Her şey bir anda olmuştu sanki. Annem ve babam telaşla hasta odamıza dalmış annem korkuyla beni sarmalamıştı. Babam elimi tutup Alec'in ailesinden olan biteni dinlerken gözlerindeki kırgın ifadeyi görmüştüm. Alec'lerin evinde kaldığımı bilmiyorlardı ki... Annem sorgularcasına bir süre Alec'e bakmıştı. Ondan nefret ederdi... Bana yaşattıklarını ben unutsam o unutmazdı. Beni reddedişinin ardından evin içindeki mutsuzluğumu görmüş ve onunla alakalı her şeyi atmaya kalkışmıştı. Engel olabildiğim kadar engel olmuş ve Alec'e dair bazı hatıraları saklamayı başarmıştım.
Kendi kıyafetlerimden getirmişti. Üzerimdeki erkek kıyafetlerinden kurtulduğumda kırık camların yol açtığı yaraların acısını daha şimdi hissediyordum. "Hemen eve gidiyoruz." diyen babam Alec'in ailesiyle vedalaşıyordu. Annem elim
