8
1048 Kelimeler
Yargı'nın o haliyle dalga geçtikten sonra bu halini ölümsüzleştirmiştim. İlerde bir gün lazım falan olurdu. Hem canım sıkıldıkça bakıp bakıp gülerdim de. Onlar öylece kaşınmaya devam ederken tenefüs olmuş ve okulun geneline haber gönderip herkesin oraya gelmesini sağlamıştık. Herkes bu hallerini görmeliydi değil mi?
Soyunma odasını terk ettikten bir süre sonra Yargı, Tuğra, Yalın ve adını bilmediğim birkaç kişi daha sınıfa gelerek kızları topluca tehdit etmişlerdi, tabi hepsi boş tehditler! Sadece bizi korkutmaya çalıştılar ama korkmadım tabi!
Yalana bak yalana! O an 'Acaba bu sefer başıma ne gelecek?' diye korkan sen değildin?
İç ses ses kes kardeş! diyesim var ama neyse. Daha sonra hoca gelmiş ve ders başlamıştı. Günün geri kalanı ise kızlara espriler yapmamla geçmişti. Yaptığım esprilerden sonra koşmak zorunda kalmıştım! Ayaklarım hala ağrıyordu. Gün içinde Milas'ı bir daha görmemiştim. Kardeşi Mira'ya da sormuş bilmediği cevabını almıştım.
"Aç bakıyım ağzını!"Egemen'in ağzıma tıkıştırdığı pizzayla balık gibi durduğuma emindim. Asel ve Lila'da bu halime gülmüş olmalıydılar. "Kendim yiyebilirim!"dedim. "Ona şüphe yok! Ama ben yedirmek istedim" diyerek açıklama yaptı. Ağzımdaki pizzayı yutup konuştum"Tamam".
"Buraya tıkınmaya mı geldik?"diye soran Asel'e "evet"cevabını verdim. Gözlerini devirdikten sonra konuşmaya devam etti. "Ya bowling oynayalım ya da oyuncaklara binelim?"bowlingi her zaman oynuyorduk zaten. "Oyuncaklara binelim, daha eğlenceli olur?"Lila başıyla Egemen'i onaylandığında bende onlara uyarak kabul ettim.
Yediklerimizin ücretini her ne kadar Egemen ödemekte ısrar etsede ben ödemiştim. Her zaman ücreti o ödeyecek diye bir kural yoktu. AVM'nin üst katında yer alan oyuncak bölümüne geldiğimizde, cüzdanımda her zaman bulundurduğum oyuncaklara binmek için olan kartı çıkardım. Bu defa herkes parayı ben vereceğim diye tutturmuştu. Üstün zekamla buna da bir çözüm yolu buldum. Herkes karta elli tl yükletmiş ve kartta bulunan parayla ikiyüz elli tl olmuştu.
"İlk çarpışan arabalara binelim"Lila cümlesini bitirir bitirmez, çarpışan arabaların olduğu kısıma yönelmişti. Lila ve ben bir arabaya binerken, Egemen ve Asel'de başka bir arabaya binmişlerdi. Çarpışan arabaları kullanmaktan hiç anlamazdım doğrusu. Düz gitmem gerektiği yerde ya ters gider, ya da hiç gidemezdim. Asel'de benden farksız sayılmadığı için ikimizde iyi kullanan kişilerin yanına oturmuştuk.
Ne zaman başladığımızdan bi haber olduğum sırada arkadan çarpan arabanın etkisiyle kafam öne doğru sarsıldı. "Bize çarpan kişiye saldır Lila!"diye çıkıştım. Kıvrak bir hareketle arabayı döndürerek az önce bize çarptığını düşündüğüm kişiye doğru sürdü. "Büyük bir zevkle".
Lila'nın arkadan çarptığı arabada oturan kişi Tuğra'ydı . Çarpanların biz olduğumuzu görmemiş kendi kendine konuşuyordu. "Kim çarptı lan bana!"kafasını bize çevirmesiyle gözlerimiz kesişti. "Ödeştik!"Lila göz kırptıktan sonra Egemenlere doğru sürdü arabayı. "Çekilin biz geliyoruz!"Bu hali çok çocukcaydı. Ama ona yakışıyordu. Egemen'in oturduğu tarafın sağından hızla çarptı. Ne olduğuna anlam vermeye çalışan Egemen'i kahkalarla izliyorduk.
"Şimdi bittiniz"derken Asel "Ez onları!"diyerek parmağıyla bizi gösterdi. "Uçur bizi pikaçu!"Lila'ya söylediğim sözler üzerine hızlanmış, arabaların birbirine girdiği topluluğun arasına girmişti.
Yağmurdan kaçarken doluya yakalanmak deyimi bu olsa gerekti.
Arabayla bulunduğumuz yerde büyük bir hengame yaşanıyor, aynı anda iki üç kişi arabaya çarpıyordu. Lila bizi burdan çıkarmak adına geri geri giderken köşede kalmıştık. Sağ tarafımızdan sırıtarak gelen Egemen'i gördüğümde heyecan yaptım. "Lila çabuk ilerle. Egemen geliyor"derin derin nefesler alıyordum. "Ay Çakıl ilerlemiyor bu. Noldu şimdi buna ya"kendimizi çok kaptırmıştık. Lila sinirlendiğini belli eden sesler çıkarmaya çalışırken gaz basıyor ve de direksiyonu sağa sola çeviriyordu.
Sol tarafa baktığımda ağzım açık kalmıştı. O gelen Yargı olamazdı değil mi?
Arkadaşı burdaydı Çakıl. Niye olamasın?
