Hamileliğin getirdiği o yoğun hormonal fırtına, Mayda’nın her zaman rasyonel ve güçlü olan zihnini sisli bir ormana çevirmişti. Son birkaç gündür, Aras Malikanesi’nin o görkemli duvarları üzerine üzerine geliyor gibiydi. Giray’ın güvenlik önlemlerini artırması, sürekli toplantı odalarına kapanması ve eve geldiğinde bile zihninin başka yerlerde olduğunu hissettiren o dalgın bakışları, Mayda’nın kalbinde ince bir sızıya dönüşmüştü.
Akşamüstü, güneş Boğaz’ın sularında kanlı bir veda dansı yaparken, Mayda yatak odasındaki pencerenin kenarında oturmuş, aşağıda hararetle telefonla konuşan Giray’ı izliyordu. Giray sert hareketlerle elini kolunu sallıyor, kaşları çatık bir şekilde emirler yağdırıyordu. Mayda’ya bakmamıştı bile. Oysa eskiden eve girer girmez gözleri onu arardı.
"Artık beni eskisi
