“I’M SORRY,” sabi ni Kila kay Xander pag-uwi nila sa apartment. Bahagya siyang bumuway ngunit naging maagap ito. Nasalo siya nito bago pa man siya bumagsak sa sahig. Maingat siya nitong iniupo sa sofa.
Natutop niya ang kanyang noo. Nahihilo siyang talaga. Hindi naman ganoon karaming wine ang nainom niya ngunit hilong-hilo na siya. “Sorry talaga, Xander. Hindi na ito mauulit.” Pakiramdam niya ay sinira niya ang birthday celebration nito. Hindi ito nag-enjoy sa treat ng kaibigan nito dahil sa pag-aalala nito sa kanya.
“Sshh... `wag ka nang magsalita.`Wag ka ring magulo at lalo kang mahihilo.” Hinubad nito ang sandalyas sa mga paa niya at pinalitan ng malambot na tsinelas na goma. “Ang sabi ko naman kasi sa `yo, maghinay-hinay ka sa wine, eh.”
Napangisi siya. “Ang sarap, eh. Ngayon lang ak
