RÜZGAR
“Kişi kendinden bilir işi diyenler boşa dememiş," dedim Arven’e göz kırparak. Devran Ağayı en çok Bedir dayımdan dinlediğim için zamanında ne mal olduğuna dair fikirlerim vardı.
Arven’in dudakları hafifçe kıvrıldı. İstesem kalkıp o kapıyı kapatır, Devran Ağa ile dalaşmaya devam edebilirdim. Fakat bunu yapmayı istemiyordum. Huyuna gitmekte fayda vardı.
Arven yeterince zorlu günler yaşamıştı ve ben, babası ile işleri yokuşa sürüp onu zor durumda bırakmak istemiyordum.
Arven, benim uysal ve politik tavrıma şaşırdığını belli edercesine meraklı bakışlarını yüzümün her yerinde gezdirdi.
“Her şerdeki hayır bu oluyor sanırım,” derken yüzünden gölgeli bir ifade geçti. Mağarada neler yaşadığını öğrenmek istiyor ama onu zorlayıp, o anları yeniden hatırlatmaktan da sakınıyordum.
“Sen pe
