Işıklar yer yüzünü terkine başladığı sıra gözlerimi babamdan ayırıp ayaklandım ve oturmaktan uyuşmuş popoma yapışmış kuru otları ellerimle silkeledim.
Ah, size ıslak ve uzun birçok şiirsel cümle kurmak gelmiyordu içimden. Oysa ben de isterdim güzel bir betimlemeyle satırlara başlamayı. Lakin ne önemi vardı ki bu süslü cümlelerin? Acımı daha mı katlayacaklardı, yoksa su mu serpeceklerdi yüreğime?
Beni anlıyorsunuz, değil mi?
Cinayet planları kurulmuştu kafamda saatler öncesinde ama şu an bomboştu zihnim, hiçbir şey olmamış gibi. O kanlarla dolu sahnelerin ardında kalan bir cinayet mahalli misali sessiz ve ıssızdı.
Zihnimde dönen hiçbir şey bana keyifli kahkahalar attırıp durmuştu, oturduğum taşın üstünde esen meltemin soğuğu bedenime vururken. Geceler boyu içip ayılmaya fırsat verme
