Medya:Uras TÜRKOĞLU
2 gün sonra
"Abi, dediğin gibi o gece çalışanların arasında Öykü isminde birini bulduk. Öykü ÇETİN" kafamı salladım. Bana uzattığı siyah dosyayı elime aldım. Dosyayı incelerken Emir'e devam et der gibi elimi salladım.
" Hakkındaki her şey bu dosyada var abi birkaç bir şey daha var ama o dosyada yok" anlamaz gözlerle yüzüne baktım.
"NE DEMEK YOK!! BEN SANA HERŞEYİNİ ÖĞRENMEDEN GELME DEMEDİM Mİ? "
" Yok abi öyle değil. Hakkında pek fazla bilgi olmadığı için, bende dosyasında yazan adrese gittim. Orada birkaç kişi buldum.Öykü hanımı tanıyıp tanımadıklarını sordum. Onlar da tanıdıklarını söyledi. Önce kızın hakkında bildiklerini anlatmak istemediler."
" Eee sen ne yaptın?"
" Abi ben de öğrenmek için para teklif ettim.Kabul etmediler sonra biraz hırpaladım sonra anlatmaya başladılar." hiçbir cevap vermedim. Devam etmesi için yüzüne baktım. Anlatmaya başladı.
" Öykü Hanım üç ay önce anne ve babasını kaybetmiş. Ailesinden sonra zor günler geçirmiş.O sıra üniversite okuyormuş fakat ailesinden sonra çalışmaya başlamış. Senin restoranda abi kimseyle pek konuşmazmış. Kendi halinde biriymiş." Derin bir nefes alıp devam etti.
" Abi bir de Ali diye biri varmış onunla çok samimiymiş. Çocuk Eskişehir de oturuyormuş. Ailesinin yanına gelmiş. Sevgili olup olmadıklarını sordum bilmediklerini söylediler. " Barda ki kişi olmalıydı Ali. Samimi olmaları beni deli ediyordu. ama sevgilim yok demişti. Demekki yakın arkadaşıydı o adam.
" Ailesine ne olmuş? "
" Abi eve giren hırsız Öykü hanım 'ın annesini ve babasını öldürmüş. "
" ŞEREFSİZ PİÇ!!! "kim bilir Öykü ne kadar üzülmüştür. Tek başına ne yapıyordu bu kız!! Bir de gurur yapıp işten çıkmıştı.Mehmet' e ikna etmesini söylemiştim ama ikna edemediğini söyledi. Ellerimi saçlarımın arasından geçirdim.
" O PİÇ HANGİ CEZAEVİNDEYSE BULUYORSUN EMİR!! BULUP GEBERTTİYORSUN O İTİ!!!" kafasını salladı.Kimbilir ne zor günler geçirmişti ÖYKÜ... Onun acı çektiğini bilmek benim canımı da yakıyordu. O hep gülmeliydi. Gözyaşları mavi gözlerine hiç yakışmıyordu. Ama bende ağlatıyordum onu!! Bundan sonra onu hiç bırakmayacaktım. Mutlu olması için herşeyi yapacaktım. Derin bir nefes alıp Emir'e döndüm.
"BİTTİYSE ÇIK?" sesim biraz yüksek çıkmıştı.
"A-Abi birşey daha var ama nasıl denir bilmiyorum ki " kafasını yere eğdi sanki söylemekte zorlanıyordu.
"NE VAR LAN!! SÖYLESENE!! ellerini önünde birleştirdi kafasını eğdi.
"KONUŞ DEDİM" kükrememle yüzüme baktı.
"A-Abi bir adam varmış. Öykü hanımın ev sahibiymiş aynı zamanda da bakkalı varmış. Evliymiş abi ikide karısı varmış." sustu.
"ULAN BIRAK ADAMIN HAYATINI ANLATMAYI ÖYKÜ İLE NE ALAKASI VARMIŞ!!"
"Abi bu sağda solda Öykü hanımı da alacağını söylüyormuş. "
"NE DEMEK LAN ALACAKMIŞ!! sert sesimle bağırdım. Şerefsize bak benim Öykü mü alacakmış? Ben seni gebertmez miyim lan!!?Öfkemi kontrol edemiyordum. Emir 'e baktığımda birşey söylemek istiyor gibiydi.
" A-abi bişey daha var"
Yok bugün ben katil olacaktım. Odanın yüzünde bir oraya bir buraya dolaşmaya başladım.
"ULAN SİZİ BANA SIRAYLA MI VERDİLER TAKSİT TAKSİT NİYE ANLATIYORSUN!!! ÇABUK SÖYLE EMİR NE BOKUMU BİLİYORSAN ANLAT!! "
"Abii" bir süre sustu. Yanına gidip yakasından tuttum. Tuttuğum gibi anlatmaya başladı.
