Zehra'nın konağa dönüşünün üzerinden bir hafta geçmişti. Bir hafta boyunca iki kadın aynı çatı altında yaşadı ama aynı evde değil gibiydiler. Berfin sabahları erkenden kalkıyor, işlerini hallediyor, akşamlara kadar odasından çıkmıyordu. Zehra ise eski odasındaydı, Demir'den haber bekliyor, her fırsatta konağın içinde dolaşıp notlar alıyordu.
Ama Berfin'in gözünden hiçbir şey kaçmıyordu.
O Perşembe sabahı Murat erkenden geldi. Berfin'in odasına çıktığında Zehra merdivenlerin dibinde onları izliyordu. Murat kapıyı kapatır kapatmaz konuşmaya başladı.
"Avukatla görüştüm. Demir tahliye için dilekçe vermiş. Mahkeme önümüzdeki ay yeniden başlayacak."
Berfin pencereden dışarı bakıyordu. "Beklediğimden erken."
"Bir de şu var," dedi Murat sesini alçaltarak. "Mukaddes'in avukatları sessiz sedası
