Burcu sustu ama zihni haykırıyordu. Zübeyde Nine’nin dedikleri, Selin’in ismi... Bu adam bir kadını sevmiş ve onu koruyamamıştı. Şimdi ise başka bir kadının bileğini tutuyordu bu loş ışıkta.
Boğaz, gece vaktinde bu şehrin en dürüst yüzüdür.
Gündüzleri turistlerin objektiflerine poz veren, şairlerin methiyeler düzdüğü o parlak mavilik çekilir; geriye derin, soğuk ve dibinde ne sakladığı belli olmayan o karanlık su kalır. Rıhtımın betonuna vuran dalgalar, gündüzün o nazik çırpınışıyla akraba bile sayılmazdı. Gece dalgaları öfkeliydi. Sabırsızdı. Bir yere varmak isteyip de varamayan bir ruhun çaresizliğiyle kıyıya çarpıp çarpıp geri dönüyorlardı.
Korhan bu dalgaları sevmezdi. Onlardan öğrenecek bir şey yoktu; ne kazanıyorlardı ne de kaybediyorlardı. Sadece beyhude bir tekrarın içinde boğul