"Abi Öykü hanımla o adam geceleri buluşuyormuş. Öykü hanımın onu evine aldığını söylüyormuş."
"SİKERİM LAN BÖYLE İŞİ!! NE DEMEK LAN EVİNE ALIYORMUŞ. HEMEN BANA O SİKTİĞİMİN ŞEREFSİZİNİ BULUYORSUN!!"Tuttuğum yakasını bıraktım. Delirmiş gibiydim. Masanın üstündeki bilgisayarı duvara atıp bağırdım.Sinirimi odadaki eşyalardan almıştım. Ne demek lan evine alıyor!!! Öykü nasıl bir kızdı lan!! Bu kız ölümüm olacaktı.Bu kız benim ölümüm olacaktıı...Sakinleşmeye çalıştım. Emir'e döndüm. Gözlerini gözlerimden çekti.
" DEPOYA KAPATIN ŞEREFSİZİ ONUNLA İŞİM VAR!! ŞİMDİ DIŞARI ÇIK!!
Emir dışarı çıkıp kapıyı kapattı. O şerefsizi öldürecektim. Öykü bunu yapmış olamazdı. Bunu ona soracaktım. Odaya baktığımda herşeyin yerde olduğunu gördüm. Emir 'in getirdiği dosyayı yerden alıp odadan çıktım. Şirkettin önüne çıkınca
"ARABA MI GETİRİN LAN!!" diye bağırdım. Şirket çalışanlarından biri koşarak yanımdan ayrıldı. Gelen arabaya binip hızla gaza bastım.Sinirimden kurtulamıyordum. Hızlıca direksiyona vurmaya başladım.
"SAKIN ÖYLE BİR KIZ OLMA ÖYKÜ SAKIN!!"
Aslında inanmıyordum. Ama bunu ondan duymadan rahatlamayacaktım. Camı açıp içeri hava dolmasını sağladım. Sakinleşmem lazımdı. Bu sefer canını yakamazdım. Dosyayı elime aldım. Tek elimle dosyayı açtım. Gözlerimi yoldan kısa kısa çekip adrese baktım. Dosya da yazan adrese doğru arabayı sürdüm. Cebimden çıkardığım paketten bir sigara çıkarttım. Yaktıktan sonra dumanını içime çektim.
Sokağa girdiğimde çoğu evin virane gibi olduğunu gördüm. Arabayı bir binanın önüne park edip arabadan indim. Hangi bina olduğunu düşünürken dosya yı tekrar elime aldım. ŞENGÜL aparmanı yazıyordu. Etrafıma baktığımda apartmanı gördüm. Hızlı adımlarla apartmana doğru yürüdüm. Daire 7 yi aramaya başladım.
Kapının önüne geldiğimde derin bir nefes aldım. Elimi zilin üstünde durdurdum. Ne diyecektim şimdi ben bu kıza? Aslında o şerefsizin yalan söylediğine adım gibi emindim. O kız öyle bir kız olamazdı. Bu dediğime güldüm. Ne ara onu tanımıştım ki? Onu görmek istiyordum. Kokusuna ihtiyacım vardı. Kokusunu içime çektiğimde sakinleşiyordum. Zile basıp beklemeye başladım.
ALİ DEMİRALP
Bilmiyorum ne kadar oldu. ÖYKÜYÜ SEVMEYE BAŞLAYALI...
Ben kendimi bildim bileli Öykü'yü seviyordum. Ben 5 Öykü 3 yaşındayken aynı mahalle taşınmıştık. Benim oyun arkadaşımdı. Sadece oyuncaklarımı onunla paylaşırdım. Okula beraber giderdik. Öykü büyümeye başladığı zaman günden güne güzelleşiyordu. Onu herkesden koruyordum. Zaman hızla akıp giderken bizde büyüyorduk.Orta okulda okurken ondan başka birşey düşünemez olmuştum.Sürekli bir bahaneyle evden çıkmasını sağlıyordum sırf onu görmek için. Ona olan hislerimden haberi yoktu. Bir kaç kez söylemeyi düşündüm ama onu kaybetmekten korktuğum için sustum. Benim yanımda olsun da sevgili olmayalım dedim. Ben lise ye giderken o da orta okulu bitirmişti. Bir şekilde onu ikna edip benim liseme gelmesini sağladım. Okul da çok dikkat çekiyordu bundan nefret ediyordum. Neden bu kadar güzeldi ki. Yüzüne bakmaya bile doyamıyordum. Onun için o kadar çok kavga etmiştim ki!! . Teklif edenleri döverdim hep. Bazen bana kızardı. Senin yüzünden evde kalacağım derdi. Ben onu kimseye bırakmayacaktım ki o farkında olmasada benim di.Derslerim günden güne kötüye gitmeye başlamıştı kafamı toplayamaz hale gelmiştim. Sadece aklımda mavi gözleri vardı. Bir gün bana aşkla bakacağı güzel mavi gözleri.... O kadar çok korkuyordum ki o gözler birine aşık olacak diye...