Şu halde iç sesime laf yetiştiremeyecektim. Sağdan Egemen soldan Yargı geliyordu. Aramızda çok az bir mesafe kalmıştı. İkisinin aynı anda çarptığını dönüşürsek sonumuz hayırlı olmaya bilirdi. Artık Allah ne verdiyse yapacaktık. "Lila ayağını gaza bas ve direksiyonu hiçbir yöne çevirme tamam mı?"bildiğimden değildi, sadece bir şey deneyecektim. Lila ellerini direksiyondan çektiği an araba öne doğru atıldı. Aynı saniye de Yargı'nın ve Egemen'in kullandığı araç kafa kafaya girmişti.
"Ay başardım"sevinç dansımı yapmamak için kendimi zor tutuyordum. Arabalara binme süresi dolmuş herkes inmişti.
"Lan bi taraflarım acıdı!"diye yakındı Tuğra. Yargı'nın ona attığı bakıştan sonra yakınmayı keserek, dudaklarına hayali bir fermuar çekti. "Kafamı vurdum!"Egemen'in söylediği şeye sırıttım. "Ulan Çakıl! Hadi bunları düşünmüyorsun anlarım ama bana bana Asel'ine nasıl kıydın?"küçük emrah bakışları atarken 'beni beni bihterini' repliğini değiştirmişti.
Üzgün bakışlarımı ona atarak yanına yaklaştım. "Ez onları, diyende bendim"dedim alayla. Gözlerini devirip etrafa bakmaya başladı.
Kafasını ovalayan Yargı'ya baktığım otuz iki diş sırıttım. Kafası acımış olmalıydı, oh olsun!
Gözleri gözlerime değdiğinde elini kafasından çekerek cebine koydu.
Şuan kimse birbirini umursamıyordu.
"Hadi gelin şuna binelim!"diye çekiştirdi Asel kolumu. Gösterdiği şeye baktığımda korku tüm bedenimi sardı. Yuvarlaktı ve tek kişilik koltukları vardı. Yüksek bir mesafeye kadar dönerek yükseliyordu. Adını dahi bilmediğim bu şeye binmeyi istediğim söylenemezdi. "Buna binmesek?"diye fikrimi sundum. "Korktun mu?"buram buram alay kokan ses Yargı'ya aitti.
"Tabiki de korkmadım!"adımlarımı oyuncağa binmek için geçilen kısıma yönelttim. Aşırı gaza gelmiştim. Onu yanıltma çabası da denilebilirdi.
Oyuncakta olanlar inmiş sıra bize gelmişti. Asel, Lila, Egemen ve kendim için kart basıp koltuğa oturdum. Egemen sağıma otururken Yargı inadına yapar gibi soluma oturmuştu. Lila ve Asel'de Egemen'in diğer yanına oturmuşlardı. Ne zamandır burada olduğunu bilmediğim Yalın Yargı'nın yanına oturdu. Yuvarlak şekilde olduğu için Tuğra'nın nereye oturduğunu görememiştim. Büyük ihtimal Yalın'ın yanına oturmuştur.
Görevlinin düğmeye basmasıyla, kafamızın üzerinde bulunan koruma demirleri kapandı ve kemeri bağladık. İkinci kez basılan düğmeyle, ayaklarım yavaş yavaş yerden havalandı. "Hadi Bismillah!"dedim.
İlk başta yavaş yavaş yukarı çıkan oyuncak hızını arttırarak sağa sola gitmeye başladı ve aynı zamanda da yavaşca dönüyordu. Nefes alışverişim sıklaşırken, kalbimin çarpma hızı da artmıştı. Çığlık sesleri giderek artarken kendimi daha fazla tutamadım, bağırdım. "Asel bindirdin bizi buna, inelim göstereceğim ben sana!"yalnız iyi kafiye yapmıştım.
Yargı'nın kahkası kulaklarıma eriştiğinde sinirlerim iyice gerildi. Bu beyinsizin gazına gelirsem böyle olurdu!
"Gerçekten hiç korkmadın!"diye alay ederek gülmesini sürdürdü. Aşağı doğru baktığımda yüksekte olduğumuzu görüp çığlığı bastım.
"Aşağı sakın bakma Çakıl!"diye uyardı Egemen. Derince nefes alırken başımla onayladım.
"Çakıl?"Yargı'nın konuşmasının devamını getirmesini beklemiş ama gerisini getirmemişti. En yukarıdayken kafamı ona doğru çevirdim. Elinde tuttuğu telefonun kadrajına beni de alarak video başlattı. "Çekmesene gerizekalı!"korkum yetmezmiş gibi birde bununla uğraşıyordum. "Ya abi durdur artık sende şunu ya!"sesim ağlamaklı çıkmıştı "Korkak". Şuradan bir inelim o ağzının ortasına çakacaktım. "Harika ifşaladım ama seni"sinirle güldüm.
Ayağımı ne kadar zorlansamda Yargı'dan tarafa doğru uzatarak ayağına hızla vurdum. Bu sayede dizinin üzerindeki elinde tuttuğu telefonu düşmüştü. Kahkalarla gülmeye başladım. "Lan telefonum gitti" dedi şok olmuş şekilde. Kahkahalarımı durduramazken oyuncak mı neyse işte durmuştu. Egemen ve diğerleri ne olduğuna anlam verememişcesine bakışları ben ve Yargı'nın arasında gidip geliyordu.
Yargı yüksekten aşağı düşen telefonunu eline alarak baktı. "Telefonuna ne oldu?"diye sordular TRT türk korosu gibi aynı anda. Kahkamı zorla bastırarak cevapladım.
"İntihar etti!"
- Yazar
