Ruh Bedenden Çıkınca

21

Gittikçe ona doğru yaklaşan, yaklaştıkça artan bir saat sesiyle gözlerini araladı. "Tik, tak, tik, tak..." Korktuğu şey üzerinden çok az bir süre sonra başına gelmişti. 

Devam eden saat sesini aldırmadan yataktan doğrularak, karşı koridorda ona doğru bakan gölgeyi fark etti. Sessiz tutmuştu adımlarını. 

Gölgeye doğru yürüdü, yürüdü ve yaklaştı. Yanına yaklaştığında birden gölgenin yerini, üzerine karanlıkta rengi belli olmayan bir örtü örtülmüş, bir şey almıştı. 

Kaily derin nefes alıp vermekte zorluk çekiyordu korkudan. İki elini örtünün üzerine koydu. Ona çok yaklaşan saat seslerinin eşliğinde, hiç düşünmeden örtüyü iki elinden aldığı destekle aşağıya doğru çekti. 

Örtünün yere düşmesinin ardından kafasını kaldırıp önüne ne çıktığını merak etti. Örtünün ardında yatan bir aynaydı. Aynanın çerçeve kalınlığı tahminen 4 cm, iç ölçüsü de tahminen 30 cm x 90 cm civarındaydı. Kaily ortamın çok sessizleştiğini ve saat sesinin ortadan kaybolduğunu anlamıştı. 

Aynanın karşısına geçip, kendisine bakmak istediğinde daha önce hiç başına gelmeyen bir olay ile karşılaştı. Aynada görüntüsü yoktu. Aynaya bir kaç adım daha yaklaştı. 

Gözlerini kısarak onu incelemek istedi fakat gerektiğinden fazla ürkmüş, korkmuştu. Sessiz adımlarını devam ettirerek aynaya tekrardan bakmamak şartı ile arkasını dönüp oradan uzaklaştı. 

Odasına doğru yürürken birden bire koşarak geriye, aynanın yanına döndü ve hemen aynanın arkasına baktı. Aynanın arkası astar bir bezle kapatılmıştı. 

Gözlerini kırpmak için kapattı. Açtığında tan yerinin ağardığını ve güneşin yavaştan odasını aydınlattığını gördü. Yatağından doğrularak, başını ellerinin arasına aldı. Bir iki dakika düşündükten sonra kendisine fısıldadı. "- Sessiz ve ürperticiydi." Ayağa kalkarak banyoya doğru adımlarını attı. Banyonun kapısının önüne geldiğinde bir an tereddüt onu içine çekti. Banyodaki aynaya ilk başta bakmak istememişti fakat sonradan gözlerini aynaya dikti. 

Uzunca bir süre aynaya öylece baktı. Durum gerçekten gittikçe çekilmez bir hal alıyordu. Kaily bu durumla artık başa çıkamaz bir hale gelmişti. Aynadan gözlerini hızla devirdi ve tam o sırada görüntüsü hiç bir insani değer taşımayan bir yüz ile karşı karşıya geldi. 

Bağırmadan sakin bir tavır sergileyerek banyonun kapısını örttü ve olan biten her şeyi annesine anlatmak için odasından çıktı. Merdivenlerden bir bir inerken kendisini bir boşlukta hissetti. 

Kulağına garip, cızırtılı ve hiç hoş çalınmayan bir piyano sesi onun ardından çalan bir çalar saat sesini kısmen andıran sesler arasında kaybolmuştu. Bir adım daha atmak istemiyordu. Bulunduğu yerden kıpırdamadı. Koridor karanlıktı, kapkaranlık... 

Uyandığını düşünmüştü çok uzun bir süre önce ama uyanmamıştı. Rüya asıl şimdi başlıyordu. Koridorda yankı yapan ve ona ait olmayan bir çığlık sesi onu karanlığın içine itiyordu. Kaily kendisinin duyabileceği bir ses tonuyla fısıldadı. "- Bu rüyadan hemen uyanmalısın! Hadi Kaily sen bunu yapabilirsin!" Kaily uzun bir çığlığın ardından ("- Bırakın artık beni!") diyerek ikinci kattan aşağıya atladı.

Büyük bir çarpmanın ardından gözlerini araladı ve derin bir iç çekti. Bu sefer gerçek hayatta olduğuna emindi çünkü annesi yanındaydı. Bir dakika, bir dakika diye fısıldadı. "- Aman tanrım yine mi?" diyerek yatağı usulca terk etti. Çünkü o dün gece kendi yatağında yattığına adı gibi emindi. 

Koridora çıktığında koridorun yine karanlık olduğunu fark etti ve bir ses ona "- Bizden kaçamazsın!" diyerek fısıldadı . Kaily artık ne yapacağını bilemez olmuştu. Bu rüyadan çıkmak istiyordu. Bir köşeye kıvrıldı ve öylece durdu. 

Son kez gözlerini araladığında nihayet uyandığını anladı. Ayağı kalkar kalkmaz koridora çıktı ve etrafın günlük güneşlik olduğunu gördü. Lamia ona gülümseyerek "- Günaydın tatlım!" "- Günaydın hala!" diyerek odasına doğru tekrardan ilerledi. üzerini değiştirir değiştirmez aşağıya indi. 

