Daphne, Peter’ın onların hikayesini anlatış şekline her zaman bayılırdı, ta ki bu hikaye, Peter’ın çocukluk aşkı Petra ile olan asıl aşk hikayesinin sadece önsözü haline gelene kadar. İşte tam da bu yüzden Daphne, kendisinin tam zıttı olan ve bu içinden çıkılmaz hali anlayabilecek dünyadaki tek kişiyle aynı evi paylaşırken buldu kendini. Petra’nın eski sevgilisi Miles ile. Beklenildiği gibi, bu ikili hiç de "cennet" tablosu çizmiyordu ki bir gece, peş peşe tekilaları devirirken o planı kurana kadar. Ve eğer bu plan, birlikte çıktıkları maceralardan kasıtlı olarak yanıltıcı fotoğraflar paylaşmayı içeriyorsa... Kim onları suçlayabilirdi ki? Tabii ki tüm bunlar sadece kandırmacadan ibaretti. Daphne yeni hayatına eski nişanlısının, yeni nişanlısının, eski sevgilisine aşık olarak başlayacak değildi ya... Değil mi?

Berkan Altuğlu, iyi bir takım oyuncusu olmanın en az yıldız bir isim olmak kadar önemli olduğuna inanırdı. Ancak dönem projesini Öykü Özden ile yürütmek zorunda kalmak, ondan bildiği tüm takım stratejilerinden daha fazlasını talep ediyordu. Aslında Öykü neşeli, zeki ve yetenekliydi. Kusursuz biriydi ve ona hayran olmamak elde değildi fakat Berkan onun yanındayken bir türlü kendi olamıyor, Öykü'nün insanın ruhuna işleyen bakışları karşısında savunmasız kalıyordu. Hissettiği bu yoğunluğu gizlemek için bulduğu tek çare ise Öykü’ye sıradan bir arkadaş, hatta bir kanka gibi davranmaktı. Ancak bu şekilde zihnini toparlayabilir, derslerine, antrenmanlarına ve projelerine odaklanabilirdi. Peki ya Öykü? O bu zoraki kankalık durumuyla nasıl baş edecekti? Bu süreçte Arke Üniversitesi onun için bir cennet mi olacaktı, yoksa cehennem mi?