago ako umalis doon ay nagtipa muna ako ng mensaheng malutong para sa 'kanya.

To Primo:

My middle finger salutes you. Go to hell!

Badtrip akong lumabas doon ngunit kaagad din iyong nawala nang makakita ng book store. I shook my head lazily, tanging mga libro nalang talaga ang nakakapag palayas ng stress ko.

Kaagad akong pumasok doon at inabala ang sarili sa mga tagalog novels. Well, I miss tagalog novels though meron naman ako doon sa australia ngunit mas lamang nga lang ang english. Hindi ko mapigilang maalala nang makakita ng libro tungkol sa engineering.

Kahit napamahal na ako saking kurso meron pa rin doon ang pananabik sa engineering. Ano kaya ang mangyayari sa 'kin ngayon, pag sinunod ko ang pangarap na kurso? Maybe I would be the happiest person alive, but the saddest person at the same time. You know what I mean.

Napabuntong hininga ako. Sa halip na titigan 'yon at dagdagan ang mga tanong sa isip ko, dumiretso na ako sa counter.

"Archi ba jowa niyo, ma'am?" Biglang tanong ng babaeng kahera sa 'kin.

"Hindi. Bakit?" Kunot-noong tanong ko.

"Ay, akala ko. Andami kasi niyong pinamiling lapis! Noong meron pang pasukan kase dinudumog kami rito ng mga archi students. Parating nauubusan nga kaming nauubusan stock eh."

I smirk. "I don't have boyfriend."

"So sa inyo lahat ng lapis na 'toh, ma'am?" She laughed. "Akala ko law ang kinuha niyo, ma'am, ang sungit mo kase tignan eh. Kahit nasa malayo."

Napatigil ako sa ginagawa. I don't think she's giving me a compliment. I shook my head at hindi na ginawang big deal ang sinabi niya. Hindi lahat ng mag-aabogado seryoso, gaya ni Allen parang timang.

I smirk when an idea comes through my mind. Dahil architect si Primo at parati siyang nangangailangan ng lapis pwedeng iyon ang ireregalo ko, I know cheap pakinggan but diba may sense? Magagamit niya pa ang ireregalo 'kong lapis sa marangal na paraan kesa doon sa milyon milyong kotse ni Allen, nakakatiyak akong gagamitin niya lang iyon sa mga babae niya. Tss.

Pumunta ako sa isang pen shop. Actually, I can give him a pencil that has a lower brand but, I'm pretty sure Allen and Bench will laugh at me hard, until their goddamn ass hard.

Hindi na ako masyadong nahirapan sa pagpili dahil kaagad akong sinalubong ng babae at nagdala ng mga kung ano anong lapis sa harap ko.

"Uhm, this is our pencils, ma'am. Iba't ibang uri at brand." Untag ng babae sa mga nakahilerang lapis.

Tatlong na box ang nasa harap ko ngayon. Iba't ibang kulay ang mga kahon nito. Napaka-mahal nitong tignan, tuloy ay nagsisi ako. Pwede bang monggol nalang ang iregalo ko sa isang 'yon? I feel like If buy this goddamn pencil set, he will think that he is a special person. Well, there's nothing special about him!

"Merong tatlong uri ang lapis, ma'am. This is graphite pencils-"

Tinaasan ko siya ng kamay para patigilin.

"I know. I want charcoal pencils."

Napatingin ako sa 'kanya ng makitang nakakunot ang noo nito sa 'kin. Naging balisa siya ng makita ang pagtaas ng kilay ko. What the hell she thinks of me? Stupid? Tss.

"Ito po, ma'am." Then she handed me a velvet blue box with a gold lining.

12 pencils ang naroon lahat at merong label ang bawat lalagyan nito. Hindi ko alam na ganito pala kagastos pag sumali ka sa mga party ng mararangya. I sighed before placing back the box carefully on the table.

"Kukunin ko na." I declared while finding the black card on my hand.

"Okay, can I have your name?"

"Why?"

"So we can engrave your name on the pencil."

I rolled my eyes. Kailangan pa ba 'yon?

"Primo." Maikling sagot ko.

The woman nodded and a small smile suddenly plastered on her face. Anong ningingiti niya? Tinaasan ko siya ng kilay.

"Boyfriend niyo, ma'am? Napakagandang pangalan."

I sneered immediately. "Maganda? That's the most ugliest name I heard. And no! He's not my boyfriend at pwede ba gawin mo na ngayon kase nagmamadali ako."

"Sure ma'am." Aniya at umalis na mayroong ngiti sa labi.

The heck. Nakarinig lang sa pangalan ng gagong 'yon? Napangiti na? Aba't iba talaga ang amor ng lalaking 'yon.

Minutes later ay dumating na ang babae sa likod niya ay lalaki bitbit ang maliit na maleta na mayroong kaparehong disenyo sa kanina.

"Hi ma'am. Tapos na po, ihahatid ka po niya ma'am dahil may kabigatan ang maletang 'yan marami ka pa namang bitbit." Hindi pa rin napapawi ang ngiti sa labi niya.

Padabog kong kinuha sa kamay niya ang receipt at walang pasubaling tinalikuran sila. Naiirita ako sa ngiti niya. Walang nakakangiti sa pangalang 'Primo'. Wala na akong balak pang kumain ng tanghalian dito sa mall. I prefer eating in the house and start finding Henry's whereabouts.

