61. BÖLÜM
İlk kar Frankfurt’u usulca örterken, Viktor Sachsenhausen’deki küçük dairesinin penceresinde durmuş, Main Nehri’nin siyah sularına bakıyordu; suyun yüzeyinde kar taneleri eriyor, o eriyişte ise yıllar önce Vladislav’ın kanının damladığı o eski taş odanın görüntüsü yansıyordu sanki. O geceyi hiç unutmamıştı: on yedi yaşındaydı, Berlin’in arka sokaklarında açlık ve öfkeyle doluydu, annesi çoktan Vladislav’ın “hediyesi” yüzünden eriyip gitmişti, babası ise daha önce, kanın ilk damlasında terk etmişti onları. Vladislav onu bulduğunda, “Sen farklısın,” demişti, sesi kadife gibi yumuşak ama altında çelik gibi keskin; “Kan seni bozmayacak, seni güçlendirecek. Pençelerin uzayacak, gözlerin ametist gibi parlayacak, ateşin mor olacak – çünkü sen zaten yarı gölgesin.” Viktor reddetmişti ilk başta, bı
- Yazar
