Geçmiş...
Yiğit işindeki ilk terfi haberini aldığında aklına ilk Belçim gelmişti. Sonra ona haber verebileceği bir kanalı olmadığı için annesini aramış ve kısa bir kutlamayla heyecanını dindirmişti. Evini tutmuştu, terfi almıştı, annesi yanındaydı, Belçim vardı… Koltuğunda arkasını yaslanıp odasına bakarken ona yardım etmesi için görevlendirilen asistanı Zeynep kapıyı çaldı. “Gel,” dediğinde içeri giren kıza önündeki koltuklardan birini gösterip “Oturabilirsin Zeynep,” dedi.
Çekingen bir kız olan Zeynep otururken üzerine çeki düzen verip ellerini kucağında birleştirerek yeni yöneticisine bakmaya başladı. “Tekrar tebrik ederim Yiğit Bey,” diyerek adamın konuşmasını bekledi.
“Teşekkür ederim Zeynep, bundan sonraki projelerimde yegâne yardımcım sen olacaksın. Direkt konuya girmek istiyor
