Eski zaman da geçen içinizi ısıtıcak bir köy aşkı... ***** Onu izlerken boğazım kurumuştu. Kalçaları güzeldi hele pazuları insanı sıkıca sarılası geliyordu. Ne kadar süre izledim bilmiyorum ama onun her hareketini izliyordum. Açıkcası bunu gizli de yapmıyordum çünkü şu bir gerçek ki aklımı kaybetmiştim. Ben onun her hareketi kutsalmış gibi izlerken birden bana dönüp konuşmaya başladı. "Gördüklerini beğendin mi bari? Ne kadar daha izleyeceksin?" diye sorduğun da lâl olmuştum. Ben onun aletine bakarken o bana yaklaşmıştı bile elimden hızla tutup beni içeri çekerek banyonun kapısını kapatıp beni kapıya yapıştırdı ama kendini de bana yapıştırmıştı. *****

Bu hikaye oldukça açık (+18) sahneler içermektedir. Rahatsız olacaklar okumasın... Aylardır aklımdan çıkaramadığım komutanı bulmak için elimden geleni yaptım. Ve en sonunda telefonunu bulup ona yazdım bakalım seksi komutanım bana cevap verecek mi? Bu hikaye de deli olan bu sefer kadındı, adam için her şeyi yapacak kişi de oydu. Hem güldüren hem de aşka doyacağınız bir kitap olacak keyifli okumalar.

Bu hikaye oldukça açık (+18) sahneler içermektedir. Rahatsız olacaklar okumasın... ***** Adem ile Havva'nın yasak meyveyi yiyip cennetten kovulmasını pek anlamamıştım. Ne olursa olsun yasak bir şey yenilir mi nasıl böyle bir şey yapabildiler diye kendime sürekli sorular sorardım. Ama şimdi onları gayet iyi anlıyordum. Yasak insanın gözüne öyle bir gözükür ki ondan başkasını düşünemez, algılayamaz, anlayamazsın. Aklın sadece onda olur. Onun arzusuna kapılırsın. İşte bende o durumdayım. Aklım, fikrim artık her şeyim o olmuştu. Onun arzusunda kalmıştım. Ve şimdi ne yapmam gerektiğini bilmiyorum. İşlerinde çok başarılı olan iki türk silahlı kuvvetlerinde çalışan kişi yasak bir beraberlikte kendilerini bulduğunda ne gibi sonuçlarla karşılaşır? İşte bu hikaye iki kişinin yasak ilişkisinden doğan engelleri ve sonu yer alıyor sende burada ne olacağını merak ediyorsan hikayeye göz atmayı unutma... ***** Memnuiyet adıyla yayınlanan ilk kitap... Hayal ürünü olduğu için gerçeklikle bir ilgisi yoktur zaten askerlikle alakalı pek bir şey bildiğim de söylenmez.

Hırçın Karadeniz'in de geçen tutkulu, dolu dizgin bir aşk okumaya hazır mısınız? İki insan da her şeye yeniden başlasa araların da aşk doğar mıydı? Yoksa sadece birbirleri açısından arada bir aşk olmayacak mıydı? ***** Asena, taş duvarların ardında bir gelin olarak girdiği hayatından, küllerin içinden bir kadın olarak çıktı. Bir aşkın içinde kayboldu, bir ihanette yeniden doğdu. Çünkü bazı yaralar zamanla kapanmaz… İnsanı değiştirir. Urfa'nın karanlık gelenekleri, bir kadının kaderini yazmaya çalışırken, Asena kendi kaderini yırtıp atmayı seçti. Boşanmak bir son değildi onun için… Sadece başlangıçtı. Ve karşısına çıkan adam… Trabzon’un sert rüzgârını taşıyan, heybetiyle korkutan ama kalbiyle sarsan bir adamdı. Tufan. Küçük oğluyla kendi dünyasını kurmuş, geçmişin yaralarını sessizce içinde taşıyan bir iş adamı… Asena’nın fırtınasıyla Tufan’ın sessizliği çarpıştığında, ortaya sadece bir aşk değil… Bir savaş çıktı. Geçmiş peşlerini bırakmazken, kalpleri yeni bir hayat yazabilecek miydi? Bazen bir kadın kaçmaz… Kurtulur. Bazen bir adam sevmekle kalmaz… Sahip çıkar. Ve bazen aşk, en karanlık geceden sonra doğan güneştir. Tufan ve Asena aslın da küllerden doğan bir sevdanın hikâyesi. ***** “ Bu bir sevda değil, ihtirâk. ” ***** İhtirâk: Yanmak, içten içe tutuşmak; aşkın kalbi yakıp kavurması, insanın kendini kaybedecek kadar tutkuya kapılması.