Nang bumukas ang elevator ay sumunod din ang lalaking inutusan ng babae kanina. The door was about to close when a woman suddenly push back the door, ngunit nahirapan siya doon kaya natapon ang dala niyang inumin sa maliit na maleta.

My eyes widened. The f**k! Kung mamalasin nga naman oh!

"Fuck." Bulong ko habang nakatitig sa maleta na ngayon ay may konting basa.

"Hindi ko sinasadya."

Kaagad kong nilingon ang babae. I was about to fire back, when the man interrupted me.

"Ayos lang." Aniya at hinubad ang polo niya tsaka doon pinunasan ang maleta.

"Burara kase eh." Bulong ko at napahalukipkip habang tinitignan silang nililinis ang maleta.

Buti naman at kaagad nilang natanggal ang mantsa doon. Kaagad akong naunang lumabas ng bumukas na ang pinto sa elevator.

Bitbit ang shopping bag ko sa NBS ay kaagad akong sinalubong ni Kuya J ng namataan niya ako, ngunit kaagad ako napahinto ng makita ang si Primo na nakatiim bagang habang nakapamulsa. He's wearing a uniform.

Anong ginagawa niya rito? Ang aga niya naman ata sa usapan namin! Kaagad ko siyang inirapan ng magtagpo ang mga mata namin. Sandali lang iyon sa 'kin dahil lumipat iyon sa likod ko.

Right the luggage!

"Kuya J, pakikuha ng maleta sa 'kanya."

Hindi ko na nilingon si Primo pa at dirediretso na akong pumasok sa kotse. Bakit siya nandito at bakit wala siya doon sa pinag-usapan namin? Whatever his excuses are, invalid lahat 'yon! Pinaghintay niya ako.

Kaagad 'kong hinanap ang receipt kanina doon sa shop para tignan kung magkano. Nakalimutan kong magtanong, syempre sino ba ang hindi maiirita doon sa pa ngitingiti ng babae.

My brows furrowed when I saw a dark Primo entering the car right now. Anong ginagawa niya rito? Kung magpapaliwang siya no need.

"Are you okay? I'm sorry I didn't know that you… waited..." Tunog malambing iyon para sa 'kin!

I ignored him, still finding the receipt.

"...too long" Pagtatapos niya sa sinabi kanina.

Oh come on! Ramdam ko na ang pagiging balisa ko. When did I feel this s**t? Hindi naman ako nagkakaganito sa ibang lalaki ah!

Napaigtad ako ng marahan niyang hinawakan ang chin ko. He touched it as if he can break my chin. Hindi ko alam pero parang ayaw gumalaw ng mga kamay ko sa halip ay humigpit ang pagkahawak nito sa bag.

Do something Winslet!

I can't! I can't because of his damn almost-perfect-features. His eyes that are holding the richest chocolate because of its color, his thick eyebrows, his pointed nose and even though he has this perfect jawline, nanaig pa rin ang mga soft features niya.

Napunta ako sa realidad nang hinaplos ng daliri niya ang labi ko.

"Did the two of you make out?"

Kumunot ang noo ko. Anong pinagsasabi nito? Sa halip na sagutin siya ay hinawi ko ang daliri niya sa labi ko.

"Answer me, Winslet! Did the two of you make out?!"

"Shut the f**k up, Primo! Hindi ako kagaya mo!" I lashed out.

Make out? I just bought a f*****g gift for you!

"Then why your f*****g goddamn lips swollen?! Huh?" He shouted darkly.

"Kasi kinagat ko-"

"Really? You bite it? You're a f*****g genius but you can't think of a valid reason?!"

Kasi 'yon naman talaga ang totoo! Sinamaan ko siya ng tingin. Bakit ganito ang naging topic namin?! Malayong malayo sa bahay!

"Kinagat ko nga 'yan, pinangigilan ko kanina! Ikaw?! Sa lahat ng mga parte ng katawan ko bakit ang labi mo lang nakikita ko?" He just look at me intently. "Wag kang malisyoso! Hindi ako kagaya mo nagpapakagat ng kung sino!"

Kumunot ang noo niya sa sinabi ko.

"At sa lahat ng mga galaw ko, pagkakamali ko ang nakikita mo?"

"Yes, it's because you're so f*****g obvious! Keep it lowkey dude!" I made face.

This time kitang kita ko na ang pagtitimpi niya. He massage the bridge of his nose while closing his eyes intently. Hindi! Hindi pa ako nakabawi.

"Just like your f*****g relationship on Sarra!"

"Two years later and you still shipping me on Henry's aunt?" Tanong niya habang nasa ganung posisyon pa rin, hindi makapaniwala sa sinabi ko.

"Shipping? I'm not shipping the two you! Kusa kayo, Primo! Kusa!" Sigaw ko.

He faces me but, still in his position.

"Then should I ship myself to you then?" He smiled but, there is something in that smile.

"For all these years you only saw my evil and bad sides… but how about my f*****g l-love to you, Slet?"

L-love?

"Can't you see it? I'm tired, Winslet, showing my love for you, but in the end you only saw my f*****g eiffing mistake."

Napalunok ako ngunit hindi ko nagawa.

--

Ashiens

Happy reading!

Can you give me some feedback guys? Hahahaha para kung magkaroon ako ng 'writers block' ay meron akong motivation :<