Odaya girer girmez Elif’in gözleri pırıl pırıl parlıyordu. Daha kapıyı kapatmadan söze atladı.
“Şimdi sana harika bir haberim var!”
Ben kaşlarımı kaldırıp anlamaz bir ifadeyle baktım. “Ne haberi?”
Elif dudaklarını ısırıp gülümsemesini tutamadı. “Müslüm’den öğrendim. Bunlar görevden geldikten sonra iki gün izinli oluyorlarmış. Yarın da hafta sonu… Şehre ineceklermiş. Büge, biz de iniyoruz!”
Bir an donakaldım. Sonra alnımı buruşturarak başımı iki yana salladım. “Saçmalama, ne işimiz var bizim onlarla şehirde?”
Elif hemen ellerini kavuşturup yalvaran bir çocuk gibi bana döndü. “Ama Müslüm ve timdeki herkes… Nolur Büge! Çok merak ediyorum. Alışveriş yapmak istiyorum. Hem biraz hava değişiriz, lütfen!”
Ben çantamı yatağın üzerine bırakıp arkamı ona döndüm. “Sen git o zaman, beni bulaştırm