Bu hikâye bir gece de başlamadı.O kara gün sadece yıllar önce atılmış bir kıvılcımın aleviydi.Hanzer Aşireti, bir zamanlar bu topraklarda yalnızca güçlü değil, aynı zaman da adalet dağıtan bir isimdi. Kapıları korkudan değil, saygıdan kapanırdı. Ama güç büyüdükçe, adaletin yerini kibir aldı. Kibir ise bu topraklar da her zaman kanla terbiye edilirdi.Yıllar önce yapılan bir anlaşma vardı.Toprak için.Güç için.Ve en çok da suskunluk için.Ama bazı durumlar için bu bile başkları için bir ihanetti. İhanet, bu topraklar da bir anda olmazdı.Yavaş yavaş büyürdü.Bir bakışta başlardı.Bir sözde derinleşirdi.Ve en sonunda bir gece de kan olurdu.O düğün, aslında bir kutlama değildi.Bir kapanıştı.Hanzer Aşireti ’ nin erkekleri tek bir yerde toplansın diye aylarca beklenmişti. Silahlar o gün için saklanmış, pusu o gün için kurulmuştu. Çünkü bu topraklar da bir aşireti yıkmanın tek yolu, onun erkeklerini bir arada yakalamaktı.Ve öyle de oldu.Kurşunlar sadece bedenleri delmedi.Bir soyun geleceğini de parçaladı.Ama hesap edilmemiş bir şey vardı.Her zaman olur.O gün herkes öldü sanıldı.Ama iki kişi hayatta kaldı.Biri aşiretin genç varisi diğeri ise aşiret lideriydi. Aşiretin kontrolünü ele geçirmek isteyenler ise tek bir kişi ile kendilerini sağlama almaya çalıştılar. Kimsenin hesaba katmadığı, kimsenin tehdit olarak görmediği bir çocuk.Naze.Onu öldürmediler.Çünkü bu topraklar da bazen ölüm, merhamet sayılırdı.Ona daha ağır bir kader biçtiler.Yaşamak.Ve unutmamak.Onu kaçıranlar, aslında sadece bir kızı değil, bir aşiretin son nefesini kontrol altına aldıklarını sandılar. Onu bir eve kapattılar, bir erkeğin karısı yaptılar. Susturduklarını düşündüler.Ama bilmedikleri bir şey vardı.Bazı sessizlikler, en gürültülü intikamların başlangıcıdır.Naze o evde büyümedi.Orada keskinleşti.Her bakışı, her susuşu, her nefesi bir hesap defterine yazıldı. Yıllar boyunca kimse onun ne düşündüğünü anlamadı. Çünkü o konuşmadı.Ama hatırladı.Her şeyi.Ve sonra bir gün…Bir sınır aşıldı.Bir çizgi geçildi.Naze’ye sadece kader değil, bedenine de hükmetmek istedikleri an o ev de bir şey değişti. O gece ilk kez korku yer değiştirdi.Av olan avcı oldu.Ve Naze o evden çıktığında artık bir kız değildi.Bir sondu.Sonra yavaş yavaş başladı.Sessizce.İz bırakmadan.Önce adını duydular.Sonra yaptıklarını.En sonunda da gözlerinin içine bakmaya cesaret edemediler.Çünkü o artık sadece bir kadın değildi.Bir hesaptı.Ve Mardin bilir…Bazı hesaplar geç kapanır.Ama mutlaka kapanırdı.

Bakalım masallar günümüz de olduğu kadar masum muydu? İşte masalların karanlık yüzü.... ***** Bir zamanlar “ Kırmızı Başlıklı Kız ” masalı, köylülerin çocuklarını ormana sokmamak için uydurdukları bir korku hikâyesi sanılmıştır. Ama gerçek bundan çok daha dehşetlidir. Orman da yaşayan kurtlar sıradan hayvan değil lanetli varlıklardır. İnsanlarla bağ kurabilir hatta onları kendilerine eş yapabilirler. Ancak bu bağ hem aşkı hem de ölümü beraberinde getirir. *****

İçinde birçok hikaye yer alacak ilk kitap Kayıp Ruhlar Ormanı olacak ve biz bunun ile bağlantılı birkaç hikayeyi de içinde barındıracağız.Gazete de çalışan iki ezeli rakip ve tek bir kişinin yeri garanti olarak kadroya geçirilecek. İkisi de bu işi almak istese de bir şeyler hep ters gider. Daha sonra ise patronları tarafından önerilen bir haber. Günlerce hem sosyal medyayı hem de gazete de ki manşetleri süsleyen bir olay fakat oradan geriye dönen neredeyse kimse olmamış. İkisi de oraya gitmeye karar verirse sizce neler olur?Paranormal olayların üst düzey de olduğu hem korkutan hem de sizi meceraya sürükleyen bir kurgu.

Mardin’in suskun taşları arasında hüküm süren bir isimdi. Sözünün üstüne söz söylenmez, bakışıyla dağlar eğilirdi.Ailesinin uygun gördüğü gelinle evlendiğinde, onun gönülsüzlüğünden habersizdi.Ne kalbini sorguladı, ne de gözlerinde başkasını aradı.Onun için nikâh, kaderin bir çizgisiydi. Susar, katlanır, yaşanırdı.Ama o gelin için de başka bir aşkın yangınını taşıyarak evlenmişti. Sonra bir gece, hiçbir iz bırakmadan gitti.Ve kimse fark etmedi. Yerine sessizce geçen kişi, onun ikiz kardeşiydi.Aynı yüz, aynı ses ama bambaşka bir ruh.Ağamız hâlâ aynı kadının yanın da yaşadığını sanıyordu.Fark etmedi ama o yeni gelin, her geçen gün gerçekten âşık oldu ona.Görmediği, bilmediği bu aşk, sessizce büyüdü.Bir sırdı araların da ki mesafe.Bir yalandı araların da ki güven.Ve bir gün, o sır açığa çıktığın da herkes bir günahın ortasında kalacaktı.Peki… Bir adam, bilmeden işlediği bir günahla nasıl yüzleşir? Ve bir kadın, başkasının yerine sevdiği adamı ne kadar daha kendinden saklayabilir?

