Eda
Gecenin en sessiz yerinde…
Tenimde usulca dolaşan sıcak bir el… çok tanıdık. Gözlerimi açtığımda alacakaranlığın ortasındaydım; yer ve zaman askıya alınmış gibiydi. Saatin kaç olduğunu bilmiyordum, bilmek de istemiyordum. Oda karanlıktı ama camdan sızan soluk ışık, içeriyi bir nebze de olsa aydınlatıyordu. Gölgeleri birbirinden ayıracak kadar cömertti. Derin, sakin nefes alıyordu.
Eli bir kez daha hareket etti; tatlı bir okşayıştı bu. Kendimi o ana, dokunuşlarına bırakmak istedim. Sonrasında gelecek pişmanlığı biliyordum.
Göbeğimde dolaşan elini durdurmak için bileğine uzandım. Yanlıştı, çok yanlış. Nefesim hızlandı, kalbim göğüs kafesimi delecek kadar hızlı atıyordu. İhtiyaçtan kıvranan bedenimi sakinleştirmeliydim; bu işin sonu hiç iyi yerlere gitmiyordu. Kesik kesik burnumdan ne