Sonra kendimi toparlamaya başladım. Ona iyi bir hayat yaşatabilmek için çok çalışıp iyi bir bölüm tutturmam lazımdı. Azmettim ve başardım. Eskişehir Osmangazi üniversitesi İnşaat mühendisliği bölümünü okudum. 3 yıl boyunca İstanbul'a gitmedim. İşlerimi yoluna koyduktan sonra ona açılmaya karar verdim. Üniversite yıllarında staj yaptığım şirkette işe başladım. Çok başarılı olduğum teklif veren şirketin teklifini kabul etmiştim.Öykünün ailesinin ölüm haberini alınca İstanbul'a gidip gitmemekte kararsız kaldım. Aslında Öykü yü çok özlemiştim. Ama onu öyle görmeye cesaretim yoktu. İçim yansa da gitmedim.Sonra annemin sesi telefonda kötü gelince daha fazla dayanamadım. Beni çok özlediğinin farkındaydım. Ara sıra yanıma gelselelerde aklı hep bendeydi. O da farkındaydı Öykü yü sevdiğimin. Defalarca konuş oğlum böyle olmaz demişti. Bende sadece zamanı var deyip geçiştiriyordum.
Öykü yü o gün takip etmiştim. Bütün gün iş aramıştı. Uzaktan onu izledim. Sonra sahile gidip oturdu. Onu uzaktan izlemek o kadar zordu ki. Yanına gidip sarılmak istiyordum.Çok güzeldi.. Sokağa girdiğinde arkasından seslendim. Bana sarıldığında kokusunu içime çektim.Abi dediğinde içim yanmıştı. Ben Abisi olamazdım. Onu bu kadar severken olmazdı. Gece gelirken o restoranın camındaki ilan dikkatimi çekmişti. Onu oraya gönderdiğimde çok sevinmişti. Mutlu olması benide çok mutlu etmişti. Her sabah restoran a girene kadar onun arkasından gidiyordum.
Arkadaşlarla buluştuğumuz bir gün Seçil aradı. Birşeyler yapalım dediğinde onayladım. Öykü ile geçireceğim günü nasıl kabul etmezdim?
Öyküyü kaç kez aradığımı bilmiyordum. Telefonu açmaması beni deli etmişti. Hemen arkadaşların yanından ayrılıp restorana gittim. Kapıdaki görevli çıktığını söyleyince delirdim. Koşarak eve doğru gittim. Başına birşey geldiğini düşünmek beni kahrediyordu. Sokağa girdiğimde o da eve girmek üzereydi. Onu görünce o kadar sevindim ki.
İlk önce gelmek istemedi ama onu bir şekilde ikna ettim. Aşağıda beklerken Seçil geldi. Ayaküstü sohbetten sonra Öykü geldi. Onu öyle kısacık etekle görünce delirdim. Çok güzel olmuştu ve ben bundan nefret etmiştim. Onu kaybetme korkusu beni mahvediyordu. Nasıl olduğunu sorduğunda beğenmediğimi söyledim. Nasıl beğenirdim ki?
İçki almaya gitmiştim. Seçil'i tek başına masada görünce Öykü'yü sordum. Lavabo da olduğunu söylemişti. İçim rahat etmesede biraz bekledim. Hala ortalıkta yoktu. Daha fazla dayanamayıp Seçil' i lavaboya gönderdim. Seçil yanıma gelip orda olmadığını söyleyince çıkıp onu aradım. Hiçbir yerde yoktu!! Allahım delirmek üzereydim. Belki gelmiştir diye Seçil'in yanına gittim. Öykü yü görünce ona seslendim. Koşarak yanına gidip ona sarıldım. Çok korkmuştum. Önce bana sarılmadı sonra kollarını belime sarınca kafasını öptüm. O benimdi onu kimseye veremezdim. Ağladığını görünce üzülmüştüm. Ama üstüne gitmek istemedim. Gidelim diyince kabul edip bar dan çıktık.
