43. BÖLÜM
Kılıç, içten içe üzgün olduğumu fark etmişti. Bunu açıkça dile getirmese de, beni neşelendirmek için elinden geleni yapıyor, yanımda olduğu her saniyeyi daha hafif, daha katlanabilir kılmaya çalışıyordu. Bu çabası, içimde ona karşı duyduğum sevgiyi her geçen an daha da büyütüyor, onun bu ince ruhunu görmek beni derinden etkiliyordu.
Gece boyunca bolca gülmüş, dans etmiş ve anın tadını çıkarmaya çalışmıştık ama gecenin sonunda hepimiz oldukça yorulmuştuk. Yavaş yavaş toparlanıp araçlara dağıldık. Yol boyunca dışarının karanlığı içimizi serinletirken, Kılıç gözünü yoldan ayırmadan aniden sordu:
“Cihan abinle ne konuştunuz?”
Soruyu duyunca şaşkınlıkla başımı ona çevirdim. Görmüştü demek… O an, Cihan’la konuşurken hiç çaktırmamış, tepki vermemişti. Ama demek ki gözlemlemişti. Haf