~Tamamlandı~ Berceste kitabımın ikinci serisi İKİLEM ile devam ederken tek bir fark vardı. O da burada artık Hamza ve Gongül ' den ziyade çocuklarının hikayesiydi. ***** Dul bir kadın olmasına rağmen ona görür görmez tutulmuştu. Ölen kocasının ardından kimse ile beraber olmamış hatta evlilik hayatı boyunca sevişmeyi bile tam yaşayamamıştı. Duygularına engel olamayarak büyük bir cesaret göstererek genç adamın evine gider. Ve istediğini elde eder. ... " Sen ateşsin Ahu ve asla kayıtsız kalınacak bir kadın değilsin."

Sevilmeyen biriydim, hayatım boyunca da sevildim mi bilemedim. Ama bir şekil de hayatıma devam etmeye çalıştım fakat hayatım da hiç başka bir yöne evrileceğini farklı bir nokta da düşeceğimi bilemedim. Ben artık ayağa kalkar mıyım bilemiyorum ama şunu biliyordum ki ben artık yaşamak istemiyorum.** Bu hikaye ağlamanızı garanti edecek bir kitap. +18 unsurun bulunmadığı sizi çok üzecek ve belki de sizler de bir iz bırakacak bir kitap o yüzden şimdiden uyarıyorum.

Ben umuda açılan bir kapıydım. Bazı şeyler hiç yokken ya da bambaşka yaşanırken yaşanırmış bunu da o zaman anlamıştım. Kader bizden yana yolu seçmek sana kalmış. Ben ise yolumu kaybetmiş bir serçe olabilirim, sonun da yolumu bulmuştum.

Farklıydılar ikisi de her konu da farklıydı. Evlenmiş boşanmış ve bir de çocuklu bir kadın olarak ondan küçük biriyle beraber olması zordu. Hele ki aldatılan ve her konu da yalnız bırakalan bir kadın ise başkasına güvenmesi de zor olurdu.Ama erkek de kolay değildi. Ailesiz büyüyen biri başka birisine aile olabilir miydi? Ya da babanın ne olduğunu bilmeyen biri nasıl baba olabilirdi ki hatta kendi kanından bile değilken bu iş yürüyebilir miydi?Belki bazı şeyler değişirken birbirlerinden bildiği ve eksik kalan noktalarını tamamlayabilirler peki ya eski koca geri dönmek isterse işte o zaman birlikte olabilirler miydi? Yoksa her şey biter miydi?

Aslında her şey bir hayalle başladı... Hayalimi gerçekleştirmek isterken cinayetlerle karşılaşacağımı nereden bilebilirdim ki... Artık benim tek amacım kalmıştı oda hayatta kalmak. Hayatta Kalmak için Kendime Not: *Şimdi herkes şüpheli ve tehlikeli... *Kimseye güvenme ve kolla kendini... ***** "Maaaasaaaal... Maaaasaaaal..." diye bir ses duyduğumda ellerimi ağzıma daha sıkı kapadım. Evet tam tersini düşünsem de bu ses onun olduğunu kanıtlıyordu."Elma dersem çık, armut dersem de çık. Hahaha ah hadi ama beni çok uğraştırdın. Eğer hemen çıkarsan söz veriyorum seni direkt öldüreceğim acı çektirmeden. Ama eğer ben seni bulursam acı çekerek öldüreceğim. Kabul mü?" dediğin de ne yapacağımı bilemedim.Ama dediğini yapmayacaktım, ne olursa olsun savaşacaktım. Bu kadar kolay pes etmeyecektim. Burada olduğumu anlamazsa gidecekti.Ben sessizce beklerken bir süre sonra hiç ses çıkmaması onun gittiğini düşündürüyordu. İşte o gitmesi beni rahatlatıyordu ama yine de dışarıdayken buradaki gibi güvenli olmadığı için dışarıya çıkmayacaktım.Ben yerimden kıpırdamadan dururken kapıya bir şeyle vurulmasıyla korkuyla çığlık atmamı sağladı. Ellerimi hemen ağzıma kapattığım da kapıya bir şeylerle vurulmaya devam ediyordu.Anlamıştı, biliyordu ve benimle oyun oynuyordu. Kapının ortasını kırdığında onunla göz göze geldim. Elinde balta ve bana sırıtarak "SOBE... Yakalandın." dediğinde ağzımın üstündeki ellerim yavaşça yere düştüğün de ona bakarken aynı zamanda korkuyla ağlamaya devam ettim.