Sınır hattında görev yapan sivil doktor Başak, sadece yaralı bedenleri değil, geçmişin içini oyan hatıralarını da sarmaya çalışır. Ancak görev yaptığı üsse adım attığı an, karşısına yıllar önce kalbini bırakıp gittiği adamı görür . Yüzbaşı Turgay, suskun, soğuk ve mesafeli… Ama her şey göründüğü kadar basit değildir. Başağın gelişiyle, Bu karakolda geçmiş susmaz, sırlar gömülmez. “Askerin Yâreni”, bastırılmış aşkın, kimlik karmaşasının ve derin bir devlet sırrının kalbinde geçen güçlü bir hikâye. Gerçekle hayalin, aşk ile görev arasındaki çizgi her an silinebilir. Kollarımı boynuna doladım. “Turgay,” dedim.“Başak…”“Sarhoşsun yüzbaşım.” Dedim.“Seni yıllar sonra gördükten sonra öpmemek için zor tuttum kendimi…” dedi sakince. “Şimdi hemen karşı dairem de oturuyorsun ve odana gelip seni yatağa atmamak için geceleri hep erken uyudum.” “Turgay yavaş…”“Şşş…” Göğüslerimi avuçladı. “Bunlar bana ait.”“Yüzbaşım çok hızlısın.”

“Zühre…” dedi, sesi fısıltı gibiydi. Dudakları, dudaklarıma değmek üzereyken nefesim kesildi.“Yapma ağam…” dedim, gözlerim doldu. “Ben… ben senin en yakın arkadaşının eski nişanlısıydım. Bana nasıl böyle yaklaşırsın?”Parmakları yavaşça boynumdan omzuma indi. İncecik düğmelerime dokundu. Parmak uçlarıyla çözmeye başladı. Nefesim hızlandı, gözlerim doldu. Dizlerim kesiliyordu.“Ağam… yapma…” diye fısıldadım. Ellerimi tutup durdurmaya çalıştım. Bedenimle geri çekildim ama kolları duvar gibiydi.“Burada kalacaksın, Zühre…” dedi, nefesi boynuma değdi. “Bu gece seni sikeceğim benim kadınım olucaksın.”&& Kız kardeşi başka bir adama kaçtıktan sonra, kaçtığı adamın ailesiyle berdel yapmak zorunda kalan Karan Ağa…Abisinin başka bir kızı kaçırmasıyla beraber o kızın ailesinden, Mardin’in en soğuk adamı olan Karan Ağa berdel yapan Zühre.Soğuk bir aşk.Tutku.Yasak.Yetişkin içerik.

Alev, yaralı kalbini Aslan’ın kollarında unuttuğunu sandı. Ama Aslan’ın dokunuşlarında aşk değil, intikam gizliydi. Kaçırılan kardeşinin intikamı Onu arzu etti… sahiplendi… sonra en savunmasız anında yarı yolda bıraktı. Alev, yıkılmıştı. Ta ki Aslan’ın kuzeni Boran çıkana kadar karşısına. Boran elini tuttuğunda, dünya yeniden dönmeye başladı. O el… sadece tenini değil, kalbini de kavradı. İkisinin arasında geçen her bakış, her temas… Geçmişin küllerinden doğan bir yangındı. Ve Alev, o yangının ortasında yeniden var olmayı seçti. Ama geçmiş bir türlü yakasını bırakmadı Yatağa attı beni, üzerime çıktı. Dudakları boynumda gezindi, hafifçe dokundu, Nefesimi kesti o nazik ama tutkulu öpücükler. Elleri yavaşça omuzlarımdan aşağı indi, elbisemin düğmelerini tek tek çözdü. Parmakları çok güçlüydü her dokunuşu bedenimde bir yankı uyandırıyordu. Elbisemin düğmelerin arasından elleri nazikçe içeri kaydı, memelerimi avuçluyordu. Dudakları boynumda, sonra yavaşça memelerime indi. Dilini hafifçe memelerim de sonra sertçe yaladı. Taş olmuştu memelerim. “Dayanamıyorum Alev,” dedi, sesi kesik kesikti. “Seni istiyorum… çok.”