Annesinin yanına gidip ona gerçekten her şeyi anlatacaktı. Annesinin yanına geldiğinde Bayan Jimmy kahvaltı masasında oturup, gazetesini okuyordu. Kaily derin bir nefes alıp annesinin yanına yaklaştı. "- Günaydın anne galiba sana artık anlatmam gereken bazı şeyler var:" Bayan Jimmy kızına gülümseyerek cevap verdi. "- Günaydın kızım anlat seni dinliyorum." Kaily konuşmaya başlayacağı sırada Bayan Jimmy'nin hemen yanı başında duran telefonu titreyince "- Buna cevap vermem gerekiyor kızım! Hemen dönerim." Kaily odanın içinde bir sağa bir sola kıvranıp dururken annesi nihayet odaya gelmişti. 

Kaily konuyu anlatmaya başlamıştı. Bayan Jimmy kızına "- Kaily bugün dışarıya çıkmam gerekiyor sonra anlatırsın" diyerek onu ertelemişti. Hemen Lamia'nın yanına gitti. Odaya geldiğinde olan biteni anlatmaya başladı Bayan Jimmy. 

Onu arayanın Alphonzo olduğunu ve Kaily'nin anlattıklarını dinlememesi gerektiğini, dinlediği takdirde lanetin ona da bulaşacağını söylemişti. Lamia bunların üzerini Olimpos'a gidip toplantıya katıldı ve olayı kökten bitirmek istediğini açıkladı. 

Kaily usulca odasına tekrardan çekildi ve çaresizce bekledi. O sırada telefonuna arkadaşı Sandra'dan mesaj geldi. Mesajda; "- Kaily müsaitsen beni hemen aramalısın!" Kaily telefonunu apar topar eline alıp arkadaşı Sandra'yı aramıştı. Çalan telefon sesinin ardından Sandra cevapladı. 

"- Alo Kaily neler oluyor anlat bana!" Kaily sessiz ama bir o kadar da korku dolu ifadesini kullanarak yaşadıklarını anlatmaya başladı. Sözünü bitirdikten sonra arkadaşına "- Bana neden mesaj attın? Sen ne anlatacaktın. Sandra bir müddet sessiz kaldı ve 

"- Hey neler oluyor sana ben sana mesaj atmadım. Bir dakika Kaily bu imkansız! Kaily, Kaily, " "- Alo Sandra sesin gelmiyor, Sandra cevap ver. Sandra" Telefon görüşmesi kendiliğinden kapanmıştı. Sandra'nın neden bu kadar korku dolu bir ses tonuyla Kaily'e seslenmişti. 

Kaily hızlı adımlarla aşağıya doğru koştu ve şoföre arabayı hazırlamasının söylemişti. Şoför "- Küçük hanım Bayan Lamia'nın izni olmadan sizi bir yere götüremem" Kaily bir kez gözlerini kırptı ve iki elini yumruk yapıp arabanın kaputuna vurarak "- Sana arabayı hemen çalıştır dedim." Şoför bir iki kez hayır manasında kafasını salladı. 

Kaily bu duruma haddinden fazla sinirlenerek arabanın üzerinde takılı olan kontağı gördü. "- Demek öyle ha!" diyerek arabaya hızlı bir şekilde bindi ve kapıları kilitledi. 

Arabayı çalıştırdıktan sonra hızla oradan uzaklaşarak arkadaşı Sandra'nın evine doğru yola çıkmıştı. Şoförün seslenmesi üzerine Bayan Lamia ve Bayan Jimmy oraya gelmişti. Lamia (Athena) kafasını şoföre doğru salladı ve "- Ne duruyorsun! git peşinden hemen" Şoför bu emir üzerine gözlerini kapattı. 

İki kolunu havaya kaldırdı ve bağırarak "- Audere est facere (Cesaret etmek, yapmaktır.) diyerek ortadan kayboldu. Kaily yaklaşık yarım saat sonra arkadaşı Sandra'nın evine gelmişti. Arabadan hızlıca inip, evin kapısına yöneldi. 

Arkadaşının ismini sürekli anarak bağırıyordu. Bahçe kapısını rahatlıkla açtı ve salon kapısına doğru yöneldi. Kapıya defalarca vurdu. 

Arka bahçeden dolanma kararını verdi ve sessizce arkaya doğru yürüdü. O sırada salonun kapısı açılmıştı. Kapının arkasında hiç kimse yoktu. Kaily kapıyı hızla itip içeriye girdi. Sandra'nın odasına doğru koştu. 

Odanın önüne geldiğinde Sandra kapıda belirdi. Aralanan kapının ardından çıkan Sandra yüksek sesle ağlıyordu. Kulaklarını sıkıca kapatmış, arkadaşı Kaily'e bakıyordu. Kaily bir müddet sessiz kaldı. Ona doğru yaklaştı. Sandra sağ elinin işaret parmağını ağzına götürdü ve "- şşşş! Sessiz ol!" Kaily ne olduğunu anlamadan, Sandra şu cümleleri kullanarak "- Kaily arkamdaki sese odaklan, arkamdaki ses!" üst üstüne çığlıklar atmıştı. 

O sırada Kaily sağ kulağında bir fısıldama sesi duydu ve ses ona kendisini "- Ben Seberum!" diye tanıtmıştı. Kaily, Sandra'nın sol kolunu tutarak onunla beraber dışarıya çıktı ve nedenini, anlamını bilmediği, sanki başka birisi tarafından zorla söyletilmeye mecbur kaldığı o sözleri söyledi. "Vade retro satan"(Geri çekil şeytan) ...

Kaily bu sözü dışarıya, bağıra bağıra söyledi. Bunun üzerine fısıldamalar sona erdi. O sırada bahçeye şoför girdi. Kaily, Sandra'yı ve annesini evlerinden alıp kendi evine götürdü...

~Bölüm Sonu~