54. BÖLÜM
Kılıç yanıma geldi, beni kendine çevirip sarıldı. Alnımdan öptü. “Bak bak, ne isteyecekmişsin bakalım,” dedi, ardından burnumun ucunu da öptü.
Kafamı kaldırıp ona baktım ve ciddileştim. “Elif gelirse eğer, hiç konuşmayacaksın onunla tamam mı? Merhaba bile dese, sesin çıkmasın. Kafanı eğ, geç yanından,” dedim.
Gülümsedi. “Tüm bunlar onun için mi?” diye sordu.
Kendimi ondan çekip, “Evet, onun için. Ne var yani? Herkes ‘kocana sahip çık’ diyor konakta, ben ne yapayım?” dedim. Ellerimi önümde birleştirip burnumu hafifçe havaya kaldırdım.
“Tamam can özüm, öyle olsun. Konuşmam, üzülme sen,” dedi.
Hemen ona dönüp tekrar sarıldım. O sırada çocuklar yanımıza geldi. Yalandan beni tebrik ettiler. Sonuçta, komutanlarını yenemeyeceğimi bildikleri halde yenmiştim.
Yüzümde yaramaz bir sı
