MABILIS na lumipas ang mga araw. At ganoon din kabilis na nakuha ni Max ang loob ni Mattheo. Regular siyang bumibisita sa anak namin hanggang sa nakasanayan na siyang makasama nito. Madalas din siyang magdala ng mga pasalubong sa bata at tulad ng pangako niya ay nagpapadala siya ng sustento. Kung tutuusin ay labis pa sa pangangailangan ni Mattheo ang ibinibigay niya.
Sa huli ay sinunod ko ang sinasabi ng isip ko. Pilit kong iniwasan si Max. Hanggat maaari ay iniwasan ko siyang makaharap na hindi naman mahirap gawin dahil nasa probinsya naman si Mattheo. Kung mag-uusap naman kami ay pulos tungkol lang sa anak namin. Kung ano lang ang tanong niya ay siya kong sinasagot. Nakikita ko naman na malaki ang ipinagbago ng pakikitungo niya sa akin. Wala na ang galit niya at halos hindi na rin niya
