Saygı Karel Yerzhan...Hayatının en zorlu döneminde kalbi sanki olayları dahada zorlaştırmak ister gibi hiç olmayacak birine tutuldu. Berhan Erzade. Yasak aşkı onu içten içe yiyip bitirirken o kendisini onu sevmediğine inandırmış normal şekilde haytaına devam etmeye başalmıştı fakat kaderin ikisi için çok daha farklı planları vardı. Bu planlar ikisini bir araya mı getirecek yoksa yollarını en sonunda tamamen ayıracakmıydı işte orası daha belli değil muammaydı..

Yaşadıklarına rağmen hayatı hep toz pembe görmüş, her kötü olayın içinde ufakta olsa bir iyilik aramış küçük bir kadındı Dua. Anne ve babası ona kötü davranmış olsa bile onun yinede anne diyebileceği yengesi, canından çok sevdiği dayısı ve dedesi ona kol kanat germiş, kendi çocuklarından hiç ayırt etmeden büyütmüşlerdi. Kalbinin kapılarını kimseye açmamıştı. Nasıl açabilirdi ki zaten? Şiddet gösteren bir baba ve anneye sahipken o insanlara olan güvenini kaybetmişti.. Ta ki Alaz Ateş karşısına çıkana kadar. Ama hiçbir zaman göründüğü gibi olmazdı. Şimdide öyleydi. Hiçbir şey göründüğü gibi değildi ve gerçekler ortaya çıktığında taş üstünde taş kalmayacaktı.

Emredilen yerde savaşır, savaştığım yerde kazanırım. * Toplantı odasının önüne geldiklerinde kapıda Albay ve Yarbay'la karşılaşmışlardı. Hepsi selam duruşuna geçmiş ve Albay'ın sert yüzüne bakıyorlardı. "Ağzınıza sıçayım sizin." Muzaffer komutanım tıslamasıyla Salih gülmemek için kendini zor tutmuştu. Yüzünde ki ifade görülmeye değerdi gerçekten. Kapıyı açıp içeri girdikleri sırada Albay durmuş karşısında ki kadına bakıyordu. İşte aradıkları kişi şuanda buradaydı. Alnı yarılmış, yanağı morarmış ve bileği sargılı bir şekilde baş köşede oturuyordu. "Beni arıyormuşsunuz komutanım."

Hayali olduğu düşündüğü pilotluğu kazandı ve mesleğini yapmaya başladı. Fakat havada değil karada olmak istediğine karar verdikten sonra şans yüzüne güldü. Bordo bereyi başına geçirdi ve olmak istediği yerde her duyguyu sonuna kadar tattı.

Aile geleceği haline gelen mesleği devam ettirme işi şimdi Adel Atay’a geçmiş, ailesini gururlandırmak adına dişini tırnağına takmış ve başarıları askerler arasına adını altın harflerle yazdırmıştı. Oda annesi gibi aşkı, dostluğu, ihaneti, mutluluğu askeriyede o insanların arasında bulacaktı. Sonu ise asla beklediği gibi olmayacaktı..

ŞEHİT TİMİ Yaşayan ölülerin hikayesi. Ortada bir elveda yoktu oysa. Kadın öldü, Adam delirdi, Film bitti. Sevdiğini kaybetmenin acısını, kendisiyle ödedi her gün. Canı sökülürcesine, kalbinden bir parça koparcasına ödedi. Her gün biraz daha kötü uyandı güne. Bazen hiç uyumadı. Ama çoğu zaman yaşamadı. Çevresinde ki herkesten sessizce yardım diledi ama kimse duymadı. Tek başına kaldı. Cehennemi tek başına yaşadı. ******* Kısa oluşu devam kitabı niteliğin de olmasından kaynaklıdır. Efruz Şahsuvar'ın devam kitabıdır. İlk onu okumalısınız. Onu okumadan buna başlamayınız. 😘