“Burada ne yapıyorsunuz beyefendi!”
Hemşirenin sesiyle irkildim. Gözyaşlarımı gizleme gereği duymadan Elif’ten uzaklaştım. Omuz hizamdan arkaya dönüp ona baktım.
"Hemen buradan çıkın." diye bağırdı.
“Lütfen…” dedim, cılız çıkan bir sesle. “İzin verin biraz daha kalayım.”
Bir bana, bir de yatakta her şeyden habersiz yatan Elif’e baktı. Küçük bir çocuk gibi boynumu büktüm. Elif’in yanında beş dakika daha kalmak için yalvarmam gerekiyorsa, bunu seve seve yapardım.
“Lütfen.”
Titreyen dudaklarıma inat, sesim güçlü çıkmıştı. Hemşire kararsızca başını salladı.
“Sadece beş dakika,” dedi. “Tekrar geldiğimde sizi burada bulursam güvenliği çağırmak zorunda kalırım.”
Gözyaşlarımı elimin tersiyle sildim.
“Teşekkür ederim.”
Sessizce odadan çıkan hemşire'nin ardından Elif'e döndüm. Bir süre, od
