Üç gün geçmişti. Civan Ağa'nın öfkesinin üzerinden kocaman üç gün geçmişti ve ben bu üç günde değil konuşmak, yüzüne bile bakmamıştım.
Sabahları o uyanıp odadan çıkmadan yorganımın altından çıkmıyor, gece odaya girmeden önce yatağa geçip yüzümü yorganın altına saklıyordum.
Ve Civan Ağa konaktan ayrılmayana kadar aşağı da inmiyordum. Aynur Hanım bunu fark etmişti ama sessiz kalmayı tercih etmişti.
İlk gün fark etmemişti ama iki gündür sabahları kahvaltı yapmayıp Civan Ağa konaktan ayrılınca birlikte kahvaltı yapıyorduk. Bazen odama çekiliyor kitap okuyordum bazen ise ikimiz sessizce salonda oturur veya mutfakta otururduk.
Civan Ağa bu durumdan hiç şikayetçi değildi. Yaptıklarından pişman da değildi. Tam bir öküzdü. Hayır hayır, o koca budala bir ayıydı.
Ayağım daha iyiydi. Yarası kapan
