45. BÖLÜM – Kılıç’tan
Yasemin’le evlendiğimizden bu yana aramızda güzel bir denge oluşmuştu. Evliliğimiz her ne kadar başta mecburiyet gibi görünse de zamanla gönüllerimiz birbirine alışmış, aramızda görünmez ama güçlü bağlar kurulmuştu. Benim için en önemli şey her zaman saygıydı. Ve Yasemin, ne bana ne de aileme karşı bir kere olsun saygısızlık etmemişti. Bu yönü beni ona her geçen gün daha çok bağlıyordu. Bazen o utangaç tavırları, çocukça sevinçleri, gözlerinde beliren parıltılar... hepsi kalbimde sıcak bir iz bırakıyordu.
İkimiz de farkındaydık aslında; birbirimize karşı hissettiklerimiz vardı. Sessizce büyüyen bir şeyler. Ama evliliğimizin başındaki o "zorunluluk" kelimesi hep içimizi kemiriyordu. “Acaba?”larla doluydu her an. Acaba bu gerçek miydi, acaba sadece alışkanlık mıydı? Y
