21 Ex 21 S*x

İlk İlişki Korkusu

5 ay sonra

“Bella, dur gitme!” diye bağırdı Alex arkamdan. “Bella, açıklayabilirim!” dedi bu sefer daha da yüksek bir sesle bağırarak. “Aksi kız, lütfen gitme…”dedi ama artık çok geçti benim için.

Peki şu an ne halde miydim?

Üzerimde bembeyaz bir gelinlik altında tek topuğu kırık beyaz topuklu ayakkabılarımla koşuyordum. Bir yandan ağlıyor bir yandan buradan gidebileceğim en uzak yere gitmek için var gücümle koşuyordum. Elimle uzaktan gelen bir taksiyi durdurdum. Arkamı dönüp bakmak bile içimden gelmiyordu. Kafamı arkaya döndüremezdim artık. Elimle gözümdeki yaşları sildim tekrardan. Simsiyah maskaramın bulaştığı elimi bembeyaz gelinliğe sürdüm bu sefer. Bu gelinliğin saflığını bozan ben değildim ne de olsa.

“Nereye gidelim hanımefendi?” dedi taksi şoförü.

Aynı üzerimdeki beyaz gelinlik gibi gönlüme de siyah mürekkep bulaştırmışlardı bugün benim. Ne arkadaşım vardı gidebileceğim artık ne de kocam olacak o adam. Bugün ben kimsesiz kalmıştım bir kez daha.

“Morganhills’a gidelim, lütfen.” dedim.

Onlar kalmamıştı evet ama annem vardı. Kafamı cama doğru çevirmemle gözümden yaşların tek tek düşmesi bir oldu.

İlk önce hangi gözden gelen damla üzüntüdendi? Sağ mıydı yoksa sol muydu, bilmiyordum.

Bildiğim tek bir şey vardı ki, o da bu zamana kadar bildiğim her şeyin yalan olduğuydu.

şimdiki zaman

“Kapıdaki paparazilerden nefret etmeye başladım.” dedi Lara perdeyi yarım açmış bir vaziyette dışarı bakıyordu.

“Hala ordalar dimi?” diye sordum ellerimi yanaklarıma yaslarken.

Lara kafasını olumlu bir şekilde salladı.

Alex bombayı patlattıktan bir gün sonra kapım paparazilerle dolmuştu. Adresi nasıl öğrendiklerini bilmiyordum. Kafamı dışarı çıkartmak şöyle dursun perdeyi sıyırdığımda bile yüzüme flaş patlıyordu. Program sonrasında hemen Alex’i aramıştım fakat tabi ki telefonunu açmamıştı. Ne yaptığını çok iyi biliyor ve adeta kaçıyordu. Ertesi gün evime gelmiş bir de pişkin pişkin paparazilere poz vermişti. Haberleri duyan Linda ve Chris de akabinde evime geldiler.

“Evet buradalar.” dedi Lara oflayarak. Yüzünü bana çevirip “Yani sana bir teklif sundu şimdi öyle mi?” dedi.

Kafamı aşağı yukarı salladım.

“Sen onunla evleneceksin ki büyükbabasının koymuş olduğu miras şartını yerine getirebilsin. Sen de hem ihaleyi sizin firmaya bırakacak hem tüm kredi borçlarını kapayacak hem de Walker Holding’de üst düzey yönetici olarak çalışmaya başlayacaksın, doğru mu?” dedi.

Tekrar başımı yukarı aşağı doğru salladım.

“Sonuçta Girdap’ta seninle gördüler onu. Başka birini götürürse inandırıcılığı kalmaz. Ondan sana mecbur şu an. Her şeyi isteyebilirsin, Bella.” dedi kendi kendine kafasında tartar bir şekilde ve devam etti:

“Ne duruyorsun? Kalk ayağı, düğünümüz var!” dedi neşeyle.

“Çok büyük bir saçmalık var ama Lara.” dedim karmaşık bir sesle. “Yani, evet eğer ihaleyi kaybedersem arkadaşım doğum izninden döndükten sonra bir işe sahip olmuyor olacak ve bu benim yüzümden. İhale yüzünden ben kovuldum doğru. Fakat onu bu şekilde kurtarabilirim.” dedim bir nefes alarak devam ettim.

“Öbür yandan eve haciz gelmek üzere ve bu da benim suçum.” dedim bu sefer gittikçe evlenme fikri mantıklı gelirken ve gözümde dolar işareti oluşmadan tekrar devam ettim.

“Sadece her şey çok mantıksız bir şekilde ilerlemiyor mu sence de?” dedim son iki haftadır bunu düşünmüyormuşum gibi.

Bundan birkaç ay öncesine kadar hiçbiriyle evlenebileceğimi bile düşünmüyordum. Şimdi ise evlenip evlenmemeyi tartışıyordum.Tamam, gerçek bir evlilik sayılmazdı belki ama yine de insan birine aşık olup onunla bir yuva kurma hayalinden öyle çabuk vazgeçemiyordu. Belki dört ay evli kaldıktan sonra tekrardan kendi hayatımı kurabilirdim. Orada çalışıp kazandığım parayla kendime bir organizasyon firması kurar ve yeni birinin gelmesini bekleyebilirdim.

“Bella, iyi misin sen? Eve borçlarından dolayı ihtarname geldi hatırlıyorsan. O kadar borcu nasıl ödemeyi planlıyorsun? Ayrıca Alexander Walker’ın karısı olacaksın. Karşına çıkabilecek fırsatları görmüyor musun?” dedi seçimimi yargılar bir ifade hakimdi yüzüne.

Kafamı cama doğru çevirdim. Düşünmem gerekiyordu.

