Evcilik Oyunu

44.Resmi

Hastanede o gece kalmıştım Serkan kalmak istemiş ama direkt olarak hayır dediğim için Elvan yanımda kalmıştı. Sabahta erkenden gelmiş beni eve götürmüştü. Elvan yanımdan hiç ayrılmıyordu. Sanki siyam ikizim olmuştu içimden ona çok teşekkür ediyordum. Olmayan kardeşim gibiydi. Serkan daha fazla dayanamamış olacak ki

"Elvan sen eve geç istersen Süreyya da biraz dinlensin sen buradasın diye uyuyamıyor hem saat geç oldu." dedi Elvan bana baktı ne yapayım? der gibi. Gözlerimi kapadım tamam git diye oda anlayıp "O zaman bana müsade Süreyya'cım sabah gelirim zaten annemde gelecek hem sen yat dinlen başka hiç bir şeyi düşünme bir şeye ihtiyacın olursa bir telefonuna bakar er geç demem hemen gelirim" deyip beni öpmüş ve kızgın gözlerini Serkan'dan çekme gereği duymadan çıkmıştı evden Serkan süt dökmüş kedi gibi bana sokulmaya çalışıyordu ama ne onunla konuşacak nede sesini duyacak halim yoktu. Artık kabak tadı vermişti. Bağır çağır sonra da "Özür dilerim karıcım ben ettim sen etme karıcım seni seviyorum karıcım affet karıcım. "Yere batsın sevginde sende. Ondan gelecek hiç bir şeyde gözüm yoktu. Yüzüne bakmadan gayre resmi şekilde yatak odasına gidip üzerimi değiştirdim ve yatağa uzandım. Yorganı başıma kadar çekip ona sırtımı dönüp yattım. Öylece bana bakıyordu. Konuşamayıp dışarı çıktı. Şükrettim gittiğine . Gecenin bir yarısı oda karanlık saçlarımda elleriyle uyandım. "Süreyyam güzel karım nasıl korkuyorum beni bırakıp gideceksin diye. Bazen kıskançlığımdan saçmalıyorum canını yakıyor seni üzüyorum ne olur affet bu aptal aşık kocanı ha karıcım. Affette uykularım huzura kavuşsun. Seni çok seviyorum karım canım benim." deyip belime arkadan sarılıp boynuma sokuldu ve sessizleşti. Bir süre sonrada derin nefes alışından uyuduğunu anladım. Hem nefret edip hemde üzülüyordum haline. Sevmeyi bilmiyordu zavallı birine sevgisini göstermeyi de bilmiyordu. İnsan görmediğini bilmediğini gösteremez uygulayamazdı. Onunki de öyleydi. Sabah erkenden uyandım karnım ağrıyor çişim gelmişti. Yavaçca kalktım Serkan bana sarılmıştı ve bende elini usulca çektim ama uyanmadı. Hemen banyoya gittim çişimi yapıp pedimi değiştirdim ve geri yatağa girdim. Hemen bana sarılıp kendine çekti. Kendimi kurtarmak istesemde izin vermedi. İçimden küfrede küfrede uykuya dalmışım. Yüzüme vuran ışıkla gözlerimi kırpıştırdım. Herhalde öğle olmuştu. Yatağa baktım Serkan yoktu.Yavaşca doğrulup elimi yüzümü yıkadım ve su içmek için mutfağa gittim. Masada kahvaltı hazırlanmış çayı yeni kapamış belli hala sıcak masa da da bir not vardı.

"Güzel karım Süreyyam seni çok seviyorum. Yaptığım saçma kıskançlık ve sonrasındaki hareketim için çok özür dilerim lütfen beni affet. Seninle küs kalmayı sevmiyorum. Hem bebeğimizin ikimize de ihtiyacı var. Akşam gelirken istediğin bir şey olursa araman yeterli. Seni seviyorum SERKAN..." YÜZSÜZ DEDİM İÇİMDEN...