Evine bıraktıktan sonra eve gittim.Neden ağladığını çok merak ediyordum. Ama o anlatana kadar beklemem gerekiyordu. Sabah onla konuşup gideceğimi söyledim. Eğer kendini iyi hissetmiyorsa kalabileceğimi söylesemde gitmemi istedi. İstemeyerek kabul ettim.Eğer o gece herşey güzel geçseydi ona açılacaktım. Eskişehir 'e gidip istifa ettim. İstanbul' a geri dönüş zamanı gelmişti. Evime gidip bütün eşyalarımı topladım. Artık Öykü ye hissettiklerimi söyleyecektim. Öykü yü aradığımda sesi çok kötü geliyordu. Sorduğumda babası için olduğunu söyleyince çok üzülmüştüm. Gözünden akan tek bir damla yaş için canımı verirdim. Abi dememesini istemiştim ama kabul etmemişti. Abi olarak kalmaktan o an çok korkmuştum ya kabul etmezse ben ne yapardım. Nasıl yaşardım?
Uçaktan inince yanına koşmak istedim. Sabah çok erkendi acaba uyuyor muydu? Biraz oyalandıktan sonra zamanı diyip Öykü nün evine gittim. Kapısının önünde derin bir nefes alıp zile bastım. Kapıyı açınca şaşkınca yüzüme baktı.
"Ali abi"
İçim yanıyordu.....
ÖYKÜ ÇETİN
Karşımda Ali abiyi görünce şaşırmıştım.
"Ali abi.. " bir süre sessizce yüzüme baktı.
"Beni içeri davet etmeyecek misin öykü?" şaşkınlıkla yüzüne bakıyordum. Daha 2 gün önce gitmişti neden gelmişti ki?
"Aferdersin biraz şaşırdım tabi gel içeri abi" içeri geçip koltuğa oturdu. Bende karşısında ki koltuğa oturup yüzüne baktım.
"Öykü seninle konuşmak istediğim bir konu var" ciddi bişey konuşağını yüzünden anladım.
"Tabi abi buyur" gözlerini kapatıp nefes aldı.
"Öykü Abi deme bana lütfen" şaşırdım. Sanki abi diyince acı çekiyordu.
"Dün de böyle söyledin bende cevabımı söyledim 'Ali' diyemem anla beni."
"Neyi anlayacağım Öykü sen de beni anla Abi demene dayanamıyorum." ne demekti şimdi bu?
"Ne demek dayanamıyorum"
"Öykü ben seni seviyorum ve abi demene dayanamıyorum. Anladın mı?" gözlerim kocaman açıldığında ağzımda açıldı. Ali abi bana aşık olduğunu mu söylüyordu?
"Abi sen ne dediğinin farkında mısın?"
"YETER BANA ABİ DEME!!! bağırdığında korkup yerimden sıçradım. Hızla yanıma gelip önüme diz çöktü.
" Özür dilerim Öykü sana bağırmak istememiştim. Ne olur affet!! "kafamı kaldırmadım. Ellerimle oynamaya devam ettim. Bu olamazdı o benim abimdi!! Parmaklarıyla çenemi tutup kafa mı yukarı kaldırdı. Gözlerini gözüme dikti ve konuşmaya devam etti.
" Ben kendimi bildim bileli sana aşığım. Sana iyi bir hayat yaşatmak için senden 3 yıl boyunca ayrı kaldım. Ne olur anla beni Öykü seni çok seviyorum!! Ne olur bana bir şans ver" gözümden yaşlar akmaya başlayınca eliyle gözyaşlarımı sildi.
"Ağlamana dayanamıyorum Öykü lütfen ağlama" içimi çektim. Konuşmaya başladım.
"Beni iyi dinle. Ben senin aşkına saygı duyuyorum ama karşılık veremem anla beni!! Böyle şeyler karşılıklı olmalı. Bende seni çok seviyorum ama ABİM olarak. Bundan öteye gidemem..Benden vazgeç abi!Bu konuşmayı hiç yapmamış sayalım olur mu? Eskisi gibi Abi kardeş olalım lütfen"
"Öykü ne olur yapma bana şans ver bi deneyelim. Olmazsa o zaman karar verelim. Yemin ederim seni çok mutlu edeceğim. Zamanla seversin beni ben bunada razıyım. Hem benim aşkım ikimizide yeter. Ne olur deneyelim Öykü." acı çektiğini görünce kendime lanet ettim. Ama yapmak zorundaydım. Ona umut veremezdim yapamazdım.
" Abi lütfen yapma böyle üzme beni"ağlamam şiddetlendiğinde ayağa kalktı.
"Tamam Öykü yeter ki ağlama ne olur" o sırada çalan kapı konuşmamızı böldü. Gözyaşlarımı sildim. Ali abi kapıyı açmaya gittiğinde bende peşinden gittim. Kapı açıldığında karşımda ki kişiye şaşkınlıkla baktım. Önce Ali abi ye sonra bana baktı.
Uras TÜRKOĞLU....
UMARIM BEĞENİRSİNİZ ☺️
Oylamayı unutmayalım