* * *
Korkudan deliye döndüm, nereye gideceğimi bilemedim ama ne yapabilirdim ki? Kaçamazdım. Nihayetinde yine bana yapacaklarını yapacaklardı. Gidecek bir yerim, sığınacak bir kimsem yoktu.
Kapı birden küt diye açıldı ve abim içeri girdi. Annem ona anlatmış mıydı, bilmiyordum. Muhtemelen anlatmıştı. Dehşet içinde ayağa kalktım. Gözlerimin içine baktı, yaklaştı ve sertçe,
“Dün gece neredeydin?” diye sordu.
Yutkundum.
“Balodaydım abi, şirketin 100. yıl balosu,” dedim titreyerek.
Koluma yapıştı.
“Gittim Selma’ya sordum, onun yanında kalmamışsın. Neredeydin dün gece?” diye gürledi.
Sesi kulak zarımı patlatacak gibiydi. Kolumu öyle sıkıyordu ki canım yanıyordu.
“Lütfen yapma, canım yanıyor,” dedim ama o beni bırakmayıp tartaklamaya devam etti.
“Konuş lan! Konuşmazsan daha da fazla