--

“Alex, sonunda gelebildin.” dedim tam tamına iki buçuk saattir onun gelmesini beklemiyormuşum gibi.

Gözlüğünü çıkartarak “Ben hiçbir zaman erken gelmem, aksi kız.” dedi gözünü kırparak.

İçim harlanmıştı yine durduk yere.

Bu adam bunu çok iyi beceriyordu. Başka neleri bece-

Neyse, Bella.

Kendine gel.

“Hep öyle derler, kızlara da bir sormak lazım bence.” dedim savaş sirenlerini çalarak.

Gözlerinde ateş parladı.

“Bir gün bunu sana sorarız aksi kız, neden olmasın?” dedi muzhip bir sırıtmayla.

Çok isterdim, lanet olsundu.

“Hiç sanmıyorum.” dedim bacaklarımı bacak bacak üstüne atarken. Gözleri yavaşça eteğime kaydı. Belli ki o bundan pek emin değildi.

“Ee, teklifimi kabul ediyor musun? Etmiyorsan, edecek bir sürü kişi var vaktimi boşa harcamanı istemem.” dedi kibirli burnunu havaya kaldırarak.

Güldüm.

“Öncelikle daha güzel bir evlenme teklifi etmeni beklerdim.” dedim, dudaklarımı beğenmediğimi belirterek aşağı doğru bükmüştüm.

Alex gözlerini belerterek bana baktı.

“Daha mı güzel? Milyonların önünde canlı yayında sana bir nevi evlenme teklifi ettim. Ben, Alexander Walker.” dedi son cümleyi vurgulayarak.

Evet, haklılık payı vardı. Baba tarafımı hiç tanımıyordum hatta babam ben küçük bir yaştayken annemi terk edip gitmişti. Onların bile benden haberi olmuş olma ihtimalleri yüksekti artık.

“İkinci olarak, Girdap’ta benimle olduğunu ilan ettin. Artık başka birini götürürsen mirasa elveda dersin, bunu sen de biliyorsun.” dedim emin bir tonla.

Alex bunu duyduğuna hoşnut değildi.

“Evet, buna sebep olan kişi yine sendin aksi kız. Eski nişanlının karşısında kıvranmanı izlemek keyif vericiydi gerçi ama bana yine borçlandın hatırlarsan.” dedi dişlerinin arasından.

Derin bir nefes alarak konuşmanın ciddiyetini ilerletmem gerektiğini fark ettim.

“Bak Alex, ben sana açık olacağım.” dedim, bunu yapabilirdim ve devam ettim. “Ben, evlilikten emin değilim. Şu hayatta belki en çok istediğim şey evet. Arkadaşlarımın arasında tek evli olmayan veya düzenli bir ilişkisi olmayan kişi olmak çok can sıkıcı bunun da farkındayım ama böyle bir adım atmaya korkuyorum. Hele bu şekilde. Anlatabildim mi?” dedim biraz yoklar bir ses tonuyla.

Aklıma Lucas ile yaptığım konuşma gelmişti. Lucas benim Steve’den sonraki ilk konuştuğum kişiydi. Nişan atmış biri olarak ilişkiye başlama fikri beni bir hayli korkutmuştu o zaman. Güvence istiyordum aklım sıra. Lucas benim ilk ilişki korkumdu. Aynı korkuyu anımsadım bugün. Umarım sonu benzemezdi.

Alex, oturuşunu düzelterek bana doğru tam döndü. “Bella, korkmanı anlıyorum. Bu sadece kağıt üzerinde bir evlilik olacak. Biliyorum çok ani gelişti her şey fakat ikimizin de kazanacağı bir anlaşma gibi düşün. Mirası almak için bir ay içerisinde evlenmem gerekiyor. Sen bana yardım et, ben sana ediyim. Bana güven, aksi kız.” dedi ikna edici ses tonunu kullanarak.

İçimdeki huzursuzluğu vesveseye yormak istedim ilk defa. Beynim ‘hayır’ diyor kalbim bu heyecana dahil olmak için kafesine çarpıp duruyordu.

“Tamam, teklifini kabul ediyorum.” dedim gergin bir sesle.

Alex gülerek elini uzattı sıkmam için.

Anlaşmıştık.

--

“Evlilik sözleşmesini imzaladığınız takdirde süreci başlatabiliriz.” dedi avukat.

Elimdeki kağıda baktım ilk önce. Binlerce anlamadığım uzun uzun yazılar, karmaşık anlamlar ve hukuki terimler dolu olan bu kağıt kafamı karıştırmak için birebirdi. Hiçbir şey anlamıyordum. Bu saçma durum için de avukat tutma gereği duymamıştım. Belli ki yanlış bir karardı. Dolandırmak isteseler mesela çok rahat dolandırabilirlerdi bugün beni. Öyle bir andaydık. Ben, karşımdaki dört avukat ve Alex’in sekreteri biz kocaman bir aileydik burada. Avukat kağıdı tekrardan önüme doğru ittirdi. İmzalamamı bekliyorlardı. Sıkılmışlardı. Anlıyordum ama ben de kararsızdım. İçimden bir ses beni durduruyordu. Kuruntuydu büyük ihtimalle. Öyle düşünmek istedim.

Maddeler özetle dört ay süreceğinden ve bitimine kadar ayrılamayacağımdan ve para puldan bahsediyordu gibi hissediyordum.

Elime kalemi alıp kağıtları imzalamaya başladım.

“Tebrik ederim, Bayan Caldwell.” dedi avukat.

Oysa kulağıma geçmiş olsun demiş gibi gelmişti.

Başlıyorduk.