Belçim ablasıyla alışverişe çıkmışlardı. Buket çalıştığı için ara sıra kardeşini böyle alışverişlerle şımartıyor hem de abla kardeş ilişkilerini sağlamlaştırıyordu. Belçim neşeli, kıpır kıpır bir kız olsa da içine kapanıktı. Çok fazla arkadaşı yoktu. Buket’in bildiği kadarıyla en samimi arkadaşı Büşra’ydı. Okuldan arkadaşlarıyla sadece takılıyordu. Bu durum ablasını endişelendiriyordu. Onun asosyal olmadığının farkındaydı ama genç bir kız olarak arkadaş çevresinin kısıtlı oluşu onu bunalıma sürükleyebilirdi.
Kız kardeşinin denediği elbiseye bakarken gülümsedi.
“Prenses gibisin…”
Genç kız utanarak aynadan ablasına baktı ve “Teşekkür ederim,” diye mırıldandı. Belki bu kıyafetle bir gün Yiğit’in karşısına çıkardı. Kim bilir…
Ablası arkasından saçlarını düzeltip “Şu güzelliğinin kıymeti
