3
Bazen kendimi paramparça edip bir kaldırımda yavaş yavaş ölmek isterken bazen ise ölüme olan korkumdan adım atamaz oluyorum. Saçlarımı kökünden yolup kafamdan akan kanla resim çizmek hayallerim arasında ama parmaklarım her saçıma dokunduğunda, O'nun sevgiyle okşayışı geliyor aklıma ve ellerim iniyor. Elbette herkes gibi güzel günler yaşadım. Hayatım her zaman aklımla aramdakilerden ibaret değildi. Ağlayıp güldüm, acı çektim. Belki birkaç kişiden fazla yaşadım bunları, birkaçından da az. Ama acıların bünyeye etkisi önemli derler, benimkinin kaldırdığı bu kadar işte. Daha fazlasına katlanabilecek ne tahammülüm kaldı ne de aklım. Benden daha kötü şeyler yaşamış ama gülümsemeye devam eden insanların yüzüne bakarken bunları düşünmek beni utandırsa da kafam o kadar ağır ki, yüzlerine bakmak i
- Yazar
