1 Ay Sonra
Nihayet bugün hastaneden ayrılıyorum.
Bir an hastaneden hiç çıkamayacağımı düşünmüştüm ama doktor, dinlenmem koşuluyla eve gitmeme izin vermişti. Buna ne kadar sevindiğimi kelimelere dökmem imkânsız.
Bu süreçte Talha, Sinan, Asel ve Ali Asaf sık sık yanıma geldiler, hastane ortamının izin verdiği ölçüde sıkılmamam için uğraştılar.
Tabii Asiye Teyze ile Kerem Amca’yı da unutmamak gerek. Başlarda Asiye Teyze’ye pek ısınamasam da, zamanla bir şekilde ortak bir dil bulduk. Ona her baktığımda, annemin siluetini görür gibi oluyorum… belki de bu yüzden artık sesini duymak bile içimi ısıtıyor.
“Merhaba Elif.”
Doktorun gülümseyerek odaya girmesiyle aynı anda ben de gülümsedim.
“Merhaba doktor bey.”
“Bugün nasılsın bakalım?”
“Çıkacağım için son derece mutluyum.”
Kaşlarını yapmac
